UNIranLogoUNFlagblue
United Nations Iran
سازمان ملل متحد در ایران
UNIranLogoIranFlag larg

آذر 96 - حق گذر ما ، باید مهاجرت ایمن باشد ، نه قایق های نشتی، نوشته ویلیام لیسی سوئینگ

ویلیام لیسی سوئینگ مدیر کل سازمان بین المللی مهاجرت، آژانس مهاجرت سازمان ملل متحد.  ویلیام لیسی سوئینگ مدیر کل سازمان بین المللی مهاجرت، آژانس مهاجرت سازمان ملل متحد.

"من یک مهاجر هستم، اما مجبور نشدم زندگی خود را بر روی یک قایق دارای نشتی و یا با پرداخت وجه به قاچاقچیان به مخاطره بیاندازم." بدین ترتیب آنتونیو گوتِرِس، دبیرکل سازمان ملل متحد، در سپتامبر 2017 سخنرانی نمود.

او با عبارتی به یاد ماندنی، او موضوعی را که شاید یکی از مهمترین چالش های امروز جهان است به تصویر کشید. در حالی که ما در زمانی زندگی می کنیم که نخبگانی خاص عملا پویایی جهانی را حق خود از بدو تولد میدانند، واین در حالی است که چنین حقی از تعداد بی شماری از افرادی که در دام ناامیدی، شرایط نامساعد اقتصادی و یا منازعات و مناقشات گرفتار شده اند، سلب گردیده است.  

اما چیز دیگری تغییر کرده است تا این واقعیت آشکار را به عرصه سیاست های جهانی با پیامدهای غالبا غم انگیز وارد کند.

در زمانی نه چندان دور، نوعی از رویکرد "خودی و غیر خودی" به گونه ای ترجمه می گردید که آنچه افراد ممتاز از آن برخوردار بودند برای افراد فقیر در دنیا حائز اهمیت بود، افرادی که حتی به سختی از موقعیت هایی که فراروی آنها قرار داشت تا بتوانند بدان وسیله به زندگی بهتری فرای مرزهای کشور خویش دست یابند، بی اطلاع بودند. این، آن زمان بود.

امروزه بارزترین ابزاری که همه انسان ها را در جهان در یک سطح برابر قرار می دهد که همانا گوشی های هوشمند می باشند که در حال حاضر در دست بیش از 2 میلیارد نفر در سراسر جهان است؛ همچنان همه موارد گفته شده را تغییر می دهد. در کمتر از یک دهه، گوشی های هوشمند، "غیر خودی های" زیادی را با اطلاعات ریز "نخبگان" پیشین آشنا کرده است.

آنچه اتفاق می افتد این است که دو حقیقت موجود، گرچه به گونه ای بارز واگرا، در یک سیاره در تعارض می باشند که سبب تبدیل سیاست های خواب آلوده پیشین برخی اغلب کشورها به سیاست هایی غیر قابل پیش بینی و در حقیقت متغیر گردیده است.

از یک سو، آزادی حرکت عملا برای شهروندان جهانی خاص تضمین شده است، که برای آنها نقل مکان ایمن، آزادانه و نسبتا ارزان در سراسر جهان امری طبیعی است. این شامل گردشگران، دانشجویان، بازدید از اعضای خانواده، کارگران مهاجر از جنوب جهان (بیش از 2 میلیون فیلیپینی و 1 میلیون سریلانکایی و غیره) می شود، و همچنین بازرگانان که دنیای جهانی شده ما را فعال و پویا نگاه می دارند.

آنچه که ما در گفتمان مهاجرت به راحتی فراموش می کنیم، این است که میلیون ها نفر در تعدادی بی سابقه در حال عزیمت کردن می باشند. آنها ایمن و قانونمند حرکت می کنند، و از بخش های تضمین کننده ایمنی در مسیر خود عبور نموده در حالی که در حال چک کردن فیس بوک و پیامهای فوری خود می باشند. از همه مهمتر، آنها به طور قانونمند و متعارف حرکت می کنند، با گذرنامه (و روادید) در دست.

حال ممکن است فردی بپرسد که چرا مهاجرت به یک مسئله سمی تبدیل شده است که در صدر تیتر رسانه های خبری قرار گرفته و پوپولیسم سیاسی را شعله ور می سازد؟

بخشی از پاسخ ممکن است در برداشت ما از چالش های ادغام و قضاوت بیش از حد سریع در مورد خصومت عمومی نسبت به مهاجرت به عنوان امری غیر منطقی باشد. سیاستمداران ارزش هایی را که مردم  به آن پایبند  هستند را نادیده می گیرند که این موضوع می تواند آنها را تحت تاثیر قرار بدهد.

