Items filtered by date: Thursday, 12 September 2019

New UN report: Scientists call for urgent, targeted action to avoid reversing the development gains of recent decades - New relationship between people and nature is needed as climate change and biodiversity loss threaten progress

TEHRAN, 12 September 2019 (UNIC) – Achieving human well-being and eradicating poverty for all of the Earth’s people—expected to number eight and a half billion by 2030—is still possible, but only if there is a fundamental—and urgent—change in the relationship between people and nature, and a significant reduction in social and gender inequalities between and inside countries, according to a new United Nations report by an independent group of scientists to be launched at the 2019 SDG Summit, but made available today.

The Report, requested by all countries to evaluate progress on the 2030 Sustainable Development Agenda, is the first of its kind since the landmark Sustainable Development Goals (SDGs) were adopted four years ago. Entitled “The Future is Now: Science for Achieving Sustainable Development,” the report finds that the current development model is not sustainable, and the progress made in the last two decades is in danger of being reversed through worsening social inequalities and potentially irreversible declines in the natural environment that sustains us. The scientists concluded that a far more optimistic future is still attainable, but only by drastically changing development policies, incentives and actions.

The report argues that understanding the interconnections between the individual SDGs and the concrete systems that define society today will be essential to devise policies that manage difficult trade-offs.    

A need to transform 

Creating economic growth just by increasing consumption of material goods is no longer a viable option at the global level: Projections indicate that the global use of materials is set to almost double between 2017 and 2060, from 89 Gigatons to 167 Gigatons, with correspondingly increased levels of greenhouse gas emissions, and other toxic effects such as those from mining and other pollution sources.

The present model of development has delivered prosperity to hundreds of millions. But it also has led to continuing poverty and other deprivations; unprecedented levels of inequality that undermine innovation, social cohesion and sustainable economic growth; and it has brought the world close to tipping points with the global climate system and biodiversity loss. To change course, the scientists say the world must transform a number of key areas of human activities, including food, energy, consumption and production, and cities.

These transformations can come about through coordinated action by governments, business, communities, civil society and individuals. Science has a particularly vital role to play—a role that can be further strengthened by increasing investment in science for sustainability and in natural and social science institutions based in developing countries.

The report emphasizes that achieving the SDGs fundamentally requires decoupling economic growth from environmental degradation, while at the same time, reducing social and gender inequalities in wealth, income and access to opportunities.

As not all countries are starting from the same place, the scientists say that higher levels of growth will continue to be needed in poorer countries, to ensure quality social services and infrastructure, at the same time stressing that growing first and cleaning up later is not an option. The report also highlights the need for increased access to appropriate technologies and knowledge.

Developed countries need to change their production and consumption patterns, including by limiting the use of fossil fuels and plastics, and to encourage public and private investments that align with the SDGs.

The scientists suggest that the UN could promote a new sustainable development investment label, with clear parameters and guidelines, to encourage and reward investment in industries and financial markets that advance sustainable development and discourage investment in those that do not.

The extensive transformation that is needed will not be easy, and the report suggests that a deep scientific understanding is needed to anticipate and mitigate the tensions and tradeoffs inherent in widespread structural change. For example, those losing jobs in the shift away from fossil fuels and other industries at odds with a sustainable future should be supported towards alternative livelihoods.

The authors emphasize that strong political will and commitment will be required to make the needed transformations, that there are no one-size-fits-all solutions, and the interventions in developed countries will look very different from those in developing countries. 

A call to action: 20 interventions that will matter 

The report’s Call to Action identifies 20 points where interventions can create transformative and accelerated progress towards multiple goals and targets in the coming decade. These targeted actions are based on the recent scientific literature analysing the deeper systemic interconnections that identify synergies and trade-offs between individual goals and targets.

The report advocates for universal access to quality basic services—healthcare, education, water and sanitation infrastructure, housing and social protection—as a prerequisite to elimination of poverty and advances in human well-being, with special attention given to persons with disabilities and other vulnerable groups. The report calls for renewed attention to ending legal and social discrimination, and for strengthened unions, nongovernmental organizations, women’s groups and other community organizations, finding them all to be important partners in efforts to implement the 2030 Agenda.

The authors identify the food and energy systems as particularly important arenas for change since these systems, as they currently function, are bringing the world toward environmental tipping points, but they are also critical nexus areas for human health and well-being.

