سخنرانی آقای پارکس در کارگاه مشترک وزارت آموزش و پرورش و یونیسف برای آموزش مهارتهای زندگی

unicef logo125سرور گرامی، قایم مقام محترم وزیر آموزش و پرورش در امور بین الملل، جناب آقای دکتر بابالو

سرور گرامی، مشاور محترم معاون وزیر آموزش و پرورش در آموزش متوسطه، جناب آقای دکتر حسینی

همکاران گرامی از بنیاد بین المللی جوانان و دفتر منطقه ای یونیسف در خاورمیانه و دفتر یونیسف در مراکش

مهمانان ارجمند، خانمها و آقایان صبح بخیر،

به کارگاه مشترک وزارت آموزش و پرورش و یونیسف برای آموزش مهارتهای زندگی خوش آمدید

 

اجازه دهید صحبتهایم را با چند سوال شروع کنم که به ذهن بسیاری از ما چه به عنوان والدین و چه به عنوان مسوولین و برنامه ریزان آموزشی خطور می کند. در دنیای چالش ها و بحران های روزافزون امروز، چگونه می توانیم کودکانمان را برای مقابله با مشکلات و تصمیم گیریهای عاقلانه آماده کنیم؟ آیا مقابله با مشکلات و استقامت در برابر سختی ها یاد دادنی و یاد گرفتنی است؟ آیا کافی است که در مدارس سواد خواندن و نوشتن و حساب و هندسه را آموزش دهیم تا نسل بعدی را برای والد شدن، کارمند شدن، شهروند شدن و رهبر شدن آماده کنیم؟ منطور از ارایه "آموزش با کیفیت" به کودکان و نوجوانان چیست؟

موفقیت همه ما، چه به عنوان یک فرد و یا یک جامعه دموکراتیک در کشورهای توسعه یافته و یا در حال توسعه، به قابلیت ما در مدیریت چالشها و خطرات، استفاده بهینه از فرصت ها و حل مسایل به شیوه ای صلح آمیز و دوستانه بستگی دارد. در ادامه صحبت هایم مایلم به سه سوال پاسخ دهم. آموزش مهارتهای زندگی چیست و چگونه می تواند کودکان را توانمند سازد؟ برای اجرای این مهارتها به چه محیطی نیاز است؟ و نقش یونیسف در آموزش مهارتهای زندگی به کودکان چیست؟

آموزش مهارتهای زندگی یکی از ارکان اصلی آموزش با کیفیت است و به آن دسته از مهارتهای شناختی، شخصی و بین شخصی اطلاق می شود که تواناییهای فرد را در این مهارتها تقویت می کند. امروز علاقه روزافزونی به اینگونه آموزشها برای کودکان و نوجوانان وجود دارد که مهارتهای روانی-اجتماعی را در آنان به اندازه مهارتهای خواندن و نوشتن و حساب پرورش دهد. این آموزش نامهای گوناگونی دارد از جمله" آموزش مهارتهای زندگی"،" یادگیری اجتماعی و احساسی" و یا " آموزشهای سلامت و مهارت-محور". اما همه آنها یک مفهوم مرکزی را در محور خود دارند و ان اینست که: به کودکان و نوجوانان تفکر خلاق و مهارتهای حل مساله را می آموزد، حس ارزشمند بودن را در آنها می پروراند و به آنها یاد می دهد چگونه با دیگران ارتباطی سازنده و موثر برقرار کنند.

سروران گرامی، خانمها و آقایان، سوال دوم این بود که برای اجرای این مهارتها به چه محیطی نیاز است؟ همانقدر که مهارتهای زندگی موثر و کلیدی هستند، چگونگی آموزش این مهارتها نیز مهم است. یادگیری مهارتهای زندگی- چه در آموزش رسمی و چه غیر رسمی- در خلا صورت نمی گیرد. در واقع به عمل در آوردن این مهارتها- از طریق رفتارهایی مثبت و تطابق پذیر، تا حد زیادی متاثر از محیطی است که دانش آموزان در آن زندگی می کنند، آموزش می بینند و با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. این نکته بسیار مهمی است که برنامه ریزان آموزش در حوزه مهارتهای زندگی و کسانی که این برنامه آموزشی را ارزیابی می کنند باید در نظر بگیرند.

