United Nations Iran
سازمان ملل متحد در ایران
UNIranLogoIranFlag larg

Items filtered by date: Friday, 09 August 2019

9 August 2019 - Land is a Critical Resource, IPCC report says It is under pressure from humans and climate change, but it is part of the solution

TEHRAN, 9 August 2019 (UNIC) – Land is already under growing human pressure and climate change is adding to these pressures. At the same time, keeping global warming to well below 2ºC can be achieved only by reducing greenhouse gas emissions from all sectors including land and food, the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) said in its latest report on Thursday.

The IPCC, the world body for assessing the state of scientific knowledge related to climate change, its impacts and potential future risks, and possible response options, saw the Summary for Policymakers of the Special Report on Climate Change and Land (SRCCL) approved by the world’s governments on Wednesday in Geneva, Switzerland.

It will be a key scientific input into forthcoming climate and environment negotiations, such as the Conference of the Parties of the UN Convention to Combat Desertification (COP14) in New Delhi, India in September and the UN Framework Convention on Climate Change Conference (COP25) in Santiago, Chile, in December.

“Governments challenged the IPCC to take the first ever comprehensive look at the whole land climate system. We did this through many contributions from experts and governments worldwide. This is the first time in IPCC report history that a majority of authors – 53% – are from developing countries,” said Hoesung Lee, Chair of the IPCC.

This report shows that better land management can contribute to tackling climate change, but is not the only solution. Reducing greenhouse gas emissions from all sectors is essential if global warming is to be kept to well below 2ºC, if not 1.5oC.

In 2015, governments backed the Paris Agreement goal of strengthening the global response to climate change by holding the increase in the global average temperature to well below 2ºC above pre-industrial levels and to pursue efforts to limit the increase to 1.5ºC.

Land must remain productive to maintain food security as the population increases and the negative impacts of climate change on vegetation increase. This means there are limits to the contribution of land to addressing climate change, for instance through the cultivation of energy crops and afforestation. It also takes time for trees and soils to store carbon effectively.

Bioenergy needs to be carefully managed to avoid risks to food security, biodiversity and land degradation. Desirable outcomes will depend on locally appropriate policies and governance systems. 

Land is a critical resource 

Climate Change and Land finds that the world is best placed to tackle climate change when there is an overall focus on sustainability.

“Land plays an important role in the climate system,” said Jim Skea, Co-Chair of IPCC Working Group III.

“Agriculture, forestry and other types of land use account for 23% of human greenhouse gas emissions. At the same time natural land processes absorb carbon dioxide equivalent to almost a third of carbon dioxide emissions from fossil fuels and industry,” he said.

The report shows how managing land resources sustainably can help address climate change, said Hans-Otto Pörtner, Co-Chair of IPCC Working Group II.

“Land already in use could feed the world in a changing climate and provide biomass for renewable energy, but early, far-reaching action across several areas is required” he said. “Also for the conservation and restoration of ecosystems and biodiversity.” 

Desertification and land degradation

When land is degraded, it becomes less productive, restricting what can be grown and reducing the soil’s ability to absorb carbon. This exacerbates climate change, while climate change in turn exacerbates land degradation in many different ways.

“The choices we make about sustainable land management can help reduce and in some cases reverse these adverse impacts,” said Kiyoto Tanabe, Co-Chair of the Task Force on National Greenhouse Gas Inventories.

“In a future with more intensive rainfall the risk of soil erosion on croplands increases, and sustainable land management is a way to protect communities from the detrimental impacts of this soil erosion and landslides. However, there are limits to what can be done, so in other cases degradation might be irreversible,” he said.

Roughly 500 million people live in areas that experience desertification. Drylands and areas that experience desertification are also more vulnerable to climate change and extreme events including drought, heatwaves, and dust storms, with an increasing global population providing further pressure.

The report sets out options to tackle land degradation, and prevent or adapt to further climate change. It also examines potential impacts from different levels of global warming.