The food system must undergo widespread changes to the infrastructure, cultural and societal norms, and policies that are supporting the current, unsustainable, status quo. At present, approximately 2 billion people suffer from food insecurity and 820 million people are undernourished. At the same time, overweight rates are growing in almost all regions of the world, with global numbers reaching 2 billion overweight adults and 40 million children under the age of five.

For developing countries, stronger social protection floors are needed to ensure food security and nutrition. Countries must reduce the environmental impact of their food production systems, considering the entire value chain, by reducing food waste and reducing reliance on animal-based protein sources. Developing and developed countries both need to increase attention to malnutrition in all its forms—including the increasingly high numbers of persons who are overweight.

The energy system also must transform to close the energy access gap. Close to 1 billion people are without access to electricity, predominantly in Sub-Saharan Africa, and more than 3 billion people rely on polluting solid fuels for cooking, causing an estimated 3.8 million premature deaths each year. These gaps must be addressed, while at the same time increasing energy efficiency and phasing out fossil-based power generation without carbon capture and storage, so that the world economy is decarbonized, in line with the aspirations of the Paris agreement.

The amount of modern renewable energy in the total global energy supply has increased by an average of 5.4 percent annually over the past decade. Meanwhile, since 2009 the price of renewable electricity dropped by 77 percent for solar photovoltaics and 38 percent for onshore wind—and for five years in a row, global investments in clean energy have exceeded US$ 300 billion annually.

However, additional growth has been stymied by direct and indirect subsidies to fossil fuels that continue to distract from their true economic, health and environmental costs.

With two-thirds of the global population projected to live in cities by 2050, the report finds that achieving the 2030 Agenda will require more compact and efficient cities that are better served by quality public transport and other infrastructure, social services and an economy that provides decent and sustainable livelihoods including those enabled by technology and nature-based industries. Partnerships and networks among peer cities can help municipal leaders build on good practices and a store of expertise, as can investing in building a “science of cities.”

The scientists emphasized that the global environmental commons—such as the atmosphere, rainforests and oceans—must be safeguarded as crucial sources of ecosystem services and natural resources. Governments, local communities, the private sector and international actors must work together to conserve, restore and sustainably use natural resources. Accurately assessing environmental assets is a critical first step, and their value should be reflected through pricing, transfers, regulation and other economic instruments. 

Decisions based on science 

Science must play a major role in advancing sustainable development. Universities, policymakers and research funders must increase support to research guided by the 2030 Agenda. Simultaneously, researchers in sustainability science and other disciplines, must work together to solve development problems and strengthen the science-policy-society interface, providing society and policy-makers information they can use to solve development problems.

The report makes the case for shifting current research priorities and supporting innovative approaches to sustainability science, emphasizing cross-disciplinary partnerships, and committing support and resources to scientific institutions, particularly in the global South. Development aid budgets should prioritize boosting scientific capacity and access in the global South. UN Member States, research consortia and libraries should work together to improve cross-border and inter-disciplinary collaborations in science for the SDGs.

About the Global Sustainable Development Report

The quadrennial Global Sustainable Development Report was commissioned by the Member States of the United Nations in 2016, to help inform the 2019 SDG Summit. It has been drafted by an independent group of 15 scientists appointed by the United Nations Secretary-General.

The scientists, representing diverse disciplines in the natural and social sciences and hailing from both developed and developing countries, are today making available their report entitled “The Future is Now: Science to Achieve Sustainable Development.” The group is cochaired by Peter Messerli, Director of the Centre for Development and Environment at the University of Bern (Switzerland) and Endah Murniningtyas, former deputy planning minister of Indonesia.

The full report, “The Future is Now: Science for Achieving Sustainable Development,” can be found here: 

A complete list of the scientists is available here:

  • Published in Other

شهریور 98 - گزارش جدید سازمان ملل متحد: فراخوان دانشمندان برای اقدام هدفمند در راستای اجتناب از معکوس شدن دستاورد‌های توسعه

تهران 21 شهریور 1398 (مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد) –  بر اساس گزارش جدید سازمان ملل متحد ارائه شده به وسیله گروه مستقلی از دانشمندان که قرار بود در اجلاس 2019 آرمان‌های توسعه پایدار رو‌نمایی شود، اما اکنون در دسترس است، دستیابی به رفاه بشری و از بین بردن فقر برای همه مردم کره زمین (که انتظار می‌رود  تا  2030 به هشت و نیم میلیارد نفر برسد) همچنان امکان‌پذیر است، اما این امر تنها هنگامی محقق می شود که تغییری بنیادین  و فوری  در روابط بین مردم و طبیعت، و کاهش عمده در نابرابری‌های اجتماعی و جنسیتی در میان کشور‌ها و در درون هر‌یک اتفاق افتد. 