وسوال سوم و آخر این بود که جایگاه یونیسف در آموزش مهارتهای زندگی کجاست؟ یونیسف از علاقه و حمایت روزافزون نسبت به آموزش مهارتهای زندگی استقبال می کند. در جهان، آموزش مهارتهای زندگی به عنوان ابزاری برای توانمند سازی نوجوانان و جوانان در موقعیت های چالش برانگیز شناخته می شود. ما نیز در یونیسف بخشی از رسالت و وظیفه خود می دانیم که تجارب موفق دیگر کشورهای منطقه و درسهای آموخته آنان را در زمینه آموزش مهارتهای زندگی در اختیار شما بگذاریم. همچنین با خرسندی حاضریم تا تجارب موفق ایران در بخش آموزش را در اختیار دیگر کشورهای منطقه قرار دهیم.

مهمانان گرامی، خانمها و آقایان، بگذارید بار دیگر تاکید کنم که آموزش مهارتهای زندگی برای توانمندسازی کودکان و نوجوانان بخصوص در منطقه بحران زده خاورمیانه و شمال آفریقا با رشد جمعیت جوان و نرخ بیکاری تا چه حد مهم و کلیدی است. بار دیگر تاکید می کنم که آموزش مهارتهای زندگی در خلا صورت نمی گیرد و نیازمند محیط آموزشی و مطالب درسی فراگیر با در نظر گرفتن نیازهای خاص همه گروههای کودکان ، و معلمانی آگاه و مطلع است . و بلاخره به عنوان حامی جهانی آموزش مهارتهای زندگی در چندین کشور جهان از جمله در منطقه خارمیانه و شمال آفریقا؛ یونیسف آماده است تا درسهای آموخته شده از این تجارب را با کشورهای دیگر درمیان بگذارد.

در پایان مایلم مراتب تشکر خود را از همکارانمان در وزارت آموزش و پرورش برای تلاشهای قابل توجه در جهت بهبود دسترسی و کیفیت آموزش برای همه کودکان ابراز کنم.

امیدوارم در روزهای پیش رو در کارگاه، گفتگوهای موثر و مفیدی داشته باشد.

سپاسگذارم

Read more...

سخنرانی آقای پارکس: مدارس دوستدار کودک

unicef logo125

عالیجناب، آقای دکتر بابالو، قائم مقام محترم وزیروریاست مرکزاموربین الملل ومدارس خارج ازکشور

عالیجناب، آقای دکتر حسینی، مشاور محترم معاون وزیر در آموزش متوسطه

همکار گرامی یونیسف دفتر منطقه ایی و مراکش

همکاران محترم بنیاد بین المللی جوانان

مهمانان گرانقدر، خانم ها و آقایان

صبح شما به خیر و خوش آمدید !

مدرسه رفتن تجربه ایی مشترک میان بیشتر کودکان در سراسر دنیا است و همچنین مهم ترین ابزاری است که جوامع بواسطه آن جوانانشان را برای آینده آماده می کنند. اگرچه برای بسیاری از کودکان، مدرسه رفتن همیشه تجربه ی مثبتی نیست.

کودکان بسیاری هستند که شرایط سختی را در مدرسه تجربه می کنند؛ مانند هوای بسیار گرم و یا بسیار سرد در کلاس های درس و یا نبود امکانات ابتدایی بهداشتی. برخی از کودکان از وجود آموزگاران شایسته و برنامه آموزشی مناسب بی بهره اند. در همین حال بعضی از کودکان با تبعیض، آزار و خشونت در محیط مدرسه دست و پنجه نرم می کنند. بدیهی است که این شرایط موجب یادگیری و پیشرفت کودکان نمی شود و هیچ کودکی نباید این تجربیات را داشته باشد.