“New knowledge shows an increase in risks from dryland water scarcity, fire damage, permafrost degradation and food system instability, even for global warming of around 1.5°C,” said Valérie Masson-Delmotte, Co-Chair of IPCC Working Group I.

 “Very high risks related to permafrost degradation and food system instability are identified at 2°C of global warming,” she said. 

Food security 

Coordinated action to address climate change can simultaneously improve land, food security and nutrition, and help to end hunger. The report highlights that climate change is affecting all four pillars of food security: availability (yield and production), access (prices and ability to obtain food), utilization (nutrition and cooking), and stability (disruptions to availability).

“Food security will be increasingly affected by future climate change through yield declines – especially in the tropics - increased prices, reduced nutrient quality, and supply chain disruptions,” said Priyadarshi Shukla, Co-Chair of IPCC Working Group III.

“We will see different effects in different countries, but there will be more drastic impacts on lowincome countries in Africa, Asia, Latin America and the Caribbean,” he said.

The report records that about one third of food produced is lost or wasted. Causes of food loss and waste differ substantially between developed and developing countries, as well as between regions. Reducing this loss and waste would reduce greenhouse gas emissions and improve food security.

“Some dietary choices require more land and water, and cause more emissions of heat-trapping gases than others,” said Debra Roberts, Co-Chair of IPCC Working Group II.

“Balanced diets featuring plant-based foods, such as coarse grains, legumes, fruits and vegetables, and animal-sourced food produced sustainably in low greenhouse gas emission systems, present major opportunities for adaptation to and limiting climate change,” she said.

The report finds that there are ways to manage risks and reduce vulnerabilities in land and the food system.

Risk management can enhance communities’ resilience to extreme events, which has an impact on food systems. This can be the result of dietary changes or ensuring a variety of crops to prevent further land degradation and increase resilience to extreme or varying weather.

Reducing inequalities, improving incomes, and ensuring equitable access to food so that some regions (where land cannot provide adequate food) are not disadvantaged, are other ways to adapt to the negative effects of climate change. There are also methods to manage and share risks, some of which are already available, such as early warning systems.

An overall focus on sustainability coupled with early action offers the best chances to tackle climate change. This would entail low population growth and reduced inequalities, improved nutrition and lower food waste.

This could enable a more resilient food system and make more land available for bioenergy, while still protecting forests and natural ecosystems. However, without early action in these areas, more land would be required for bioenergy, leading to challenging decisions about future land-use and food security.

“Policies that support sustainable land management, ensure the supply of food for vulnerable populations, and keep carbon in the ground while reducing greenhouse gas emissions are important,” said Eduardo Calvo, Co-Chair of the Task Force on National Greenhouse Gas Inventories. 

Land and climate change responses 

Policies that are outside the land and energy domains, such as on transport and environment , can also make a critical difference to tackling climate change. Acting early is more cost-effective as it avoids losses.

“There are things we are already doing. We are using technologies and good practices, but they do need to be scaled up and used in other suitable places that they are not being used in now,” said Panmao Zhai, Co-Chair of IPCC Working Group I.

“There is real potential here through more sustainable land use, reducing over-consumption and waste of food, eliminating the clearing and burning of forests, preventing over-harvesting of fuelwood, and reducing greenhouse gas emissions, thus helping to address land related climate change issues,” he said. 

About the Report 

The report’s full name is Climate Change and Land, an IPCC special report on climate change, desertification, land degradation, sustainable land management, food security, and greenhouse gas fluxes in terrestrial ecosystems.

It is one of three special reports that the IPCC is preparing during the current Sixth Assessment Report cycle.

The report was prepared under the scientific leadership of all three IPCC Working Groups in cooperation with the Task Force on National Greenhouse Gas Inventories and supported by the Working Group III Technical Support Unit.