این گزارش که از سوی تمامی کشور‌ها به منظور ارزیابی پیشرفت در دستور کار  توسعه پایدار درخواست شده بود، نخستین گزارش در نوع خود از زمان تصویب آرمان‌های توسعه پایدار در چهار سال گذشته  است. گزارش مزبور با شعار "آینده هم اکنون است: علم برای دستیابی به توسعه پایدار"،  در‌می‌یابد  الگوی کنونی توسعه، پایدار نیست، و پیشرفت حاصله در دو دهه اخیر در معرض خطر پس‌روی به واسطه بد‌تر شدن وضعیت نابرابری‌های اجتماعی و احتمال زوال جبران‌ناپذیر طبیعتی است که ما را پایدار می دارد. دانشمندان به این نتیجه رسیدند هنوز می‌توان به آینده،  تنها با تغییر سریع سیاست‌ها، محرک‌ها و اقدامات توسعه ای اندکی خوشبین بود. 

بر اساس این گزارش، درک روابط متقابل میان تک‌تک آرمان‌های توسعه پایدار و بنیاد نظام‌هایی که امروزه معرف جوامع هستند، برای تدبیر سیاست‌های مدیریت مبادلات دشوار، ضروری است. لزوم تحول رشد اقتصادی سازنده تنها با افزایش مصرف کالا‌های مورد نیاز، دیگر گزینه موفق در سطح جهانی نیست: پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهند استفاده جهانی از مواد در سال‌های بین 2017 و 2060 دو‌برابر خواهد شد، یعنی از 89 میلیارد تن به 167 میلیارد تن خواهد رسید، و به همان نسبت انتشار گاز‌های گلخانه‌ای و دیگر آثار زیان‌بار همچون موارد مربوط به استخراج معادن و دیگر منابع آلودگی، افزایش خواهد یافت. 

الگوی کنونی توسعه برای صد‌ها میلیون نفر، رفاه به همراه داشته، اما همچنین به استمرار فقر و دیگر محرومیت‌ها نیزمنجر شده است؛ سطوح جدیدی از نابرابری که به نو‌آوری، همسازی اجتماعی و رشد اقتصادی پایدار صدمه می‌زند و دنیا را در توجه به نظام اقلیمی جهانی و از بین رفتن گونه‌های زیستی  به سمت نقطه ای غیرقابل بازگشت آورده است. برای تغییر این روند، دانشمندان می‌گویند دنیا می‌بایست برخی فعالیت‌های انسانی در حوزه های کلیدی شامل غذا، انرژی، مصرف و تولید و شهر‌ها را تغییر دهد. 

این دگر گونی ها می‌تواند از راه عملکرد هماهنگ دولت‌ها، کسب و کارها، جوامع، جوامع مدنی و افراد اتفاق افتد. دانش به‌ ویژه ایفا‌گر نقشی حیاتی است، نقشی که می‌تواند با افزایش سرمایه‌گذاری در علم برای پایداری و در موسسات علوم طبیعی و اجتماعی مستقر در کشور‌های در حال توسعه تقویت شود. 

گزارش تاکید می‌کند دستیابی به آرمان‌های توسعه پایدار از اساس مستلزم تفکیک رشد اقتصادی از فرسایش محیط زیست، و در عین حال، کاهش نابرابری‌های اجتماعی و جنسیتی در ثروت، درآمد و دسترسی به فرصت‌ها است. 

از آن‌جایی که همه کشور‌ها از یک نقطه شروع نمی‌کنند، دانشمندان می‌گویند سطوح بالا‌تر رشد همچنان در کشور‌های فقیر‌تر، برای تضمین خدمات اجتماعی و زیر‌ساخت‌های با‌کیفیت مورد نیاز خواهد بود، و در عین حال لازم است بر این نکته تاکید شود که رشد و سپس تلاش برای رفع ایرادات نباید به عنوان گزینه در نظر گرفته شود. گزارش هم‌چنین بر لزوم دسترسی بیشتر به فن‌آوری‌ها و علوم مناسب تاکید دارد. کشورهای توسعه‌یافته باید الگو‌های تولید و مصرف خود را، از جمله از راه محدود کردن سوخت‌های فسیلی و پلاستیک، و تشویق سرمایه‌های عمومی و خصوصی همسو با آرمان‌های توسعه پایدار، تغییر دهند. 