یونیسف عمیقا متعهد است تا برای همه ی کودکان در جهان، صرف نظر از شرایط زندگی شان، آموزش با کیفیت فراهم کند. ما میدانیم که نمی توان مدارسی را با "یک قالب آموزشی واحد" برای همه ی کودکان طراحی کرد چرا که کودکان نیازها و شرایط متفاوتی دارند. نمونه های مدارس مختلف که با توجه به نیازهای کودکان طراحی شده اند، بیانگر راه هایی موثر برای بهبود کیفیت آموزش اند. اما الگوی مدارس دوستدار کودک به عنوان جامع ترین طرح در رویکرد آموزشی و همچنین گسترده ترین مدل آموزشی چه از نظر تعداد کشورها و چه از نظر تنوع منطقه جغرافیایی کشورهایی که آن را اجرایی کرده اند، امروزه مورد توجه بسیاری قرار گرفته است.

در این مدارس می توان در سطح مدرسه به بهترین نحو به برابری و تساوی دست یافت و بر آن نظارت کرد. طرح مدارس دوستدار کودک یونیسف اولین بار در سال 1999(1378) در جهان معرفی شد و چهارچوبی را برای طرح های مدرسه-محور در منطقه به وجود آورد. از آن زمان، طرح های زیادی منطبق بر مدارس دوستدار کودک در منطقه ی خاورمیانه و شمال آفریقا اجرایی شده اند؛ این تلاش ها ی ارزشمند در جهت نهادینه کردن اصول مدارس دوستدار کودک و به منظور ساختن محیط آموزشی فراگیر و پویا برای ترویج هر چه بیشتر آموزش با کیفیت صورت گرفته اند. این امر در راستای آرمان شماره چهار توسعه پایدار یعنی آموزش با کیفیت، است.

مدارس دوستدار کودک مولفه ها و اجزای زیادی دارند که می توان تمام آن ها را بررسی کرد؛ اما اجازه دهید در اینجا من به سه مولفه ی اصلی و اساسی آن اشاره کنم:

مدارس دوستدار کودک محیط آموزشی امن و حامی کودکان را برایشان فراهم می کند. این محیط آموزشی بایست ضمن آنکه کودکان را از هرگونه خطر فیزیکی وخطرات سلامت مصون نگاه دارد، توجه ویژه ایی به احساسات و عواطف کودکان، بهداشت روان و تندرستی کودکان مبذول دارد و آنان را از هرگونه آزار کلامی و احساسی، آزار و اذیت جنسی، تبعیض های نژادی و قومی، غرض ورزی و رنجاندن از طرف معلمان و یا همکلاسی هایشان محافظت کند. این امر در راستای آرمان شماره 16 توسعه پایدار در جهت ایجاد صلح، عدالت و نهادهای کارآمد است که دربرگیرنده پیشگیری از کودک آزاری است.

مدارس دوستدار کودک کودک-محور و فراگیر هستند. یادگیری هسته ی اصلی آموزش و در راستای اصل محوریت کودک است؛ کودک به عنوان یادگیرنده، مرکز اصلی فرآیند یادگیری و آموزش است. به عبارت دیگر، فرایند آموزش در کلاس باید نباید به نحوی باشد که دانش آموزان در آن گیرنده ی منفعل باشند و علم و دانش صرفا توسط یک مقام آموزشی به نام معلم ارایه شود. بلکه کلاس درس باید فرآیندی پویا و تاثیرگذار باشد که در آن کودکان شرکت کنندگان فعال هستند و با مشاهده کردن، کشف کردن، گوش دادن، دلیل آوردن و سوال پرسیدن به یاد گیری می رسند.

مدرسه دوستدار کودک، مدرسه ایی دوستدار جامعه و دوستدار خانواده است. این مدارس با سرپرستان و والدین کودکان، که مسئولیت اولیه رفاه و سلامت کودکان در تمامی مراحل زندگی و رشد به عهده آنهاست، ارتباط برقرار میکنند. این مساله در مورد خانواده هایی که به دلیل فقر، بیماری، درگیری و جنگ، کمبود آب و سوخت و سایر منابع آسیب پذیر شده اند بسیار حائز اهمیت است؛ همچنین در خانواده هایی که در مناطق بسته و دورافتاده، از دسترسی به خدمات دولتی محروم هستند و خانواده های به حاشیه رانده شده و محروم.