For more information, contact: IPCC Press Office, Email: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

  • Published in Other

مرداد 98 - هشدار سازمان ملل متحد در باره وضعیت بحرانی کره زمین

تهران 18 مرداد 1398 (مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد)- هیئت بین دولتی تغییر اقلیم (IPCC) در آخرین گزارش خود در روز پنجشنبه اعلام کرده است که زمین در حال حاضر تحت فشار روزافزون انسان‌هاست و تغییرات اقلیمی بر این فشارها می‌افزاید. هم‌زمان، محدود کردن گرمایش جهانی به کم‌تر از 2 درجه سانتی‌گراد تنها با کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در همه بخش‌ها، از جمله زمین و مواد غذایی، حاصل می‌شود.

هیئت بین دولتی تغییر اقلیم، ارگان جهانیِ ارزیابیِ وضعیت دانش علمی درباره تغییر اقلیم، تأثیرات و خطرات احتمالی آن در آینده و گزینه‌های پاسخ احتمالی است. این هیئت خلاصه تهیه شده برای سیاست‌گذاران گزارش ویژه تغییر اقلیم و زمین (SRCCL) را مشاهده کرد که در روز چهارشنبه در ژنو سوئیس به تأیید دولت‌های جهان رسید.

این یک ورودی علمی کلیدی برای مذاکرات آینده در مورد اقلیم و محیط‌زیست خواهد بود. از جمله این مذاکرات می‌توان به کنفرانس اعضای کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مقابله با بیابان‌زایی (COP14) در شهر دهلی نو کشور هند در ماه سپتامبر و کنفرانس کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییر اقلیم (COP25) در شهر سانتیاگو کشور شیلی در ماه دسامبر اشاره کرد.

هوسونگ لی، رئیس هیئت بین دولتی تغییر اقلیم گفت: "دولت‌ها، هیئت بین‌الدولی تغییر اقلیم را به چالش كشیدند تا نخستین نگاه جامع به كل نظام زمین-اقلیم را داشته باشد. ما این کار را از طریق همکاری بسیاری از کارشناسان و دولت‌ها در سراسر جهان انجام دادیم. این نخستین بار در تاریخ گزارش‌های هیئت بین دولتی تغییر اقلیم است که اکثریت نویسندگان (53 درصد) از کشورهای در حال توسعه هستند.

این گزارش نشان می‌دهد که مدیریت بهتر زمین می‌تواند به مقابله با تغییر اقلیم کمک کند، اما این تنها بخشی از راه حل است. اگر بخواهیم گرمایش جهانی در محدوده کم‌تر از 2 درجه سانتی‌گراد نگه داشته شود، یا حتی بهتر از آن در دمای کم‌تر از یک و نیم درجه سانتی‌گراد، کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در همه بخش‌ها ضروری است.

در سال 2015، دولت‌ها از هدف توافق‌نامه پاریس برای تقویت پاسخ جهانی به تغییر اقلیم حمایت کردند. بر اساس هدف این توافق‌نامه، افزایش دمای میانگین جهانی نسبت به دوران پیش از صنعتی شدن باید به کم‌تر از 2 درجه سانتی‌گراد محدود شود و تلاش‌ها برای محدود کردن این افزایش به یک و نیم درجه سانتی‌گراد دنبال گردد.

زمین باید حاصل‌خیز باقی بماند تا بتوان امنیت غذایی را با وجود افزایش جمعیت و افزایش تأثیرات منفی تغییر اقلیم بر پوشش گیاهی حفظ کرد. این بدان معناست که محدودیت‌هایی برای سهم زمین در مقابله با تغییر اقلیم از جمله از طریق کشت محصولات مولد انرژی و جنگل‌زایی وجود دارد. همچنین درختان و خاک برای ذخیره کربن به صورت مؤثر، به زمان نیاز دارند.

بحث انرژی زیستی (Bioenergy)، به منظور اجتناب از خطراتی که ممکن است متوجه امنیت غذایی، تنوع‌زیستی و فرسایش زمین شود، نیازمند یک مدیریت دقیق است. به دست آمدن نتایج مطلوب به سیاست‌ها و نظام‌های حاکمیت محلی مناسب بستگی دارد. 