این دانشمندان پیشنهاد می‌کنند سازمان ملل متحد می‌تواند برچسب سرمایه گذاری جدیدی از آرمان‌های توسعه پایدار، با شاخص‌ها و رهنمود‌های روشن ترویج نماید تا بدین ترتیب به تشویق و ترغیب سرمایه‌گذاری در صنایع و بازار‌های مالی مروج آرمان‌های توسعه پایدار و منع سرمایه‌گذاری در آن‌هایی بپردازد که اینگونه نیستند. 

تحول فراگیر مورد نیاز، چندان آسان نیست، وبه  پیشنهاد گزارش، درک علمی عمیق برای پیش بینی و کاهش  تنش ها لازم است و ضروری است معاملات تجاری با  تغییرات ساختاری گسترده همراه شوند.  برای مثال، کسانی که در اثر کنار گذاشتن سوخت‌های فسیلی و دیگر صنایع در مسیر آینده‌ای پایدار شغل خود را از دست می‌دهند، باید برای  گذران زندگی با ارائه شیوه‌های جایگزین،  حمایت شوند. 

نویسندگان گزارش تاکید دارند اراده سیاسی قوی و تعهد، لازمه تحولات مورد نیاز است چرا که راهکار‌ی جامع وجود ندارد، و مباشرت  در کشور‌های توسعه‌یافته بسیار متفاوت از کشور‌های در حال توسعه به نظر می‌رسد. 

فراخوان برای اقدام: ۲۰ مداخلهٔ پر اهمیت

بخش «فراخوان برای اقدام» گزارش، ۲۰ نکته ای  را‌ متذکر می شود  که مداخله در آن‌ها می‌تواند به پیش‌روی دگرگون‌کننده و سریع به سوی چندین آرمان و هدف در دهه‌های پیش‌رو رهنمون گردد. این اقدامات هدف‌مند بر پایهٔ نوشته‌های علمی اخیری مبتنی هستند که به بررسی به هم پیوستگی‌های نظام‌مند عمیقی می‌پردازند که هم‌افزایی‌ها و مصالحه میان آرمان‌ها و اهداف را شناسایی می‌کند. 

 گزارش حامی دسترسی همگانی به خدمات پایه‌ای باکیفیت (مانند خدمات درمانی، آموزش، زیرساخت‌های مربوط به تاسیسات بهداشتی، مسکن و تأمین اجتماعی) به مثابهٔ  پیش‌نیازی برای از بین بردن فقر و دستیابی به رفاه بیشتر انسان، با توجه‌ ویژه به افراد ناتوان و دیگر گروه‌های آسیب‌پذیر است. گزارش خواهان توجهی دگرباره  به پایان دادن به  تبعیض قانونی و اجتماعی، ایجاد اتحادیه‌های قوی، سازمان‌های غیردولتی، گروه‌های زنان و دیگر سازمان‌های اجتماعی است، چرا که تمامی آنها را شرکای مهمی در تلاش‌ برای اجرای  برنامهٔ ۲۰۳۰ می‌داند.

نویسندگان، نظام‌های غذا و انرژی را عرصه‌ای مهم برای تغییر می‌دانند، چرا که این نظام‌ها با عملکرد کنونی‌شان دنیا را به سمت نقاط غیرقابل بازگشتی برای محیط‌ زیست می‌برند، اما در عین حال  پیوندی مهم در عرصه‌های سلامت انسان و رفاه هستند. 

نظام غذا باید شاهد تغییرات وسیعی در زیرساخت‌، عادات فرهنگی و اجتماعی، و سیاست‌های ضامن وضع ناپایدار کنونی باشد. هم‌اکنون حدود دو میلیارد نفر از ناامنی غذایی رنج می‌برند و ۸۲۰ میلیون نفر دچار سوءتغذیه هستند. در همین حال نرخ اضافه‌وزن در تمامی مناطق جهان رو به افزایش است و آمارهای جهانی حاکی از دو میلیارد بزرگ‌سال و ۴۰ میلیون کودک زیرپنج سال دچار اضافه وزن است. 