سروران گرامی، آقایان و خانم ها، باید بگویم که یک راه حل واحد برای ایجاد مدارس دوستدار کودک وجود ندارد. همان طور که در گزارش ارزیابی جهانی برنامه مدارس دوستدار کودک آمده و با توجه به ارزیابی های کشورهای مختلف از طرح های اجرا شده در زمینه مدارس دوستدار کودک، به نظر می رسد همچنان شکاف هایی در متحد ساختن رویکرد مدیریت مدرسه-محور و اطمینان از ارزیابی موثر این مداخلات مدرسه محور وجود دارد. یکی از چالشهای اصلی پیش روی ظرفیت مدارس برای رسیدن به برابری برای همه کودکان، نیاز به بهبود روش های جمع آوری داده و استفاده از آنها در سطح مدارس است.

این خود یادآور نیاز به مداخلاتی است که سبب ارتباط بیشتر میان نظارت و اقدام در سطح مدارس است؛ چرا که باعث توانمند شدن مدارس و مسوولیت پذیر شدن آنها نسبت به اقدامات و نتایج حاصله آنها می شود و در دراز مدت به بهبود کیفیت تاثیرگذاری آنها کمک می کند. و این در برداشتن موانع بر سر راه برابری در آموزش نیز موثر است.

تمرکز این کارگاه آموزشی بر چارچوب طرح "انصاف" است؛ که معادل واژه ی "برابری" در زبان عربی است. چارچوبی که ظرفیت مدارس را تقویت می کند تا با نظارت، تحلیل موقعیت و عملکرد مناسب، دسترسی برابر به یادگیری برای همه ی کودکان از جمله کودکان در شرایط بحران را فراهم آورد. این چارچوب بر دو عامل مرتبط استوار است: اقدام مدرسه-محور و نظارت و ارزیابی مدرسه-محور که یکدیگر را در بهبود دسترسی به برابری در یادگیری تقویت می کنند.

در پایان، مایلم از همکارانمان در وزارت آموزش و پرورش برای اشتیاق و علاقه شان به موضوع مدارس دوستدار کودک تشکری ویژه نمایم.

بی شک موفقیت کار ما در اجرایی کردن مدارس دوستدار کودک به شدت وابسته به همکاری نزدیک و شراکت با همه ی نقش آفرینان در نظام آموزش است. کلید اصلی راه مان این است که چگونه به جلو حرکت کنیم و مطمئن شویم که اقدامات انجام شده در سطح مدارس مفید و موثر است؛ و با ارتباط دادن نظام نظارت در مدرسه و اقدام در مدرسه، از یادگیری کافی کودکان اطمینان حاصل کنیم.

در آخر مایلم از تسهیل گران منطقه ایی یونیسف و بنیاد جهانی جوانان قدردانی ویژه نمایم و برای همگی شما در این کارگاه آرزوی موفقیت کنم.

سپاسگزارم.

 

Read more...

Opening remarks of Mr. Will Parks: Child Friendly Schools

unicef logo125

His Excellency, Dr. Babalou, Vice Minister of Education in International Affairs

His Excellency, Dr. Hosseini Advisor to Deputy Minister of Education in Secondary School

UNICEF colleagues from MENA Regional Office and Morroco,

Colleague from International Youth Foundation,

Distinguished guests,

Ladies and gentlemen,

Good morning and Welcome,

 

Schooling is the one experience that most children worldwide have in common and the most common means by which societies prepare their young for the future. For too many children, though, school is not always a positive experience. Some endure difficult conditions, like extremely hot or cold temperatures in the classroom or primitive sanitation. Others lack competent teachers and appropriate curricula. Still others may struggle with discrimination, harassment and even violence. These conditions are not conducive to learning or development, and no child should have to experience them.

 

UNICEF is profoundly committed to securing safe and quality education for each and every child, irrespective of his or her circumstances. We understand that schools are not ’one size fits all’ institutions, and that children have diverse needs. Various school models illustrate ways to improve the quality of education. However, it is the Child Friendly School models that have emerged as the most comprehensive in their approach and the most widespread, both in the number of countries in which they have been put into practice and the geographical distribution of those countries.

 

It is at the school level that equity can be best achieved and monitored. The UNICEF Child Friendly Schools (CFS) approach introduced globally since 1999 has provided a framework for school based initiatives in the region. Several CFS initiatives are being implemented in the MENA region with great efforts towards institutionalizing child-friendly schools principles in order to build an inclusive school ethos and learning environments that promote quality education. This is in line with Sustainable Development Goal no.4 on Quality Education. Child Friendly Schools have several components to observe but I would like to emphasize three which are considered as the core principles.

Child-Friendly Schools (CFS) provide a safe and protective learning environment for children. As well as protecting children from physical danger and health risks, a child-friendly school pays special attention to the children’s emotional, psychological and physical well-being, protecting them from verbal and emotional abuse and the trauma of sexual harassment, racial discrimination, ethnic prejudice or intrusiveness by teachers and peers. This is in line with Sustainable Development Goal no. 16 on peace, justice and strong Institution which includes prevention of child abuse.

Child-Friendly Schools are Child-Centered and Inclusive. Learning is central to education and, in line with the child-centred principle, the child as learner is central to the process of teaching and learning. In other words, the classroom process should not be one in which children are passive recipients of knowledge dispensed by a sole authority, the teacher. Rather it should be an interactive process in which children are active participants in observing, exploring, listening, reasoning, questioning and ‘coming to know’.

A Child Friendly School is a community-friendly and family-friendly school. It builds relationships with parents and caregivers who have primary responsibility for the well-being of children at all stages of their development. This is particularly critical in the case of families made vulnerable by poverty, disease, conflict, lack of water, fuel or other resources, or in families in isolated communities not reached by limited government services; and in ethnically marginalized or excluded families.

Your excellences, ladies and gentlemen, there is no single way to make a school child friendly. As highlighted in the global evaluation of CFS programming as well as in national evaluations of implemented CFS initiatives, there are still gaps in unifying school based management approaches and ensuring effective monitoring of these school based interventions. The need to improve the collection and use of data at school level have been repeatedly highlighted as a key challenge affecting school capacity to achieve equity results.

This calls for interventions that further link monitoring and action at school level as a means to empower schools to evaluate and be accountable for their actions and results continuously, thereby allowing schools to improve their effectiveness over time. This in order to address the complex factors (bottlenecks and barriers) affecting equity in education.

 

This workshop will focus on ‘INSAF’ framework or ’equity in Arabic’ – a framework that strengthens the capacity of schools to monitor, analyze, act on, and manage equitable access and learning, including in humanitarian contexts. This approach is based on two interconnected factors: School based action and school based monitoring and evaluation, which reinforce each other to improve equity in access and learning.

Finally, I would like to thank our colleagues at the Ministry of Education for their interest and enthusiasm in the concept of child friendly school model. Certainly the success of our work in implementing the CFS model largely depends on close collaboration and partnerships among all relevant actors in education sector. Key will be here how we move forward in ensuring that the work at the school level is effective and ensure adequate learning by linking together school based monitoring and action.

I would like to thank our facilitators from UNICEF MENA and International Youth Foundation and wish you all good luck in this workshop.

Thank you

Read more...

شهریور95 - ظرفیت سازی کارشناسان وزارت آموزش و پرورش در حوزه آموزش مهارت های زندگی و مدارس دوستدار کودک

وزارت آموزش و پرورش و دفتر یونیسف ایران  با همکاری یکدیگر، کارگاه آموزشی 4 روزه ای را از تاریخ 31 مرداد تا 3 شهریور 1395 برای کارشناسان وزارت آموزش و پرورش ایران برگزار کردند. جمعی از کارشناسان آموزش و پرورش از جمله برنامه ریزان ارشد آموزشی و مدیران مدارس استان های تهران و البرز در این کارگاه آموزشی با تسهیلگری گروهی از متخصصان آموزش از دفتر منطقه ای یونیسف در خاورمیانه و شمال آفریقا و بنیاد بین المللی جوانان، شرکت کردند. این کارگاه امکانی فراهم کرد تا شرکت کنندگان در مجموعه ای از  بحث های تخصصی در حوزه آموزش مهارتهای زندگی و مدارس دوستدار کودک شرکت کرده و به تبادل اطلاعات در این زمینه بپردازند.

