CCA / UNDAF

براساس تعريف مجمع عمومی سازمان ملل، "برنامه مشترک ارزيابی کشوری" (CCA) بطور معمول وسيله ايست در دست سيستم سازمان ملل متحد برای تجزيه و تحليل وضعيت پيشرفت ملی و شناسائی عوامل مؤثر در توسعه کشور. اين برنامه (CCA)، هم فرآيند است و هم فرآورده، و در برآورد آن اولويت های ملی در نظر گرفته ميشود، در حاليکه عطف توجه آن بر اهداف توسعه هزاره (MDGs) برای پيشرفت و ساير تعهدات، و بر مقاصد و اهداف "اعلاميه هزاره" (MD) و کنفرانس ها و همايش های بين المللی استوار خواهد بود.

سازمان ملل متحد به اتفاق ديگر همکاران خود، بر اساس تجزيه و تحليل عمومی چالش های پيشرفت و توسعه در داخل کشور، مواردی را که نياز به توجه خاص دارند از طريق برنامه CCA مشخص ميکند. "برنامه مشترک ارزيابی کشوری" (CCA) همچنين بعنوان گامی در جهت بوجودآوردن سند "چار چوب توسعه همکاری سازمان ملل متحد" (UNDAF) برای پيشرفت بکار گرفته ميشود تا بوسيله آن عکس العمل کلی سيستم سازمان ملل متحد نسبت به منتخبی از چالش های مشخص شده را معين کرده و برنامه ريزی مشترک نمايندگی های سازمان ملل متحد در ايران را پايه گزاری نمايد.

"تيم کشوری سازمان ملل متحد" با همکاری مقامات متقابل ملی و بين المللی، تشکيل اولين "برنامه CCA" (برنامه مشترک ارزيابی کشوری) را برای ايران در ماه اوت ٢۰۰٣ قطعی نمود.

برنامه مشترک ارزيابی کشوری در ايران (CCA)

راهنمای CCA/UNDAF

"چارچوب توسعه همکاری سازمان ملل متحد" (UNDAF) عبارتست از مبنايی که برنامه ريزی برای توسعه و پيشبرد فعاليتهای سازمان ملل در سطح کشور را در بر می گيرد. اين فعاليتها چارچوب مشترک و بهم پيوسته ای را در سازمان ملل برای "اهداف توسعه هزاره" (MDGs) و "اعلاميه هزاره" (MD) ميسر می سازد. الگوی ساخته شده شامل استراتژی همکاری، اساس منابع برنامه ها و نظرات برای پی گيری، مراقبت و ارزيابی اهداف مشترک ميباشد.

به دنبال برآورد "برنامه مشترک ارزيابی کشوری" (CCA) و اشاعه آن به ايران، در ماه ژوئن ٢۰۰۳، گروه فعال در ارتباط با عمليات کشوری سازمان ملل با همکاران ملی خود برای پايه گزاری "چارچوب توسعه همکاری سازمان ملل" (UNDAF) شروع به کار کرد. عمليات با برگزاری جلسه ای در تاريخ ٢٧- ٢٥ اوت ٢۰۰٣ برای تعيين اولويت ها در محل گاجره آغاز گرديد. شرکت کنندگان بيش از ٥۰ نفر از اعضای دولت، سازمانهای غير دولتی (NGO) و نمايندگان واحد های مقيم و غير مقيم سازمان ملل متحد را تشکيل می دادند. هدف عمده از تشکيل اين جلسه تشخيص و شناسايی اولويت ها جهت تشريک مساعی کشور و سازمان ملل ظرف چهار سال آتی بود. اين جلسه همچنين فرصت مناسبی برای مذاکره دولت و سازمان ملل درباره نکات مهم و مورد نظر دو طرف، جهت توسعه کشور ايجاد کرد.

در جلسه مزبور پنج مورد برای همکاری انتخاب شد که عبارتند از: