United Nations Iran
سازمان ملل متحد در ایران
UNIranLogoIranFlag larg

Items filtered by date: Monday, 18 December 2017

18 Dec 2017: “The future is happening now, and we need to wake up and fix what we have broken” – UN Resident Coordinator

“Regional Security in the West Asia: Emerging Challenges and Trends Conference” took place at University of Tehran Faculty of World Studies on 16th December in the presence of Advisor to President Rouhani and Head of Center for Strategic Studies, Dr. Hesamodin Ashna and the UN Resident Coordinator in the Islamic Republic of Iran, Mr. Gary Lewis.

Speaking at the conference, Mr. Lewis focused on human security and emphasized that humanity – as a whole – needs to think about security in a different way and focus on human security as opposed to traditional definition of security which focuses on “men in uniforms marching down streets, saluting with riffles”.

He said: “Mother nature is not happy with us - from the way we are consuming and producing – producing greenhouse gasses, increasing temperatures, pushing desertification and deforestation, biodiversity loss, contamination of water, droughts, floods.  A lot of these things will have an effect on our food supply.  Not just on land where an increase of one degree Celsius in temperature – on average – will produce a 10% decline in crop productivity.”

Mr. Lewis made reference to the situation of the Hamouns and showed pictures from 20 years ago when there was water, the land was green, and a more recent picture where the water is gone, and the area is covered in dust and sand and stated “What I am about to show you will break your heart.  All of the water is gone.  One in three days there is sand and dust storms blowing around.”

20171209UNDP01The situation of the Hamouns and pictures from 20 years ago when there was water, the land was green, and a more recent picture where the water is gone, and the area is covered in dust and sand

He added: “In Sistan va Baluchestan we face a perfect storm and the elements of that storm according to my observation and conversation with Dr. Ashna are:

  • Drought.
  • Smuggeling. 
  • Migration.
  • Drug trafficking.
  • Sand and dust storms.
  • Unemployment. 
  • Destruction of traditional livelihoods.”

The UN Resident Coordinator concluded his remarks by stating: “The future is happening now, and we need to wake up and fix what we have broken.  I wish to conclude by focusing on 6 ways for leaders to respond to the challenges we are facing:

  1. Think in terms of security.
  2. Improve our knowledge of climate change impacts.
  3. Seek transformational technologies.
  4. Improve our ability to deal with massive, complex, non-linear phenomena.
  5. Broaden collaborative international planning.
  6. Think and plan in terms of decades – not years.”

Dr. Ashna also spoke at the event and made reference to the internal and external wars in the region which has resulted in loss of life of many innocent people, but he also spoke about threats including the environmental challenges that humanity is facing in this region.  In this regards Dr. Ashna said: “In addition to other challenges that we are facing in the region, one of its most important environmental and economic trends is the water scarcity crisis.  To date, some governments in the regional have been more successful than the others in overcoming this crisis.”

He added: “However, some countries in the regions also share transboundary water resources, and the use of these resources needs to be according to the international rules and regulations, but some countries are using these resources greedily and only have the interest of their own country in mind.  This method, will not only save any country from overcoming its water crisis, but rather it will lead to water wars among nations.”

Dr. Ashna concluded his remarks by saying: “Overcoming the environmental challenges requires all countries in the region working together.  No one country, can alone, overcome these challenges on their own.  Environmental challenges do not respect borders and thus we need to work together and collectively through collaboration overcome them.”

Other participants at the conference included academia, students and the media.


آذر 96 - دولت آلمان به حمایت از پناهندگان افغان و عراقی ساکن ایران ادامه می دهد

تهران- دفتر برنامه جهانی غذا سازمان ملل متحد (WFP) از کمک یک میلیون یورویی (تقریبا معادل 2/1 میلیون دلار) دولت جمهوری فدرال آلمان که صرف ارائه  کمک غذایی به 30،000 نفر از آسیب پذیرترین پناهندگان افغان و عراقی ساکن مهمانشهرهادر جمهوری اسلامی ایران خواهد شد، استقبال می نماید.

به دنبال کمک یک میلیون یورویی در اوایل سال میلادی، کمک یک میلیون یورویی اخیردولت آلمان نمایانگر حمایت مستمر این کشور از فعالیت های برنامه جهانی غذا است. کمک جدید دولت جمهوری فدرال آلمان WFP را قادر می سازد تا نیازهای اولیه غذایی و تغذیه ای پناهندگان ساکن 20 مهمانشهر واقع در 13 استان کشور برای 4 ماهه اول سال 2018 میلادی را برآورده نماید.

نگار گرامی، نماینده برنامه جهانی غذا در ایران گفت: "حمایت به موقع دولت آلمان ما را در تامین نیازهای اولیه غذایی خانواده های پناهنده خصوصا زنان و کودکان که کاملا وابسته به این کمک ها هستند، یاری می نماید. جمهوری فدرال آلمان همواره به عنوان یکی از پنج کشور برتر اهدا کننده این سازمان در ایران بوده و ما بی نهایت از حمایت مستمر این کشور از سال 2014 میلادی قدردانی می نماییم."

برنامه جهانی غذا این مبلغ را صرف ارائه کمک های غذایی و نقدی به خانواده های پناهنده خواهد کرد تا به تامین مایحتاج ضروری خود بپردازند. کمک نقدی زنان و مردان پناهنده را قادر خواهد ساخت تا موادغذایی مورد نیازخود را طبق میل وذائقه خود تهیه نمایند و در رژیم غذائی خود تنوع ایجاد نمایند. همچنین با این روش اقتصاد محلی به ویژه در بازارهای اطراف مهمانشهرها تقویت خواهد شد.

میشائیل کلور-برشتولد، سفیر آلمان در ایران اظهار داشت: " کشور آلمان درحالیکه برای از میان برداشتن عوامل مهاجرت اجباری  تلاش می نماید، به مهاجرینی که  نیازمند حمایت، مراقبت کافی و فرصت هستند نیز یاری می رساند. با حمایت از برنامه جهانی غذا،  کشور آلمان در تلاش است تا از آلام آسیب دیده ترین افراد بکاهد. ما از طریق حمایت های مستمر می کوشیم تا سهمی در مقابله با وضعیت دشوار و طولانی مدت پناهندگان که  کشورایران بیش از سه دهه با آن مواجه بوده است، داشته باشیم."

جمهوری اسلامی ایران با حدود 980،000 پناهنده افغان و عراقی ثبت شده در کشور چهارمین کشور پناهنده پذیر در جهان است.

برنامه جهانی غذا از اواخر دهه 1980 میلادی، زمانیکه اولین گروه پناهجویان از افغانستان و عراق وارد ایران شدند کمک های غذایی خود را به پناهندگان آغاز نمود.


18 Dec 2017 - Germany sustains support for Afghan and Iraqi refugees in Iran

TEHRAN – The United Nations World Food Programme (WFP) welcomes a new contribution of €1 million (approximately US$1.2 million) from the Federal Republic of Germany that will be used to provide food assistance to 30,000 of the most vulnerable Afghan and Iraqi refugees living in settlements in the Islamic Republic of Iran.

This contribution demonstrates Germany’s continued support for WFP’s efforts following Germany’s contribution of €1 million earlier this year. The new contribution will enable WFP to meet the basic food and nutrition needs of refugees living in 20 settlements across 13 provinces in Iran through the first quarter of 2018.

“Germany’s timely contribution helps us to address the most basic needs of refugee families who are almost totally reliant on WFP assistance for their daily food needs, particularly women and children,” said WFP Representative and Country Director in Iran Negar Gerami. “Germany continues to be one of WFP’s top five donors in Iran and we are immensely grateful for their steadfast commitment since 2014.”  

WFP will use the funds to provide both cash and food assistance to address the most pressing needs of refugee families. Cash empowers refugee women and men to buy food of their own choice and diversify their dietary intake. The local economy receives a boost as well, particularly at markets around settlements.

“While striving to alleviate the causes of forced migration, Germany is providing aid on the ground to migrants who need protection, adequate care and opportunities,” said Ambassador of Germany to Iran Michael Klor-Berchtold. “By supporting WFP, Germany helps to alleviate the suffering of those most affected. Through our continued support, we share the responsibility to solve and prevent the large and protracted refugee situation the country has been facing for more than three decades.”

Iran hosts the world’s fourth largest refugee population, with nearly 980,000 registered Afghan and Iraqi refugees residing in the country.

WFP has been providing assistance to refugees in Iran since the arrival of the first asylum seekers from Afghanistan and Iraq in the late 1980s.

