United Nations Iran
سازمان ملل متحد در ایران
UNIranLogoIranFlag larg

Items filtered by date: Tuesday, 02 July 2019

1 July 2019 - Growing at a slower pace, world population is expected to reach 9.7 billion in 2050 and could peak at nearly 11 billion around 2100: UN Report

Growth rates vary across regions and more countries are experiencing population decline

TEHRAN, 1 July 2019 (UNIC) –The world’s population is expected to increase by 2 billion persons in the next 30 years, from 7.7 billion currently to 9.7 billion in 2050, according to a new United Nations report recently launched.

The World Population Prospects 2019: Highlights, which is published by the Population Division of the UN Department of Economic and Social Affairs, provides a comprehensive overview of global demographic patterns and prospects. The study concluded that the world’s population could reach its peak around the end of the current century, at a level of nearly 11 billion.

The report also confirmed that the world’s population is growing older due to increasing life expectancy and falling fertility levels, and that the number of countries experiencing a reduction in population size is growing. The resulting changes in the size, composition and distribution of the world’s population have important consequences for achieving the Sustainable Development Goals (SDGs), the globally agreed targets for improving economic prosperity and social well-being while protecting the environment.

The world’s population continues to increase, but growth rates vary greatly across regions

The new population projections indicate that nine countries will make up more than half the projected growth of the global population between now and 2050: India, Nigeria, Pakistan, the Democratic Republic of the Congo, Ethiopia, the United Republic of Tanzania, Indonesia, Egypt and the United States of America (in descending order of the expected increase). Around 2027, India is projected to overtake China as the world’s most populous country.

The population of sub-Saharan Africa is projected to double by 2050 (99% increase). Regions that may experience lower rates of population growth between 2019 and 2050 include Oceania excluding Australia/New Zealand (56%), Northern Africa and Western Asia (46%), Australia/New Zealand (28%), Central and Southern Asia (25%), Latin America and the Caribbean (18%), Eastern and South-Eastern Asia (3%), and Europe and Northern America (2%).

The global fertility rate, which fell from 3.2 births per woman in 1990 to 2.5 in 2019, is projected to decline further to 2.2 in 2050. In 2019, fertility remains above 2.1 births per woman, on average, over a lifetime in sub-Saharan Africa (4.6), Oceania excluding Australia/New Zealand (3.4), Northern Africa and Western Asia (2.9), and Central and Southern Asia (2.4). (A fertility level of 2.1 births per woman is needed to ensure replacement of generations and avoid population decline over the long run in the absence of immigration.)

Mr. Liu Zhenmin, United Nations Under-Secretary-General for Economic and Social Affairs, said the report offers a roadmap indicating where to target action and interventions. “Many of the fastest growing populations are in the poorest countries, where population growth brings additional challenges in the effort to eradicate poverty, achieve greater equality, combat hunger and malnutrition and strengthen the coverage and quality of health and education systems to ensure that no one is left behind.”

Growth of the working-age population is creating opportunities for economic growth

 In most of sub-Saharan Africa, and in parts of Asia and Latin America and the Caribbean, recent reductions in fertility have caused the population at working ages (25-64 years) to grow faster than at other ages, creating an opportunity for accelerated economic growth thanks to a favourable population age distribution. To benefit from this “demographic dividend”, governments should invest in education and health, especially for young people, and create conditions conducive to sustained economic growth.

People in the poorest countries still live 7 years less than the global average

Life expectancy at birth for the world, which increased from 64.2 years in 1990 to 72.6 years in 2019, is expected to increase further to 77.1 years in 2050. While considerable progress has been made in closing the longevity differential between countries, large gaps remain. In 2019, life expectancy at birth in the least developed countries lags 7.4 years behind the global average, due largely to persistently high levels of child and maternal mortality, as well as violence, conflict and the continuing impact of the HIV epidemic.