زمین یک منبع بحرانی است

در "گزارش تغییر اقلیم و زمین" آمده است که جهان هنگامی برای مقابله با تغییر اقلیم بیشترین آمادگی را دارد که توجهی همه جانبه به پایداری صورت پذیرد.

جیم اسکیا، معاون رئیس کارگروه سوم هیئت بین دولتی تغییر اقلیم گفت: "زمین نقش مهمی در نظام اقلیمی دارد".

وی گفت: "سهم کشاورزی، جنگل‌داری و سایر کاربری‌های زمین در انتشار گازهای گلخانه‌ای توسط انسان 23 درصد است. در عین حال، فرآیندهای طبیعی زمین، حدود یک سوم از دی‌اکسیدکربن منتشر شده از سوخت‌های فسیلی و صنعت را جذب می‌کند".

هانس-اتو پورتنر، معاون رئیس كارگروه دوم هیئت بین دولتی تغییرات اقلیم گفت: این گزارش نشان می‌دهد كه چگونه مدیریت پایدار منابع زمین می‌تواند به حل معضل تغییر اقلیم كمك كند.

وی گفت: "زمین‌هایی که هم اکنون در حال استفاده هستند می‌توانند غذای مورد نیاز جهان را در شرایط اقلیمی در حال تغییر تأمین کنند و زیست‌توده مورد نیاز برای انرژی‌های تجدیدپذیر را فراهم آورند. اما اقدامات زودهنگام و گسترده در مناطق مختلف مورد نیاز است. حفظ و احیای زیست بوم ها (ecosystems) و تنوع زیستی نیز به چنین اقداماتی نیاز دارند". 

بیابان‌زایی و فرسایش زمین 

هنگامی که فرسایش زمین رخ دهد، بهره‌وری آن کاهش می‌یابد که موجب محدود شدن توان رشد محصولات کشاورزی و کاهش توانایی جذب کربن توسط خاک می‌شود. این امر سبب تشدید تغییر اقلیم می‌گردد، در حالی که تغییر اقلیم نیز باعث تشدید فرسایش زمین از طرق مختلف می‌شود.

کیوتو تانابه، معاون رئیس کارگروه ویژه فهرست ملی گازهای گلخانه‌ای گفت: "انتخاب‌های ما درباره مدیریت پایدار زمین می‌تواند به کاهش و در مواردی معکوس کردن این اثرات منفی کمک کند".

وی گفت: "در آینده‌ای به دلیل باران‌های شدیدتر، خطر فرسایش خاک در مزارع افزایش می‌یابد. در چنین شرایطی، مدیریت پایدار زمین راهکاری است برای محافظت از جوامع در برابر اثرات مضر فرسایش خاک و رانش زمین. با این وجود، محدودیت‌هایی برای کارهای قابل انجام وجود دارد و به همین خاطر در برخی موارد تخریب ممکن است غیر قابل برگشت باشد".

حدود 500 میلیون نفر در مناطقی زندگی می‌کنند که بیابان‌زایی را تجربه می‌کنند. مناطق خشک و مناطق درگیر بیابان‌زایی، در برابر تغییراقلیم و رخداد های شدید از جمله خشکسالی، موج‌های گرما و طوفان گرد و غبار آسیب‌پذیرتر هستند. افزایش جمعیت جهانی فشار بیشتری را بر این مناطق وارد می‌کند. 

در این گزارش گزینه‌هایی برای مقابله با فرسایش زمین و ایجاد سازگار یا جلوگیری از تشدید تغییر اقلیم ارائه شده است. گزارش همچنین تأثیرات احتمالی سطوح مختلف گرمایش جهانی را بررسی می‌کند.

والری ماسون-دلموت، معاون رئیس كارگروه اول هیئت بین دولتی تغییر اقلیم گفت: "یافته‌های جدید نشان می‌دهد كه حتی با گرمایش جهانی به میزان یک و نیم درجه سانتی‌گراد، خطرات ناشی از كمبود آب برای کشاورزی دیم، آسیب‌های آتش‌سوزی، تخریب لایه منجمد دائمی اعماق زمین (permafrost) و بی‌ثباتی نظام غذایی افزایش می‌یابد."