  • Published in Other

آذر 96 - حق گذر ما ، باید مهاجرت ایمن باشد ، نه قایق های نشتی، نوشته ویلیام لیسی سوئینگ

"من یک مهاجر هستم، اما مجبور نشدم زندگی خود را بر روی یک قایق دارای نشتی و یا با پرداخت وجه به قاچاقچیان به مخاطره بیاندازم." بدین ترتیب آنتونیو گوتِرِس، دبیرکل سازمان ملل متحد، در سپتامبر 2017 سخنرانی نمود.

او با عبارتی به یاد ماندنی، او موضوعی را که شاید یکی از مهمترین چالش های امروز جهان است به تصویر کشید. در حالی که ما در زمانی زندگی می کنیم که نخبگانی خاص عملا پویایی جهانی را حق خود از بدو تولد میدانند، واین در حالی است که چنین حقی از تعداد بی شماری از افرادی که در دام ناامیدی، شرایط نامساعد اقتصادی و یا منازعات و مناقشات گرفتار شده اند، سلب گردیده است.  

اما چیز دیگری تغییر کرده است تا این واقعیت آشکار را به عرصه سیاست های جهانی با پیامدهای غالبا غم انگیز وارد کند.

در زمانی نه چندان دور، نوعی از رویکرد "خودی و غیر خودی" به گونه ای ترجمه می گردید که آنچه افراد ممتاز از آن برخوردار بودند برای افراد فقیر در دنیا حائز اهمیت بود، افرادی که حتی به سختی از موقعیت هایی که فراروی آنها قرار داشت تا بتوانند بدان وسیله به زندگی بهتری فرای مرزهای کشور خویش دست یابند، بی اطلاع بودند. این، آن زمان بود.

امروزه بارزترین ابزاری که همه انسان ها را در جهان در یک سطح برابر قرار می دهد که همانا گوشی های هوشمند می باشند که در حال حاضر در دست بیش از 2 میلیارد نفر در سراسر جهان است؛ همچنان همه موارد گفته شده را تغییر می دهد. در کمتر از یک دهه، گوشی های هوشمند، "غیر خودی های" زیادی را با اطلاعات ریز "نخبگان" پیشین آشنا کرده است.

آنچه اتفاق می افتد این است که دو حقیقت موجود، گرچه به گونه ای بارز واگرا، در یک سیاره در تعارض می باشند که سبب تبدیل سیاست های خواب آلوده پیشین برخی اغلب کشورها به سیاست هایی غیر قابل پیش بینی و در حقیقت متغیر گردیده است.

از یک سو، آزادی حرکت عملا برای شهروندان جهانی خاص تضمین شده است، که برای آنها نقل مکان ایمن، آزادانه و نسبتا ارزان در سراسر جهان امری طبیعی است. این شامل گردشگران، دانشجویان، بازدید از اعضای خانواده، کارگران مهاجر از جنوب جهان (بیش از 2 میلیون فیلیپینی و 1 میلیون سریلانکایی و غیره) می شود، و همچنین بازرگانان که دنیای جهانی شده ما را فعال و پویا نگاه می دارند.

آنچه که ما در گفتمان مهاجرت به راحتی فراموش می کنیم، این است که میلیون ها نفر در تعدادی بی سابقه در حال عزیمت کردن می باشند. آنها ایمن و قانونمند حرکت می کنند، و از بخش های تضمین کننده ایمنی در مسیر خود عبور نموده در حالی که در حال چک کردن فیس بوک و پیامهای فوری خود می باشند. از همه مهمتر، آنها به طور قانونمند و متعارف حرکت می کنند، با گذرنامه (و روادید) در دست.

حال ممکن است فردی بپرسد که چرا مهاجرت به یک مسئله سمی تبدیل شده است که در صدر تیتر رسانه های خبری قرار گرفته و پوپولیسم سیاسی را شعله ور می سازد؟

بخشی از پاسخ ممکن است در برداشت ما از چالش های ادغام و قضاوت بیش از حد سریع در مورد خصومت عمومی نسبت به مهاجرت به عنوان امری غیر منطقی باشد. سیاستمداران ارزش هایی را که مردم  به آن پایبند  هستند را نادیده می گیرند که این موضوع می تواند آنها را تحت تاثیر قرار بدهد.

به همین منوال، اگر جابه جایی گسترده مردم متوقف نگردد، به صورت بسیار قانونمند، عادی و سودمند برای کسانی می باشد که از اظهار نظرهای بی بنیان خودداری می کنند. به نظر می رسد که ما می بایست به دنبال راهکاری برای اکثریتی باشیم که حق نقل مکان آنها به دلیل شرایط سلب گردیده است.