The world’s population is growing older, with the age group of 65 and over growing the fastest

By 2050, one in six people in the world will be over age 65 (16%), up from one in 11 in 2019 (9%). Regions where the share of the population aged 65 years or over is projected to double between 2019 and 2050 include Northern Africa and Western Asia, Central and Southern Asia, Eastern and South-Eastern Asia, and Latin America and the Caribbean. By 2050, one in four persons living in Europe and Northern America could be aged 65 or over. In 2018, for the first time in history, persons aged 65 or above outnumbered children under five years of age globally. The number of persons aged 80 years or over is projected to triple, from 143 million in 2019 to 426 million in 2050.

Falling proportion of working-age population is putting pressure on social protection systems

The potential support ratio, which compares numbers of persons at working ages to those over age 65, is falling around the world. In Japan this ratio is 1.8, the lowest in the world. An additional 29 countries, mostly in Europe and the Caribbean, already have potential support ratios below three. By 2050, 48 countries, mostly in Europe, Northern America, and Eastern and South-Eastern Asia, are expected to have potential support ratios below two. These low values underscore the potential impact of population ageing on the labour market and economic performance, as well as the fiscal pressures that many countries will face in the coming decades as they seek to build and maintain public systems of health care, pensions and social protection for older persons.

A growing number of countries are experiencing a reduction in population size

Since 2010, 27 countries or areas have experienced a reduction of one per cent or more in the size of their populations. This drop is caused by sustained low levels of fertility. The impact of low fertility on population size is reinforced in some locations by high rates of emigration. Between 2019 and 2050, populations are projected to decrease by one per cent or more in 55 countries or areas, of which 26 may see a reduction of at least ten per cent. In China, for example, the population is projected to decrease by 31.4 million, or around 2.2 per cent, between 2019 and 2050.

Migration has become a major component of population change in some countries

Between 2010 and 2020, fourteen countries or areas will see a net inflow of more than one million migrants, while ten countries will see a net outflow of similar magnitude. Some of the largest migratory outflows are driven by the demand for migrant workers (Bangladesh, Nepal and the Philippines) or by violence, insecurity and armed conflict (Myanmar, Syria and Venezuela). Belarus, Estonia, Germany, Hungary, Italy, Japan, the Russian Federation, Serbia and Ukraine will

  • Published in Other

تیر 98 - گزارش سازمان ملل متحد: انتظار می‌رود جمعیت جهان با سرعت رشدی آرام‌تر، تا ۲۰۵۰ به ۹ میلیارد و 700 میلیون نفر برسد و ممکن است تا ۲۱۰۰ به اوج خود یعنی حدود ۱۱ میلیارد نفر برسد "

نرخ رشد جمعیت در مناطق مختلف جهان تفاوت دارد و کشورهای بیشتری شاهد کاهش جمعیت هستند.

تهران، 10 تیر 1398 (مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد) -- بر اساس گزارش سازمان ملل متحد که اخیرا منتشر شده است، انتظار می‌رود که جمعیت جهان در سی سال پیش‌رو دو میلیارد نفر رشد کند. بعبارت دیگر از هفت میلیارد و 700 میلیون نفر کنونی به ۹ میلیارد و 700 میلیون نفر در ۲۰۵۰ افزایش یابد.

گزارش "چشم‌انداز جمعیت جهان ۲۰۱۹: نکات برجسته"، که بخش جمعیتِ اداره‌ امور اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد آن را منتشر کرده، دورنمای کلی از الگوها و چشم‌اندازهای جمعیتی جهان ارائه می‌دهد. این گزارش به این نتیجه رسید که جمعیت جهان در اواخر این سده می‌تواند با حدود ۱۱ میلیارد نفر، به اوج خود برسد.

این گزارش هم‌چنین تایید کرد که جمعیت جهان، به دلیل امید به زندگی رو به افزایش و باروری رو به کاهش، در حال پیر شدن است و تعداد کشورهایی که شاهد کاهش جمعیت‌اند، رو به رشد است. نتایج تغییرات پیش‌رو در اندازه، ترکیب و توزیع جمعیت جهان، عواقب مهمی را برای دست‌یابی به آرمان‌های توسعه پایدار در پی دارد یعنی اهدافی برای بهتر کردن شکوفایی اقتصادی ورفاه اجتماعی، در عین توجه به محیط‌ زیست که کشورهای جهان با آن موافقت کرده‌اند.