وی گفت: "در صورت تحقق 2 درجه سانتی‌گراد گرمایش جهانی، خطرات بسیار زیادی در ارتباط با تخریب لایه منجمد دائمی اعماق زمین و بی‌ثباتی نظام غذایی شناسایی شده‌اند". 

امنیت غذایی

اقدام هماهنگ برای مقابله با مشکلات تغییر اقلیم می‌تواند به طور هم‌زمان زمین، امنیت غذایی و تغذیه را بهبود بخشد و به پایان دادن به گرسنگی کمک کند. این گزارش تأکید می‌کند که تغییر اقلیم هر چهار رکن امنیت غذایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد: در دسترس بودن (تولید محصول)، قابل تهیه بودن (قیمت‌ها و قدرت خرید غذا)، مصرف (تغذیه و پخت و پز) و ثبات (موانع در دسترس بودن).

پریادارشی شاکلا، معاون رئیس کارگروه سوم هیئت بین دولتی تغییر اقلیم گفت: "امنیت غذایی به واسطه کاهش عملکرد- به ویژه در مناطق استوایی- افزایش قیمت‌ها، کاهش کیفیت مواد غذایی و مختل کردن زنجیره تأمین، به طور فزاینده‌ای تحت تأثیر تغییر اقلیم در آینده قرار خواهد گرفت".

وی اظهار داشت "ما شاهد اثرات متفاوت در کشور‌های مختلف خواهیم بود. اما کشور‌های کم‌درآمد در آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و کارائیب بیشتر تحت تأثیر قرار خواهند گرفت".

بر طبق این گزارش، حدود یک‌سوم غذای تولیدی از بین رفته یا تبدیل به زباله می‌شود. دلایل دورریز غذا اساسا در کشورهای توسعه‌یافته با کشورهای در حال توسعه، همچنین بین مناطق مختلف، متفاوت است. کاهش حجم این دورریز می‌تواند انتشار گاز‌های گلخانه‌ای را کاهش دهد و امنیت غذایی را بهبود بخشد.

به گفته دبرا روبرتس، معاون رئیس کارگروه دوم هیئت بین دولتی تغییر اقلیم، "برخی رژیم‌های غذایی به زمین و آب بیشتری نیاز دارند و موجب انتشار بیشتر گاز‌های گلخانه‌ای می‌شوند".

وی اظهار داشت "رژیم‌های غذایی متوازن مبتنی بر خوراکی‌های گیاهی (همچون غلات، حبوبات، میوه‌ها و سبزیجات) و خوراکی‌های با منشأ حیوانی (که به صورت تجدیدپذیر در سامانه‌های با انتشار اندک گاز‌های گلخانه‌ای تولید شده‌اند)، فرصت‌های مهمی برای ایجاد سازگاری و محدود کردن تغییر اقلیم ارائه می‌دهند".

گزارش به این نتیجه می‌رسد که راه‌هایی برای مدیریت خطرات و کاهش آسیب‌پذیری در نظام زمین و غذا وجود دارد.

مدیریت بحران می‌تواند تاب‌آوری جوامع را در برابر وقایع حدی تأثیرگذار بر نظام های غذایی افزایش دهد. این امر می‌تواند نتیجه تغییر در رژیم غذایی یا اطمینان از تنوع محصولات کشاورزی برای جلوگیری از فرسایش بیشتر زمین و افزایش تاب‌آوری در برابر آب و هوای شدید یا متغیر باشد.