صدها میلیون نفر که بخشی از بازار کار جهانی رو به رشد نیستند، ازبیرون به جهانی می نگرند که فقط می توانند رویای آن را در سر بپرورانند. آنها با نابرابری درآمدی چشمگیر و سختی کار روبرو هستند و هیچ شانسی برای گرفتن روادید و یا اجازه کار ندارند.

حال جای تعجب نیست که گروههای های بی شماری از مهاجران جوان و سرشار از امید می خواهند بر روی "قایق های دارای نشتی" که دبیر کل سازمان ملل متحد نیز بدان اشاره نمودند، سوار شوند. این افراد که از کمبود فرصت های اقتصادی آسیب دیده و متاثر از تغییرات آب و هوایی شده اند، آنها نیز به نسبت به صدای مهیب رسانه های اجتماعی آسیب پذیر هستند.

این همان جایی است که شبکه های قاچاق، قاچاقچیان انسان و اربابان مدرن امروزی، تجارت خود را با گستاخی تمام و بدون هیچ واهمه ای از مجازات آغاز می کنند. در حالی که غول های رسانه های اجتماعی به تعقیب بازارهای جدید در جنوب جهانی است، این فریب های بی رحمانه کنترل نشده باقی می مانند.

این نوع مهاجرتی است که ما در خبرها می بینیم که در بدترین حالت منجر به واقعیتی تکان دهنده گردیده است که اولین بار توسط سازمان بین المللی مهاجرت فاش گردید که مهاجرین آفریقایی به عنوان برده و خدمتکار خرید و فروش می شدند. افزایش رشد جمعیت و رکود اقتصادی، منجر شد که مهاجران احتیاط را به دست فراموشی سپرده و خانه هایشان را ترک نمایند که نتيجه اجتناب ناپذير آن پوپوليسم در جوامع مهاجر پذیر است که خویش همچنان با معضل نرخ بيکاري دست و پنجه نرم می کنند.

به همین دلیل است که من امید زیادی به یک توافق جهانی نسبت به مهاجرت دارم که انتظار می رود در پایان سال 2018 اتخاذ گردد. این گفتمان توسط کشورهای عضو و با کمک سازمان ملل متحد صورت خواهد گرفت و تلاش می نماید به بررسی جامع مهاجرت در سطح بین المللی بپردازد. این توافق نخستین توافقنامه میان دولتی است که به هیچ هنوان قصد ندارد حاکمیت ملی کشورها را خدشه دار نماید واینکه این توافق از لحاظ قانونی الزام‌آور نمی باشد. احتمالا درست همانطور که در مورد ماهیت تدبیری موضوع مطرح شده است.

زمینه های مشترک زیادی بسیار زیادی وجود دارد که همگی بر محوریت این واقعیت می باشند که مهاجرت یک مشکل نیست که به دنبال حل نمودن آن باشیم بلکه حقیقتی انسانی که می بایست آن را مدیریت نمود. اگر ما در مورد قوانین سختگیرانه و اجباری که باعث انجام بیش از 8 میلیون پرواز در سال که در بردارنده ی معادل 44 درصد از جمعیت جهان  می باشد که بی خطر مسافرت میکنند، فکر نکنیم؛ می بایست بتوانیم برخی قوانین مشترک را بیابیم که به واسطه آن افرادی بیشتری بتوانند مسافرت و مهاجرت نموده و به خانه ی خویش به صورت آزادانه و ایمن بازگردند. ما باید به افرادی که با ناامیدی اقتصادی روبرو هستند، امیدواری دهیم و راه های قانونی بیشتر برای مهاجران یا گزینه های مهاجرت دایره وار برای کسانی که مایل به کار و بازگشت به خانه هستند، ارائه دهیم ... زیرا اگر ما راه حل ها را پیدا نکنیم قاچاقچیان این کار را برای ما انجام می دهند، که هزینه های چشمگیری برای جان انسانها و ساختار جوامع ما به همراه خواهد داشت.

ویلیام لیسی سوئینگ مدیر کل سازمان بین المللی مهاجرت، آژانس مهاجرت سازمان ملل متحد.  



18 Dec 2017 - Our Right of Passage Should be Safe Migration, Not Leaky Boats By William Lacy Swing

“I’m a migrant, but didn't have to risk my life on a leaky boat or pay traffickers. Safe migration cannot be limited to the global elite.”   Thus spoke United Nations Secretary General Antonio Guterres in September 2017.