کارگاه آموزش مهارت های زندگی در روز 31 مرداد ماه با سخنان جناب آقای دکتر بابالو، قائم مقام وزیر در امور بین الملل، جناب آقای دکتر حسینی، مشاور معاون آموزش متوسطه و آقای دکتر ویل پارکس، نماینده یونیسف در ایران آغاز شد.

در مراسم افتتاحیه، آقای دکتر حسینی با اشاره به چالش های پیش روی انسان ها از جمله نابرابری، خشونت و بیکاری گفت: " ما امیدواریم از طریق نظام آموزشی مناسب و آموزش مهارت های زندگی به کودکان، بر این چالش ها فائق آییم." 

20160824unicef02نماینده یونیسف در ایران، دکتر ویل پارکس و جناب آقای دکتر حسینی، مشاور معاون آموزش متوسطه از جمله سخنرانان در افتتاحیه هر دو کارگاه بودند

آقای پارکس در صحبت های خود بر اهمیت آموزش مهارت های زندگی به کودکان و نوجوانان به خصوص در منطقه بحران زده خاورمیانه و شمال آفریقا با رشد جمعیت جوان و نرخ بیکاری تاکید کرد و گفت: "آموزش مهارت های زندگی به کودکان و نوجوانان تفکر خلاق و مهارتهای حل مساله را می آموزد، حس ارزشمند بودن را در آنها می پروراند و به آنها یاد می دهد چگونه با دیگران ارتباطی سازنده و موثر برقرار کنند."

دکتر پارکز همچنین با تاکید بر اهمیت محیطی که در آن مهارت های زندگی آموخته می شود گفت: "یادگیری مهارتهای زندگی، چه در آموزش رسمی و چه غیر رسمی، در خلا صورت نمی گیرد و یادگیری این مهارتها از طریق رفتارهایی مثبت و تطابق پذیر، تا حد زیادی متاثر از محیطی است که افراد در آن زندگی می کنند، آموزش می بینند و آن را اجرا می کنند. "

20160824unicef01گروهی از متخصصان آموزش از دفتر منطقه ای یونیسف در خاورمیانه و شمال آفریقا و بنیاد بین المللی جوانان برای تسهیلگری کارگاه آموزشی به ایران آمدند

در این کارگاه، شرکت کنندگان در جریان تجارب موفق ایران و کشورهای دیگر در زمینه آموزش مهارت های زندگی قرار گرفتند و به بحث و گفتگو در زمینه درس های آموخته شده و چالش های این حوزه پرداختند.

 در همان هفته تسهیلگران، کارگاه آموزشی شهر دوستدار کودک را با تمرکز بر پایش و ارزیابی در سطح مدرسه برگزار کردند. در مراسم افتتاحیه این کارگاه آموزشی که در تاریخ دوم شهریورماه برگزار شد، مقامات ارشد وزارت آموزش و پرورش و نماینده یونیسف در ایران، بر تعدادی از مولفه های اساسی شهر دوستدار کودک، و اهمیت آن در ایجاد دسترسی برابر و آموزش با کیفیت برای همه کودکان تاکید کردند.

آقای پارکس در سخنرانی خود تاکید کرد که اجرای مدارس دوستدار کودک در راستای آرمان چهارم توسعه پایدار در زمینه آموزش با کیفیت است. این امر تا حد زیادی به ساختن محیط آموزشی فراگیر و پویا کمک می کند که در آن کودکان به طور کامل در فرآیند یادگیری مشارکت دارند و همچنین دسترسی به آموزش برای همه کودکان صرفنظر از وضعیت اجتماعی-اقتصادی و توانایی یادگیری آنها امکان پذیر است.

دکتر پارکس در ادامه به اصل محیط حمایتی در مدارس دوستدار کودک اشاره کرد و گفت: مدرسه دوستدار کودک ضمن مصون نگه داشتن  کودکان از خطرات فیزیکی و خطرات مربوط به سلامت، توجه خاصی به احساسات، و سلامتی روانی و جسمی کودکان دارد. آنان را از آزار کلامی و احساسی، آزار و اذیت جسمی، تبعیض نژادی و قومی، غرض ورزی و رنجاندن توسط معلمان و یا همسالانشان محافظت می کند. این امر در راستای آرمان شانزدهم توسعه پایدار در جهت ایجاد صلح، عدالت و نهادهای کارآمد است که دربرگیرنده پیشگیری از کودک آزاری است."