برای کشورهای در حال توسعه، حمایت اجتماعی قوی‌تری برای اطمینان از امنیت غذایی و تغذیه نیاز است. کشورها می‌بایست با توجه به تمام زنجیرهٔ ارزش، با کاستن از پسماند غذایی و اتکای کمتر بر منابع حیوانی پروتئین، از اثرات محیط‌ زیستی نظام‌های تولید غذای خود بکاهند. هم کشورهای در حال توسعه و هم کشورهای توسعه یافته باید به سوءتغذیه در همهٔ حالات خود (از جمله تعداد رو به افزایش افرادی که اضافه‌وزن دارند) بیشتر توجه کنند. 

نظام انرژی نیز می‌بایست تغییریابد تا از شکاف دسترسی به انرژی بکاهد. بیش از یک میلیارد نفر که اکثرشان در زیر صحرای آفریقا  ساکن‌اند به برق دسترسی ندارند و بیش از سه میلیارد نفر بر سوخت‌های جامد آلوده کننده‌ای متکی هستند که سالانه باعث 3 میلیون و ۸۰۰ هزار مرگ زودرس می‌شوند. به این شکاف‌ها باید توجه شود و در عین حال باید  افزایش بهره وری انرژی و توقف تدریجی تولید انرژی بر پایهٔ سوخت‌های فسیلی بدون جدا سازی کربن و ذخیره آن مورد توجه قرار گیرد،  تا اقتصاد جهانی بر اساس خطوط ترسیم شده در موافقت‌نامهٔ پاریس، عاری از کربن شود. 

سهم انرژی‌ تجدید پذیر نوین در تآمین انرژی جهانی طی دههٔ اخیر سالانه به طور میانگین 4/5 در صد رشد داشته است. در همین حال از سال ۲۰۰۹ قیمت برق تجدید پذیر ۷۷ درصد برای فتوولتاییک‌های خورشیدی و ۳۸ درصد برای نیروگاه بادی روی خشکی کاهش داشته است و برای پنج سال متوالی، سرمایه گذاری جهانی بر انرژی‌های پاک به بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار در سال رسیده است. 

با همهٔ این‌ها، یارانه دادن مستقیم و غیر مستقیم به سوخت‌های فسیلی که باعث منحرف کردن از پرداختن به هزینه‌های واقعی اقتصادی، بهداشتی و محیط‌ زیستی آن‌‌ها می‌شود، مانع از رشد بیشتر انرژی‌های تجدید پذیر شده است. 

با توجه به اینکه پیش‌بینی شده دو سوم  جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ در شهرها زندگی ‌کنند، گزارش دریافته است که رسیدن به برنامهٔ ۲۰۳۰ نیازمند شهرهایی متراکم و پربازده است که با حمل‌ونقل عمومی با کیفیت و دیگر زیرساخت‌ها، خدمات اجتماعی و اقتصادی که تآمین کنندهٔ زندگی‌های آبرومند و پایداری که شامل آن‌هایی که به وسیلهٔ تکنولوژی و صنایع برپایهٔ طبیعت به وجود آمده‌اند نیز بشود بهتر عمل خواهند کرد. وجود شراکت‌ها و شبکه‌هایی در میان شهرهای همتا می‌تواند به کمک رهبران شهرداری‌ها بیاید تا بر اساس رفتارهای خوب عمل و گنیجینه‌ای از تخصص ایجاد کنند، همان‌طور می‌تواند منحر به سرمایه‌گذاری در ایجاد «دانشِ شهرها» شود.

دانشمندان بر محافظت از مشترکات جهانی محیط زیست (نظیر جو، جنگل‌های بارانی و اقیانوس‌ها) به عنوان منابع مهم خدمات زیست‌بومی و منابع طبیعی تآکید ورزیدند. حکومت‌ها، اجتماعات محلی، بخش خصوصی و بازیگران بین‌المللی باید با یکدیگر جهت نگهداری، بازگردانی و استفادهٔ پایدار از منابع طبیعی همکاری کنند. 

تصمیمات برپایهٔ دانش

دانش می‌بایست نقش مهمی در پیشبرد توسعهٔ پایدار ایفا کند. دانشگاه‌ها، سیاست‌گذاران و تآمین‌کنندگان مالی پژوهش‌ها باید حمایت خود را از پژوهش‌هایی که برپایهٔ برنامهٔ ۲۰۳۰ هستند را افزایش دهند. هم‌زمان با آن، پژوهش‌گران علوم پایدار و دیگر رشته‌ها باید همکاری کنند تا مسائل توسعه را حل نمایند و رابطهٔ دانش-سیاست‌گذاری-جامعه را تقویت کنند و به جامعه و سیاست‌گذاران اطلاعاتی دهند که آنان در راستای حل مشکلات توسعه‌ای از آن‌ها بهره گیرند. 