With a memorable turn of phrase, he captured what is perhaps one of the overriding challenges facing the world today. While we live at a time when a privileged elite considers global mobility virtually its birth-right, it is denied to countless others trapped in hopelessly bad economic or conflict circumstances.

But something else has changed to bring this self-evident reality into the grinding gears of global politics with often tragic consequences.

Not long ago a sort of insider/outsider code-of-conduct meant that what the elite got barely mattered to the global poor, who were only dimly aware of the opportunities to reach a better life beyond the confines of their country`s borders. That was then.

Today, the world’s greatest leveller, the smartphone—which now is in the hands of more than 2 billion across the world—continues to change all that. In less than a decade, smartphones have provided many outsiders with intimate knowledge of heretofore “elite” goings on.   

What’s happening is that two coexisting, if starkly diverging realities are clashing on the same planet, turning the hitherto somnolent politics of many countries unpredictable—and,  indeed, volatile.

On the one hand, freedom of movement is virtually guaranteed for a privileged and surprisingly broad global citizenry, for whom it has become natural to move safely, freely and relatively inexpensively around the world. This includes tourists, students, visiting family members, migrant workers from the global south (over 2 million Filipinos and 1 million Sri Lankans etc.) as well as the businesspersons who keep our globalized world humming.

What we so easily forget in the discourse about migration is that millions are traveling in ever greater numbers. They move safely and in an orderly way, passing through security on the way to the gate, checking Facebook feeds and instant messages as they go. Above all, they move in a regular way, with passports (and visas) in hand.

So why, one might ask, has migration become such a toxic issue, leading the news headlines and providing fuel for political populism?

Part of the answer may well lie in our brushing over the challenges of integration and being too quick to judge popular hostility towards migration as irrational or worse. Politicians ignore the values people adhere to at their peril. 

Equally, if uninterrupted, global mass movements of people are seen to be so orderly, normal and beneficial for all that they do not draw comment, we will need to figure out how to cope with the majority denied mobility because of circumstances.

Hundreds of millions who are not part of the growing, truly global labor talent market find themselves outside looking in, and looking onto a world they can only dream of. They face enormous income disparities and hardships and no chance of getting a visa or a work permit.

It comes as no surprise then that vast armies of hopeful young migrants want to climb aboard the “leaky boats” referred to by the Secretary General. Pushed by lack of economic opportunity, often exacerbated by climate change, they too are vulnerable to the siren song of social media.

That’s where smuggling networks, human traffickers and modern day enslavers ply their trade these days with complete impunity. These cruel deceptions go unchecked, as the social media giants chase new markets in the global south  

This is the type of migration that we see on the news and that at its worst has led to the shocking reality—first revealed by IOM—of African migrants being sold as slaves and indentured servants. As population growth and economic failure drive migrants to throw caution to the wind and leave their homes, the inevitable result is populism at the receiving end where communities are also struggling with unemployment and identity issues.

This is why I place so much hope in a global compact for migration, expected to be adopted at the end of 2018.  It will be negotiated by Member States under the auspices of the United Nations and aims to address international migration in a comprehensive manner. The first planned inter-governmental agreement of its kind, it crucially is not expected to intrude on nation state sovereignty nor be legally binding, probably just as well given the tinderbox nature of the subject matter. 

There is a great deal of existing common ground and it hinges on the understanding that migration isn’t so much a problem to be solved as a human reality to be managed. If we stop to think about the strict and mandatory rules which enable over 8 million flights per year that enable the equivalent of 44% of the world's population to take off and land safely, it should be possible to find some common rules in order to allow many more to travel, migrate and return home freely and safely. We need to offer hope to those facing economic despair, to provide legal pathways for more migrants or circular migration options for those who wish to work and return home.…because if we don’t come up with solutions the smugglers will do it for us, at great cost to human life and to the fabric of our societies. 

William Swing is the Director General of IOM, the UN Migration Agency

  • Published in Other

آذر 96 - کودک ایرانی برنده مسابقه نقاشی فائو به مناسبت روز جهانی غذا شد

سهیل احمدپور، کودک 8 ساله ایرانی، موفق به کسب مقام اول مسابقه نقاشی فائو به مناسبت روز جهانی غذا 2017 با شعار «تغییر آینده مهاجرت: سرمایه‌گذاری در امنیت غذایی و توسعه روستایی» شد.