تمرکز این کارگاه آموزشی بر چارچوب "انصاف" بود که معادل واژه عربی "برابری" است. چارچوبی که ظرفیت مدارس را برای پایش و عملکرد مناسب برای دسترسی برابر به یادگیری برای همه ی کودکان را تقویت می کند. این چارچوب بر دو عامل مرتبط استوار است که عبارتند از اقدام مدرسه محور و پایش و ارزیابی مدرسه محور.

20160824unicef044) جمعی از کارشناسان آموزش و پرورش از جمله برنامه ریزان ارشد آموزشی و مدیران مدارس استان های تهران و البرز در این کارگاه آموزشی شرکت کردند

Read more...

26 August 2016 - Ministry of Education Experts Build up Capacities on Life Skills Education and Child Friendly Schools

  • Published in Other

A team of Iran’s Ministry of Education officials including senior education planners and a number of school principals from Tehran and Alborz provinces went through a series of technical discussions and exchange of information on Life Skills Education and Child Friendly Schools led by education specialists from UNICEF’s Middle East and North Africa (MENA) regional office and the International Youth Foundation in a workshop jointly organized by Ministry of Education and UNICEF Iran Office from 21st to 24th August 2016 in Tehran.

The workshop on life skills education was inaugurated on 21st August with opening remarks by Vice Education Minister in International Affairs, Dr Babalou, Advisor to Deputy Minister of Education in Secondary School, Dr Hosseini and UNICEF Representative in Iran, Dr Will Parks.

In the opening ceremony, Dr Hosseini referred to the many challenges that mankind faces today including inequity, violence and unemployment and said:” hopefully through a proper education system and training children on life skills we can overcome these challenges. “

20160824unicef02UNICEF Representative in Iran Dr Parks and Advisor to Deputy Minister of Education in Secondary School, Dr Hosseini spoke in the opening ceremony of workshops

In his remarks, Dr Parks highlighted the importance of life skills for young people especially in the crisis-stricken MENA region with a growing youth population and an alarmingly high unemployment rate. He described life skills as education that: “helps young people develop critical thinking and problem solving skills, builds their sense of personal worth and agency, and teaches them to interact with others constructively and effectively.”

Dr Parks also emphasized the importance of the environment in which life skills learning takes place and said: “Life skills education is not a ‘silver bullet’. Whether formal or informal – life skills learning does not take place in a vacuum, and the ultimate expression of life skills learning – adaptive and positive behaviour – is greatly influenced by the environment in which individuals live, learn and act.”

20160824unicef01A team of education specialists from UNICEF’s Middle East and North Africa (MENA) regional office and the International Youth Foundation travelled to Iran to facilitate the workshops on Life Skills and the Child Friendly Schools

In this training, participants were exposed to successful experiences from Iran and other countries in life skills education and discussed lessons learned and challenges in this area.

Facilitators coached a second workshop in the same week on Child Friendly Schools with a focus on monitoring and evaluation at school level. In the opening ceremony on 23rd August, senior Ministry of Education officials and the UNICEF Representative in Iran highlighted some of the vital components of Child Friendly schools and its importance in providing equitable access and quality education for all children.

In his speech, Dr Parks emphasized that the implementation of Child Friendly schools is in line with Sustainable Development Goal no.4 on Quality Education as it greatly contributes to building an inclusive and engaged learning environment where the child is fully involved in the learning process and efforts are made to include as many children as possible in the education system regardless of their socio-economic situation or learning abilities.

Dr Parks also referred to the principle of protective environment in child friendly schools and said: “As well as protecting children from physical danger and health risks, a child-friendly school pays special attention to children’s emotional, psychological and physical well-being, protecting them from verbal and emotional abuse and the trauma of sexual harassment, racial discrimination, ethnic prejudice or intrusiveness by teachers and peers. This is in line with Sustainable Development Goal no. 16 on peace, justice and strong Institution which includes prevention of child abuse.”

The workshop on Child Friendly Schools focused on ‘INSAF’ framework or ’equity’ in Arabic and Persian – a framework that strengthens the capacity of schools to monitor and manage equitable access and learning, based on two interconnected factors of school based action and school based monitoring and evaluation.