در گزارش استدلال‌هایی در راستای تغییر اولویت‌های پژوهش و حمایت از رویکردهایی خلاقانه نسبت به علوم پایدار، با تأکید بر شراکت‌های میان‌رشته‌ای و حمایت و تخصیص مابع به نهادهای علمی، به خصوص نهادهای جنوب جهانی، آمده است. اولویت بودجه‌های کمک به توسعه می‌بایست سرعت‌بخشیدن به ظرفیت علمی و دسترسی در جهان جنوب باشد. دولت‌های عضو ملل متحد، اجتماعات پژوهشی و کتابخانه‌ها می‌بایست با یک‌دیگر جهت بهبود بخشیدن به همکاری‌های فرا مرزی و میان رشته‌ای در دانش برای آرمان‌های توسعهٔ پایدار همکاری کنند. 

 دربارهٔ گزارش جهانی توسعهٔ پایدار

دولت‌های عضو ملل متحد در ۲۰۱۶ دستور نگارش گزارش جهانی توسعهٔ پایدار را به صورت چهارسالانه دادند تا برای آگاه‌سازی اجلاس آرمان‌های توسعهٔ پایدار ۲۰۱۹ مورد استفاده قرار گیرد. این گزارش کار گروهی ۱۵ نفره از داشنمندانی است که دبیرکل سازمان ملل متحد منصوب‌ کرده است. 

دانشمندان که نمایندهٔ طیف گوناگونی از رشته‌های علوم طبیعی و اجتماعی هستند، هم از کشور‌های توسعه یافته و هم از کشورهای در حال توسعه برخاسته‌اند، امروز گزارش‌شان را با نام "آینده هم اکنون است: علم برای دستیابی به توسعه پایدار" عرضه می‌کنند. این گروه‌ را پیتر مزرلی، رئیس مرکز توسعه و محیط زیست در دانشگاه برن (سوئیس) و انداه مورنین‌اینگتیاس، معاون پیشین وزیر برنامه‌ریزی اندونزی، با هم ریاست می کنند. 

گزارش کامل "آینده هم اکنون است: علم برای دستیابی به توسعه پایدار" را می‌توان از لینک زیر یافت:

 صورت کاملی از دانشمندان در لینک زیر موجود است:


UN Chief: South-South cooperation offer a pathway to accelerate progress that leaves no one behind

TEHRAN, 12 September 2019 (UNIC) – United Nations Secretary-General Antonio Guterres in his message on International Day for South-South Cooperation, 12 September 2019, reiterated that South-South cooperation continues to offer a promising pathway to accelerate progress that leaves no one behind. 

The full text of his message reads:

Recent decades have demonstrated the power of South-South cooperation to advance sustainable development. Across the developing world, more children attend school, child and maternal mortality rates have been cut by nearly half, and extreme poverty has been sharply reduced.  Indeed, driven by a spirit of solidarity, respect for national sovereignty and equal partnership, South-South cooperation has offered concrete solutions to shared challenges, with many countries becoming sources of support and inspiration for innovative development approaches.

However, large pockets of poverty remain in the Global South, even in fast-growing economies. Progress is not fast enough to meet the Sustainable Development Goals by 2030, and prosperity needs to be more broadly shared. In addition, the climate emergency threatens decades of progress. Indeed, countries in the Global South are already being severely affected by the worsening impacts of the climate crisis.

South-South cooperation can never be a substitute for official development assistance or replace the responsibilities of the Global North set out in the Addis Ababa Action Agenda and the Paris Agreement. But South-South cooperation continues to offer a promising pathway to accelerate progress that leaves no one behind. To leverage that potential, we must coordinate these efforts and establish sustainable strategies for scaling up impact. On this International Day, let us reaffirm our commitment to achieve the 2030 Agenda by drawing from the lessons of the South and sharing them widely through enhanced South-South and triangular cooperation.

Message from the UN Country Team in Iran: 

The UN Country Team in Iran supports access and exchanges of global knowledge and expertise, lessons learned and best practices. Iran, has much to contribute by sharing its own experiences through South-South Cooperation with other countries and the international community by cooperating on a broad range of issues of common interest such as economic development, science and technology, drug control, climate change, health, poverty eradication and disaster management.