کاهش نابرابری‌ها، بهبود درآمدها و اطمینان از دسترسی عادلانه به مواد غذایی به گونه‌ای که برخی مناطق (که در آن‌ها زمین توان تولید غذای کافی را ندارد) از غذا محروم نشوند، از جمله روش‌های دیگر برای سازگاری با اثرات منفی تغییر اقلیم هستند. همچنین روش‌هایی برای مدیریت و به‌اشتراک‌گذاری خطرات وجود دارد که برخی از آن‌ها مانند نظام های هشدار زودهنگام/اولیه هم‌اکنون نیز در دسترس‌اند.

تمرکز همه‌جانبه بر روی مسئله پایداری همراه با اقدامات زودهنگام بهترین شانس برای مقابله با تغییر اقلیم را فراهم می‌کند. این امر مستلزم رشد کمِ جمعیت، کاهش نابرابری، بهبود تغذیه و کاهش دورریز مواد غذایی است.

این امر می‌تواند نظام غذایی با تاب‌آوری بیشتر فراهم بیاورد، زمین‌های بیشتری را برای انرژی زیستی در دسترس قرار دهد و هم‌زمان از جنگل‌ها و زیست بوم های طبیعی محافظت کند. اگرچه بدون اقدام زودهنگام در این حوزه، زمین بیشتری برای انرژی زیستی لازم خواهد بود که منجر به اتخاذ تصمیم‌های چالش برانگیز در مورد کاربری زمین و امنیت غذایی در آینده می‌شود.

ادواردو کالوو، معاون رئیس كارگروه ویژه فهرست ملی گازهای گلخانه‌ای گفت: "سیاست‌هایی مهم هستند كه پشتیبان مدیریت پایدار زمین بوده، از تأمین مواد غذایی برای جوامع آسیب‌پذیر اطمینان حاصل می‌کنند و در عین حال انتشار گازهای گلخانه‌ای را كاهش می‌دهند و كربن را در زمین نگه می‌دارند ". 

پاسخ‌های زمین و تغییر اقلیم 

سیاست‌های خارج از حوزه‌های زمین و انرژی، مانند بخش‌های حمل‌ونقل و محیط ‌زیست، نیز می‌توانند در مقابله با تغییر اقلیم تفاوت‌های اساسی ایجاد کنند. اقدام زودهنگام با جلوگیری از خسارات، مقرون به صرفه‌تر خواهند بود.

پانامااوژای، معاون رئیس کارگروه اول هیئت بین دولتی تغییر اقلیم گفت: "کارهایی هستند که  هم‌اکنون در حال انجام آن‌ها هستیم. ما از فناوری‌ها و شیوه‌های خوبی استفاده می‌کنیم، اما آن‌ها نیازمند این هستند که به صورت گسترده‌تر و در مکان‌های مناسب دیگری که اکنون مورد استفاده نیستند، به کار گرفته شوند".

وی گفت: "در اینجا ظرفیت‌های حقیقی وجود دارد که از طریق استفاده پایدار از زمین، كاهش مصرف بیش از حد و اتلاف مواد غذایی، حذف نابودی و سوزاندن جنگل‌ها، جلوگیری از برداشت بی‌رویه چوب‌های سوختی و كاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌تواند به مقابله با مشکلات تغییر اقلیم مربوط به زمین کمک کند. 

درباره گزارش 

نام کامل این گزارش "تغییر اقلیم و زمین، گزارش ویژه هیئت بین دولتی تغییر اقلیم در خصوص تغییر اقلیم، بیابان‌زایی، فرسایش زمین، مدیریت پایدار زمین، امنیت غذایی و جریان گازهای گلخانه‌ای در زیست بوم های زمینی" است.

این یکی از سه گزارش ویژه‌ای است که هیئت بین دولتی تغییر اقلیم در طی دوره گزارش ارزیابی ششم در حال آماده‌سازی آن‌هاست.

این گزارش با سرپرستی علمی هر سه کارگروه هیئت بین دولتی تغییر اقلیم و با همکاری کارگروه ویژه فهرست ملی گازهای گلخانه‌ای تهیه و توسط کارگروه سوم واحد پشتیبانی فنی حمایت شده است.