20160824unicef04Senior education planners at the Ministry of Education and a number of school principals from Tehran and Alborz provinces attended the workshops

Read more...

شهریور 95 - آموزش مددکاران اجتماعی در زمینه مهارت های ارتباطی برای ارائه خدمات به کودکان در معرض سوء رفتار

تهران، 1 تا 4 شهریورماه 1395- سازمان بهزیستی کشور  با حمایت یونیسف ایران ،کارگاه آموزشی 4 روزه ای را از تاریخ 1 تا 4 شهریور 1395 برگزار کردند که در آن گروهی از کارشناسان تیم سیار اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی از استان های مختلف در زمینه بهترین رویه ها و استانداردهای مهارت های ارتباطی برای ارائه خدمات روانی-اجتماعی به کودکان در معرض سوء رفتار آموزش دیدند.
این کارگاه آموزشی با سخنرانی جناب آقای دکتر حسین اسد بیگی، رییس مرکز اورژانس اجتماعی و آقای دکتر ویل پارکس، نماینده یونیسف در ایران آغاز شد.
آقای دکتر اسد بیگی در سخنرانی خود ضمن تشکر از سازمان بهزیستی کشور و یونیسف برای برگزاری این کارگاه، با نام بردن از اعتیاد، مشاجرات خانوادگی، کودک آزاری و کودکان کار و خیابان آنها را از جمله آسیب های اجتماعی خواند که در تماس های روزانه با خط تلفن اورژانس اجتماعی 123 مطرح می شوند.

20160905unicef emergency02گروهی از کارشناسان تیم سیار اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی از استان های مختلف در زمینه بهترین رویه ها و استانداردهای مهارت های ارتباطی برای ارائه خدمات روانی-اجتماعی به کودکان در معرض سوء رفتار آموزش دیدند

دکتر پارکس گفت: "خشونت علیه کودکان همه جا و در هر جامعه ای رخ می دهد، اغلب اوقات این خشونت توسط نزدیک ترین فرد به کودک و پشت درهای بسته اتفاق می افتد، به همین دلیل است که در بسیاری از موارد، چنین خشونت هایی نا پیداست و گزارش نمی شوند."وی آماری را از یافته های  یک گزارش یونیسف در سال 2014 اعلام کرد که نشان می داد شش کودک از هر ده کودک بین 2 تا 14 ساله، به عبارتی یک میلیارد کودک در جهان،  به طور مستمر از سوی سرپرستان و مراقبانشان مورد تنبیه بدنی قرار گرفته اند.
آقای پارکس در ادامه گفت: عرف های اجتماعی که اینگونه خشونت ها را می پذیرند و فقدان سیاست ها و قوانین مناسب برای مجازات عاملان خشونت، از عوامل موثر در تدوام چرخه خشونت علیه کودکان در جوامع مختلف هستند. ایجاد نظام های حمایتی و سازوکارهای کودک-محور از جمله خطوط تلفن مشاوره کودک با حضور کارکنان متخصص که کودکان بتوانند از طریق آنها خشونت را گزارش دهند، برای حمایت از قربانیان خشونت و همچنین جمع آوری آمار در این زمینه بسیار موثر است.

20160905unicef emergency03در سمت راست، آقای پیتر ایوانز، کارشناس مجرب بین المللی حمایت از کودک و مددکاری اجتماعی که تسهیلگر این کارگاه بود

این کارگاه آموزشی توسط آقای پیتر ایوانز، کارشناس مجرب بین المللی حمایت از کودک و مددکاری اجتماعی تسهیل شد. وی طی مجموعه ای از جلسات تئوری و عملی، استانداردها و دستورالعمل های جهانی را برای مددکاران اجتماعی برای برقراری ارتباط با کودکانی در معرض سوء رفتار ارایه کرد.

Read more...
Subscribe to this RSS feed

News and Stories

Resources

UN Offices Stories

UN Offices Stories

About Us

Follow Us

×

Sign up to keep in touch!

Be the first to hear about our new stories and job vacancies from UN in Iran and our partners.

Check out our Privacy Policy & Terms of use
You can unsubscribe from email list at any time