  • Published in Other

شهریور 98 - مسیر امیدوارکننده برای سرعت بخشیدن به پیشرفت از راه همکاری کشورهای جنوب – جنوب

تهران 21 شهریور 1398 (مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد) –  

دبیرکل سازمان ملل متحد در پیامی به مناسبت روز بین المللی همکاری کشورهای جنوب-جنوب 12 سپتامبر برابر با 21 شهریور ماه اظهار داشت: همکاری کشورهای جنوب - جنوب می تواند مسیر امیدوارکننده ای برای سرعت بخشیدن به پیشرفت ارائه کند، به شیوه ای که هیچ کشوری نادیده انگاشته نشود. 

متن کامل پیام آنتونیو گوترش به شرح زیر است: 

توان همکاری کشورهای جنوب – جنوب  برای پیشرفت توسعه پایدار در دهه های اخیر به خوبی نمایان شده است. در سراسر دنیای در حال توسعه، کودکان بیشتری به مدرسه می روند، میزان مرگ و میر کودکان و مادران تقریبا به نصف رسیده  و فقر شدید کاهش چشمگیری داشته است. در حقیقت، همکاری کشورهای جنوب - جنوب با ایجاد روحیه همبستگی، احترام به حاکمیت ملی و مشارکت برابر، با همراهی  بسیاری از کشورها که تبدیل به منبع پشتیبانی و الهام  برای رویکردهای توسعه نوآورانه شده اند، راه حل های مشخصی برای چالش های مشترک ارائه کرده است. 

اما، جوامع فقیر بزرگی همچنان در جهان جنوب، حتی در کشورهای دارای اقتصاد در حال رشد سریع، وجود دارند. پیشرفت به اندازه ای سریع نیست تا آرمان های توسعه پایدار را تا سال 2030 تحت پوشش قرار دهد و ضروری است رونق به گونه ای گسترده تر به اشتراک گذاشته شود. علاوه بر این، وضعیت بحران اقلیمی باعث شده تا دهه ها پیشرفت در معرض خطر قرار بگیرد. در حقیقت، کشورهای جهان جنوب در حال حاضر به شدت تحت تأثیر اثرات مخرب بحران اقلیمی هستند. 

همکاری کشورهای جنوب - جنوب هیچ گاه نمی تواند جایگزینی برای کمک های رسمی برای توسعه یا جایگزین مسئولیت های کشورهای جهان شمال باشد که در دستور کار اقدام آدیس آبابا یا موافقتنامه پاریس آمده است. اما همکاری کشورهای جنوب - جنوب می تواند مسیر امیدوارکننده ای برای سرعت بخشیدن به پیشرفت ارائه کند، به شیوه ای که هیچ کشور نادیده انگاشته نشود. برای اهرم کردن این توان بالقوه،  باید این تلاشها را هماهنگ کرده و برای بالا بردن میزان اثر بخشی، راهکارهای پایداری بنا نهیم. اجازه دهید  در این روز بین المللی با آموختن از درس های جنوب و به اشتراک گذاری گسترده آنها از راه همکاری های پیشرفته  کشورهای جنوب - جنوب و همکاری های سه جانبه، بر تعهدات خود نسبت به دستیابی به دستور کار 2030 مجددا تاکید کنیم. 

پیام تیم کشوری سازمان ملل متحد در ایران 

تیم کشوری سازمان ملل متحد در ایران در دسترس بودن و تبادل دانش و مهارت، درس های آموخته شده و بهترین عملکردها را مورد حمایت قرار می دهد.  ایران موارد زیادی برای به اشتراک گذاری تجربیات خود از راه همکاری جنوب – جنوب با سایر کشورها و جامعه بین المللی در اختیار دارد. این مهم می تواند از راه همکاری در زمینه های موضوعی مورد علاقه مشترک مانند توسعه اقتصادی، علم و فناوری، مقابله با مواد مخدر، تغییرات اقلیمی، سلامت، ریشه کنی فقر و مدیریت بحران به اجرا در آید.

Subscribe to this RSS feed

News and Stories


UN Offices Stories

UN Offices Stories

About Us

Follow Us


Sign up to keep in touch!

Be the first to hear about our new stories and job vacancies from UN in Iran and our partners.

Check out our Privacy Policy & Terms of use
You can unsubscribe from email list at any time