برای کسب اطلاعات بیشتر، با دفتر مطبوعاتی هیئت بین دولتی تغییر اقلیم تماس حاصل فرمایید. ایمیل: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.


9 August 2019 - UN ready to support all initiatives aimed at realizing indigenous peoples’ rights, aspirations - Guterres

TEHRAN, 9 August 2019 (UNIC) – United Nations Secretary-General Antonio Guterres in his message on the International Day of the World’s Indigenous Peoples, 9 August 2019, said the United Nations stands ready to support all initiatives aimed at realizing the rights and aspirations of indigenous peoples. 

The full text of his message reads: 

This year marks the International Year of Indigenous Languages, declared by the United Nations General Assembly to draw attention to the urgent need to preserve, revitalize and promote indigenous languages.  

Languages are how we communicate, and they are inextricably linked to our cultures, histories and identity.  Almost half of the world’s estimated 6,700 languages – of which most are indigenous -- are in danger of disappearing.  With every language that disappears, the world loses a wealth of traditional knowledge. 

There are an estimated 370 million indigenous people in the world.  A significant proportion still lack basic rights, with systematic discrimination and exclusion continuing to threaten ways of life, cultures and identities.  This is contrary to the intent of the United Nations Declaration on the Rights of Indigenous Peoples and the 2030 Agenda for Sustainable Development, with its promise to leave no one behind.   

I count on Member States to engage and support indigenous peoples in determining their own development through policies that are inclusive, equitable and accessible.  The United Nations stands ready to support all initiatives aimed at realizing the rights and aspirations of indigenous peoples.

  • Published in Other

مرداد 98 - اعلام آمادگی سازمان ملل متحد برای پشتیبانی از ابتکارات با هدف تحقق حقوق و آرزوهای مردم بومی

تهران 18 مرداد 1398 (مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد) -- دبیر کل سازمان ملل متحد در پیامی به مناسبت روز بین المللی مردم بومی جهان، 9 اوت 2019 برابر با 18 مرداد ماه جاری گفت سازمان ملل متحد آماده پشتیبانی از همه ابتکارات با هدف تحقق حقوق و    آرزوی های مردم بومی است.

 متن کامل پیام آنتونیو گوترش به شرح زیر است:

امسال مصادف است با سال بین المللی زبان های بومی که به وسیله مجمع عمومی سازمان ملل متحد به منظور جلب توجه به نیاز فوری به حفظ ، احیا و ترویج زبان های بومی، اعلام گردیده است.

زبان ها چگونگی ارتباط ما را نشان می دهند و با فرهنگ ، تاریخ و هویت ما پیوند ناگسستنی دارند. تقریبا نیمی از شش هزار 700 زبان جهان که اکثر آن ها بومی بوده، در معرض خطر نابودی هستند. هر زبانی که از بین می رود، جهان ثروتی از دانش سنتی را از دست می هد.

تخمین زده شده 370 میلیون بومی در جهان زندگی می کنند که از حقوق بنیادین محروم اند و با وجود تبعیض و محرمیت نظامند موجود، شیوه زندگی ، فرهنگ ها و هویت آنان تهدید می شود. این برخلاف انگیزه اعلامیه سازمان ملل متحد در مورد حقوق مردم بومی و  برنامه 2030 برای توسعه پایدار و وعده آن است که می گوید کسی نادیده انگاشته نشود.

اینجانب روی دولت های عضو در به کار گیری سیاست های فراگیر، برابر و قابل دسترس به منظور حمایت از مردمان بومی درتعیین پیشرفت خود حساب می کنم. سازمان ملل متحد آماده پشتیبانی از همه ابتکارات با هدف تحقق حقوق و آرزوی ها مردمان بومی است.

Subscribe to this RSS feed

UN Offices in Iran

News and Stories


UN Offices Stories

UN Offices Stories

About Us

Follow Us


Sign up to keep in touch!

Be the first to hear about our new stories and job vacancies from UN in Iran and our partners.

Check out our Privacy Policy & Terms of use
You can unsubscribe from email list at any time