طرح آزمايشی مشترک در سيستان و بلوچستان

گزارش توسعه انسانی سال ۱۹۹۹ در ايران نشانگر پايين ترين شاخص برای توسعه و پيشرفت انسانی در سيستان و بلوچستان بود. ميزان فقر اين منطقه که در جنوب شرقی ايران قرار دارد، سه برابر بيشتر از حد متوسط ديگر نقاط می باشد. خشکسالی مکرر، قاچاق مواد مخدر و تعداد کثير پناهندگان افغانی تنها جزئی از مشکلات اين منطقه می باشد.

به دنبال انتشار اين گزارش، تيم کشوری سازمان ملل با ابتکار خود مجموعه برنامه ای ما بين آژانسها ايجاد کرد تا در مورد توسعه و پيشرفت انسانی اختيارات و ظرفيت بيشتری به اين منطقه داده شود. اين ابتکار همکاری نزديکتری بين آژانسهای سازمان ملل با سازمانهای دولتی محل و تأسيسات اجتماعی محلی بوجود آورده و سبب شدند تا چهارصد نفر از مردم استانهای شيرآباد و بنت، که از فقيرترين جمعيت برخوردارند، به آب و غذا و بهداشت و تحصيلات و شغل ثابت دسترسی پيدا کنند. به پيروی از اقدامات آژانسها، اجتماعات محلی نيز به خودی خود دست به ابتکاراتی در اين زمينه زده اند. از طريق اين برنامه تيم کشوری درک بهتری از مسائل پيشرفت سيستان و بلوچستان بدست آورده که اين اطلاعات برای آژانسها ميسر ساخته تا خط مشی مناسب تری را در برنامه هايشان برای اين منطقه تعيين کنند.

اين برنامه در ماه مارس ٢۰۰٣ به پايان رسيد و تدارکاتی در دست اقدام است تا ميزان موفقيت آن ارزيابی و از آموخته های آن بهره برداری شود. اميد است که اين تجربيات برای همکاريهای مشترک آژانسها در آينده پايه و اساس محکمی را فراهم ساخته باشد. برای اطلاعات بيشتر درباره اين برنامه با سايت دفتر هماهنگ کننده مقيم در rc.office.iran@undp.org تماس بگيريد.