به گزارش دفتر نمایندگی فائو در جمهوری اسلامی ایران، این سازمان در تیرماه سال جاری از کودکان و نوجوانان خلاق سراسر جهان در حوزه نقاشی، گرافیک و ویدئو دعوت کرد تا در مسابقه بین المللی طراحی پوستر و ویدئوی روز جهانی غذا در سال 2017 شرکت کنند.

این مسابقه در چهار رده سنی برگزار شده و نقاشی سهیل احمد پور با عنوان «سرمایه‌گذاری در امنیت غذایی و توسعه روستایی» توانست در رده سنی 5 الی 8 سال مقام اول را کسب کند. این نقاشی نمایانگر زندگی روستایی فعال و پرجنب و جوشی است که در آن مردان و زنان در کنار یکدیگر فعالیت می‌کنند تا با بهره‌وری از زمین، آب و خاک نیازهای خود را تأمین کرده و محصولاتشان را به مناطق دیگر ارسال کنند. 

شرکت کنندگانی از بلاروس، سریلانکا، فیلیپین، هند، ویتنام، مجارستان، تایلند، اندونزی و برزیل توانستند مقام‌های اول تا سوم را در سایر رده‌های سنی بدست آورند. برای مشاهده نقاشی‌ها می‌توانید به لینک http://www.fao.org/world-food-day/2017/contest/poster/en/ مراجعه کنید.

بر اساس اطلاعات موجود، در سال 2015، از هر هفت نفر یک نفر مهاجر بود. در چند سال اخیر، تعداد افراد مهاجر در سراسر جهان شاهد افزایش چشمگیری بوده است. بخش اعظم مهاجرین دارای سنین پایینی بوده و در حدود یک سوم آنها بین 15 تا 34 ساله هستند.

در سال 2015، در حدود 240 میلیون مهاجر بین‌المللی در جهان وجود داشتند، در حالیکه در سال 2013 در حدود 760 میلیون نفر نیز در داخل مرزهای کشور خودشان جابجا شدند.

فائو به منظور الهام بخشی بهتر به افکار نوجوانان، گروهی را به رهبری لورنزو ترانرا، تصویرگر و طراح برجسته ایتالیایی، به خلق کتاب تصویر اختصاص داده است. در کتاب سال 2017 راه‌حل‌هایی ارائه شده است تا این مهاجرین گزینه‌هایی برای ماندن در خانه‌های خودشان داشته باشند.


18 Dec 2017 - Iranian Child Wins First Place at FAO’s Painting Competition 2017

Soheil Ahmadipour, the Iranian eight-year-old student by drawing a happy and active rural life where men and women work together to make the best use of land, water and soil, and produce most of their needs won the First award of the FAO’s Painting Competition on the occasion of World Food Day 2017.

The competition that was Co-organised by the Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO) and the United Nations Women’s Guild in Rome, asked children and youth between the ages of 5 and 19 to design in four categories, draw or paint a poster based on the World Food Day 2017 theme "Change the future of migration. Invest in food security and rural development".

The participant poster entries were drawn, painted and sketched using pens, pencils, crayons, charcoal, oil, acrylic and watercolour paint, as well as mixed media. Digitally created artwork were also permitted to take part at the FAO’s competition. 

Three winning poster designs were selected as finalists by a jury in each category. The top three poster designs in all categories are announced on the World Food Day website. Winners are promoted on FAO social media and by FAO offices around the world, and they will also receive a Certificate of Recognition and a surprise gift bag.

FAO celebrates World Food Day each year on 16 October to commemorate the founding of the Organization in 1945. Events are organized in over 150 countries across the world including the Islamic Republic of Iran, making it one of the most celebrated days of the UN calendar.

These events promote worldwide awareness and action for those who suffer from hunger and for the need to ensure food security and nutritious diets for all.

World Food Day and its advocacy campaigns including the poster competition 2017 with participation of children across the world is a chance to show global commitments to second Sustainable Development Goal (SDG2) – on achieving Zero Hunger by 2030.

  • Published in Other
Subscribe to this RSS feed

UN Offices in Iran

News and Stories


UN Offices Stories

UN Offices Stories

About Us

Follow Us


Sign up to keep in touch!

Be the first to hear about our new stories and job vacancies from UN in Iran and our partners.

Check out our Privacy Policy & Terms of use
You can unsubscribe from email list at any time