افزایش جمعیت جهان ادامه دارد، اما نرخ رشد در مناطق مختلف تفاوت‌های بزرگی دارد

پیش‌بینی‌های جمعیتی تازه نشان می‌دهند که9 کشور بیش از نیمی از رشدِ پیش‌بینی‌شده‌ جمعیت جهان از امروز تا ۲۰۵۰ را تشکیل می‌دهند: هند، نیجریه، پاکستان، جمهوری دموکراتیک کنگو، اتیوپی، جمهوری متحده‌ تانزانیا، اندونزی، مصر و ایالات متحده‌ آمریکا (به ترتیب که رشد جمعیت خواهند داشت). پیش‌بینی شده است حدودا در ۲۰۲۷، هند جای چین را به عنوان پر جمعیت‌ترین کشور جهان می‌گیرد.

پیش‌بینی شده است که جمعیت منطقه جنوب صحرای آفریقا تا ۲۰۵۰ دو برابر شود (افزایش ۹۹ درصدی). مناطقی که ممکن است شاهد نرخ‌های پایین‌تری از رشد جمعیت بین ۲۰۱۹ تا ۲۰۵۰ باشند، شامل اقیانوسیه (بدون احتساب استرالیا و نیوزلند) (۵۶٪)، شمال آفریقا و غرب آسیا (۴۶٪)، استرالیا و نیوزلند (۲۸٪)، آسیای مرکزی و جنوبی (۲۵٪)، آمریکای لاتین و کارائیب (۱۸٪)، آسیای شرقی و جنوب شرقی (۳٪)، و اروپا و شمال آمریکا (۲٪) می‌شوند.

پیش‌بینی شده است که نرخ باروری جهانی که از ۳.۲ تولد به ازای هر زن در سال ۱۹۹۰ به ۲.۵ تولد در سال ۲۰۱۹ کاهش یافت، در سال ۲۰۵۰ کاهش بیشتری داشته باشد و به ۲.۲ تولد به ازای هر زن برسد. در سال ۲۰۱۹، نرخ باروری میانگین در آفریقای زیر صحرا (۴.۶)، اقیانوسیه بدون احتساب استرالیا و نیوزلند (۳.۴)، آفریقای شمالی و آسیای غربی (۲.۹) و آسیای مرکزی و جنوبی (۲.۴)، بیش از ۲.۱ تولد به ازای هر زن در طول زندگی بود. (نرخ باروری ۲.۱ تولد به ازای هر زن برای اطمینان از جایگزینی نسل‌ها و جلوگیری از کاهش جمعیت در غیاب مهاجرت در بلند مدت، ضروری‌ است.)

آقای لیو ژن‌مین، معاون دبیر کل سازمان ملل متحد در امور اقتصادی و اجتماعی، می گوید این گزارش، نقشه‌ راهی به دست می‌دهد که نمایانگر این است در کجا باید به اقدام و مداخله دست بزنیم. وی می گوید بسیاری از جمعیت‌های دارای رشد سریع، در فقیرترین کشورهای جهان واقع شده‌اند. رشد جمعیت در این کشورها چالش‌های جدیدی در تلاش برای از میان بردن فقر، به دست‌آوردن برابری بیشتر، مبارزه با گرسنگی و سوءتغذیه و بهبود بخشیدن به پوشش و کیفیت نظام‌های بهداشتی و آموزشی برای اطمینان از این‌که کسی نادیده انگاشته نشود، به وجود ‌می‌آورد.

افزایش جمعیتِ در سن کار، فرصت‌هایی برای رشد اقتصادی خلق می‌کند

در بیشتر کشورهای واقع در جنوب صحرای آفریقا و در بخش‌هایی از آسیا و آمریکای لاتین و کارائیب، کاهش‌های اخیر در نرخ باروری سبب شده است که جمعیتِ در سن کار (۲۵ تا ۶۴ سال) بیش از دیگر گروه‌های سنی رشد داشته باشد، که این توزیع جمعیت مساعد، فرصتی برای رشد اقتصادی شتاب یافته فراهم می‌کند. برای بهره گیری از این "منفعت جمعیتی"، حکومت‌ها باید در آموزش و سلامت (مخصوصاً برای افراد جوان) سرمایه‌گذاری و شرایطی مناسب برای رشد اقتصادی پایدار ایجاد کنند.