به همین منوال، اگر جابه جایی گسترده مردم متوقف نگردد، به صورت بسیار قانونمند، عادی و سودمند برای کسانی می باشد که از اظهار نظرهای بی بنیان خودداری می کنند. به نظر می رسد که ما می بایست به دنبال راهکاری برای اکثریتی باشیم که حق نقل مکان آنها به دلیل شرایط سلب گردیده است.

صدها میلیون نفر که بخشی از بازار کار جهانی رو به رشد نیستند، ازبیرون به جهانی می نگرند که فقط می توانند رویای آن را در سر بپرورانند. آنها با نابرابری درآمدی چشمگیر و سختی کار روبرو هستند و هیچ شانسی برای گرفتن روادید و یا اجازه کار ندارند.

حال جای تعجب نیست که گروههای های بی شماری از مهاجران جوان و سرشار از امید می خواهند بر روی "قایق های دارای نشتی" که دبیر کل سازمان ملل متحد نیز بدان اشاره نمودند، سوار شوند. این افراد که از کمبود فرصت های اقتصادی آسیب دیده و متاثر از تغییرات آب و هوایی شده اند، آنها نیز به نسبت به صدای مهیب رسانه های اجتماعی آسیب پذیر هستند.

این همان جایی است که شبکه های قاچاق، قاچاقچیان انسان و اربابان مدرن امروزی، تجارت خود را با گستاخی تمام و بدون هیچ واهمه ای از مجازات آغاز می کنند. در حالی که غول های رسانه های اجتماعی به تعقیب بازارهای جدید در جنوب جهانی است، این فریب های بی رحمانه کنترل نشده باقی می مانند.

این نوع مهاجرتی است که ما در خبرها می بینیم که در بدترین حالت منجر به واقعیتی تکان دهنده گردیده است که اولین بار توسط سازمان بین المللی مهاجرت فاش گردید که مهاجرین آفریقایی به عنوان برده و خدمتکار خرید و فروش می شدند. افزایش رشد جمعیت و رکود اقتصادی، منجر شد که مهاجران احتیاط را به دست فراموشی سپرده و خانه هایشان را ترک نمایند که نتيجه اجتناب ناپذير آن پوپوليسم در جوامع مهاجر پذیر است که خویش همچنان با معضل نرخ بيکاري دست و پنجه نرم می کنند.

به همین دلیل است که من امید زیادی به یک توافق جهانی نسبت به مهاجرت دارم که انتظار می رود در پایان سال 2018 اتخاذ گردد. این گفتمان توسط کشورهای عضو و با کمک سازمان ملل متحد صورت خواهد گرفت و تلاش می نماید به بررسی جامع مهاجرت در سطح بین المللی بپردازد. این توافق نخستین توافقنامه میان دولتی است که به هیچ هنوان قصد ندارد حاکمیت ملی کشورها را خدشه دار نماید واینکه این توافق از لحاظ قانونی الزام‌آور نمی باشد. احتمالا درست همانطور که در مورد ماهیت تدبیری موضوع مطرح شده است.

زمینه های مشترک زیادی بسیار زیادی وجود دارد که همگی بر محوریت این واقعیت می باشند که مهاجرت یک مشکل نیست که به دنبال حل نمودن آن باشیم بلکه حقیقتی انسانی که می بایست آن را مدیریت نمود. اگر ما در مورد قوانین سختگیرانه و اجباری که باعث انجام بیش از 8 میلیون پرواز در سال که در بردارنده ی معادل 44 درصد از جمعیت جهان  می باشد که بی خطر مسافرت میکنند، فکر نکنیم؛ می بایست بتوانیم برخی قوانین مشترک را بیابیم که به واسطه آن افرادی بیشتری بتوانند مسافرت و مهاجرت نموده و به خانه ی خویش به صورت آزادانه و ایمن بازگردند. ما باید به افرادی که با ناامیدی اقتصادی روبرو هستند، امیدواری دهیم و راه های قانونی بیشتر برای مهاجران یا گزینه های مهاجرت دایره وار برای کسانی که مایل به کار و بازگشت به خانه هستند، ارائه دهیم ... زیرا اگر ما راه حل ها را پیدا نکنیم قاچاقچیان این کار را برای ما انجام می دهند، که هزینه های چشمگیری برای جان انسانها و ساختار جوامع ما به همراه خواهد داشت.

ویلیام لیسی سوئینگ مدیر کل سازمان بین المللی مهاجرت، آژانس مهاجرت سازمان ملل متحد.  

 

Last modified onMonday, 18 December 2017 19:29
back to top

UN Offices in Iran

News and Stories

Resources

UN Offices Stories

UN Offices Stories

About Us

Follow Us

×

Sign up to keep in touch!

Be the first to hear about our new stories and job vacancies from UN in Iran and our partners.

Check out our Privacy Policy & Terms of use
You can unsubscribe from email list at any time