مردم فقیرترین کشورها هنوز هفت سال کمتر از میانگین جهانی عمر می‌کنند

انتظار می‌رود که امید به زندگی در بدو تولد در جهان، که از ۶۴.۲ سال در ۱۹۹۰ به ۷۲.۶ سال در  ۲۰۱۹ افزایش یافت، به ۷۷.۱ سال در ۲۰۵۰ افزایش یابد. با اینکه پیشرفت‌های قابل توجه‌ای در راستای کم‌تر کردن اختلاف طول عمر میان کشورها صورت گرفته است، هنوز شکاف‌های بزرگی باقی است. در سال ۲۰۱۹، امید به زندگی در بدو تولد در کشورهای کم‌تر توسعه یافته، به علت نرخ بالای مرگ و میر مادران و نوزادان، همچنین خشونت و درگیری و اثرات ادامه‌دار اپیدمی اچ‌آی‌وی، ۷.۴ سال از میانگین جهانی کم‌تر بود.

جمعیت جهان در حال پیرتر شدن است و گروه سنی ۶۵  سال و بالاتر سریع‌تر از همه در حال رشد است

تا ۲۰۵۰، یک نفر از میان هر شش نفر در جهان، سنش بالاتر از ۶۵ سال خواهد بود (۱۶٪)، که این میزان بیشتر از یک نفر در میان هر ۱۱ نفر در سال ۲۰۱۹ است (۹٪). مناطقی که پیش‌بینی می‌شود سهم جمعیتی افراد ۶۵ سال یا بالاتر آن‌ها بین سال ۲۰۱۹ و ۲۰۵۰ دو برابر شوند عبارتند از آفریقای شمالی و آسیای غربی، آسیای مرکزی و جنوبی، آسیای شرقی و جنوب شرقی، و آمریکای لاتین و کارائیب. ممکن است تا سال ۲۰۵۰، یک نفر از میان هر چهار نفری که در اروپا و آمریکای شمالی زندگی می‌کند، ۶۵ سال یا بالاتر سن داشته باشند. در سال ۲۰۱۸، برای اولین بار در تاریخ، تعداد افراد ۶۵ سال یا بالاتر از کودکان زیر پنج سال در سراسر جهان فزونی گرفت. پیش‌بینی شده است که تعداد افراد ۸۰ سال و بالاتر سه برابر شود؛ از ۱۴۳ میلیون نفر در ۲۰۱۹ به ۴۲۶ میلیون نفر در ۲۰۵۰.

کاهش تعداد جمعیتِ در سن کار باعث ایجاد فشار بر نظام‌های تامین اجتماعی می‌شود

ضریب حمایت بالقوه، که تعداد افراد در سنِ کار را با افراد بالای ۶۵ سال مقایسه می‌کند، در سراسر جهان در حال سقوط است. در ژاپن، این ضریب ۱.۸ است که این کم‌ترین مقدار در جهان است. علاوه بر این، ۲۹ کشور که اکثراً در اروپا و کارائیب واقع شده‌اند، ضریب حمایت بالقوه‌‌ کمتر از ۳ دارند. انتظار می‌رود که تا  ۲۰۵۰،تعداد ۴۸ کشور که اکثراً در اروپا، آمریکای شمالی و آسیای شرقی و جنوب شرقی واقع شده‌اند، ضریب حمایت بالقوه‌ کمتر از دو خواهند داشت. این مقدار‌های کم، تاثیر بالقوه‌ پیر شدن جمعیت بر بازار کار و عملکرد اقتصادی و هم‌چنین فشارهای مالی‌ای را نشان می‌دهد که بسیاری از کشورها در دهه‌های پیش‌رو در هنگام ساخت و حفظ نظام‌های عمومی درمانی، مستمری و تامین اجتماعی برای افراد پیر تر با آن رو به رو خواهند شد. 

تعداد فزاینده‌ای از کشورها شاهد کاهش در اندازه‌ جمعیت خود هستند

از ۲۰۱۰،تعداد ۲۷ کشور یا منطقه شاهد کاهش یک درصدی یا بیشتر در اندازه‌ جمعیت خود بوده‌اند. نرخ ثابت و پایین باروری سبب این کاهش شده است. در برخی از نقاط، مهاجرت، تاثیر نرخ پایین باروری بر اندازه‌ جمعیت را دوچندان کرده است. پیش‌بینی شده است که بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۵۰، در ۵۵ کشور یا منطقه، جمعیت‌ها یک درصد یا بیشتر کاهش یابند، که از این ۵۶ تا ۲۶ کشور یا منطقه ممکن است شاهد کاهشی حداقل ده درصدی باشند. برای مثال پیش‌بینی می‌شود که بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۵۰، جمعیت چین تا ۳۱ میلیون 400 هزار نفر یا حدوداً ۲.۲ درصد، کاهش یابد. 

مهاجرت به یک عامل اصلی تغییر جمعیتی در برخی از کشورها تبدیل شده است

بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰، چهارده کشور یا منطقه شاهد ورود بیش از یک میلیون مهاجر خواهند بود، در حالی که ده کشور شاهد خروجی به همین شدت خواهند بود. برخی از بزرگترین خروجی‌ها به دلیل تقاضا برای کارگر مهاجر (بنگلادش، نپال و فیلپین) یا به خاطر خشونت، ناامنی و درگیری مسلحانه (میانمار، سوریه و ونزوئلا) خواهد بود. بلاروس، استونی، آلمان، مجارستان، ایتالیا، ژاپن، فدراسیون روسیه، صربستان و اوکراین طی این دهه شاهد ورود مهاجر خواهند بود و این باعث می‌شود تا کاهش جمعیت حاصله از پیشی گرفتن میزان مرگ از میزان تولد، بی‌اثر شود.

جان ویلموث، رییس بخش جمعیتِ اداره‌ امور اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد می گوید این داده‌ها بخش مهمی از شواهدی را  تشکیل می‌دهد که برای نظارت بر پیشرفت جهانی به سوی دست‌یابی به آرمان‌های توسعه‌ پایدار تا ۲۰۳۰ لازم است. وی می افزاید بیش از یک سوم  شاخص‌های پذیرفته شده برای استفاده در نظارت جهانی بر آرمان‌های توسعه‌ پایدار، بر داده‌های چشم‌اندازهای جمعیت جهان تکیه دارند.

"چشم‌اندازجمعیت جهان ۲۰۱۹: نکات برجسته" یافته‌های اصلی بیست و ششمین دوره‌ تخمین‌ها و پیش‌بینی‌های جمعیت جهانی سازمان ملل متحد را شامل می‌شود. این گزارش تخمین‌های جمعیتی بروز یافته‌شده از سال ۱۹۵۰ تا امروز را برای ۲۳۵ کشور یا منطقه را در بر می‌گیرد که بر اساس تحلیل دقیق تمامی اطلاعات موجود از روندهای تاریخی جمعیت جمع‌آوری شده‌اند. آخرین ارزیابی، نتایج ۱۶۹۰ سرشماری ملی جمعیت را که بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۸ صورت گرفته‌ و هم‌چنین اطلاعات نظام‌های ثبت احوال و  دو هزار 700 نظرسنجی با نمونه‌‌های آماری ملی را مورد استفاده قرار داده است. همچنین بازنگری سال ۲۰۱۹، پیش‌بینی‌های جمعیتی‌ از امروز تا سال ۲۱۰۰ را ارائه می‌دهد که نتایج ممکن یا منطقی‌ در سطوح جهانی، منطقه‌ای و کشوری را به تصویر می‌کشد.

"چشم‌اندازجمعیت جهان ۲۰۱۹: نکات برجسته" و مواد مرتبط از طریق وب‌گاه زیر در دسترس است: https://population.un.org/wpp/

Subscribe to this RSS feed

UN Offices in Iran

News and Stories


UN Offices Stories

UN Offices Stories

About Us

Follow Us


Sign up to keep in touch!

Be the first to hear about our new stories and job vacancies from UN in Iran and our partners.

Check out our Privacy Policy & Terms of use
You can unsubscribe from email list at any time