UNIranLogoUNFlagblue
United Nations Iran
سازمان ملل متحد در ایران
UNIranLogoIranFlag larg

خرداد 96 - هشدار فائو درباره شیوع ویروس مرگبار تهدید کننده ماهی تیلاپیا

سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) هشدار داد، ویروس بسیار مسری «دریاچه تیلاپیا» اگرچه خطری برای سلامت انسان‌ها ندارد اما در حال شیوع در میان ماهیان پرورشی و طبیعی تیلاپیا بوده و یکی از مهمترین منابع تغذیه انسانی را تهدید می‌کند.

به گزارش دفتر سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) در جمهوری اسلامی ایران، بخش اطلاعات جهانی و سیستم هشدار زودهنگام فائو با انتشار هشداری ویژه تأکید کرده است که شیوع این بیماری را باید نگران‌کننده قلمداد کرده و کشورهای وارد کننده تیلاپیا باید تمهیدات مناسب مدیریت خطر – افزایش آزمون‌های تشخصیص بیماری، ارائه گواهینامه‌های سلامت، اعمال تمهیدات قرنطینه‌ای و تدوین برنامه‌های اضطراری – را بکار گیرند.

هم‌اکنون مشاهده ویروس «دریاچه تیلاپیا» (تیلاپیا لیک) در کلمبیا، اکوادور، مصر، تایلند و اسرائیل تأیید شده است.

این ویروس هیچ گونه خطری برای سلامتی انسان‌ها ندارد اما می‌تواند جمعیت آبزیان آلوده را به شدت کاهش دهد. در سال 2015، مجموع تولید تیلاپیای پرورشی و صید شده در جهان بالغ بر 6.4 میلیون تن به ارزش تقریبی 9.8 میلیارد دلار بود. ارزش تجارت جهانی این محصول 1.8 میلیارد دلار برآورد شده است.

در هشدار فائو اعلام شده که هنوز مشخص نیست این بیماری می‌تواند از طریق محصولات منجمد تیلاپیا نیز سرایت کند یا نه اما «احتمالا سطح توزیع ویروس دریاچه تیلاپیا از آنچه امروز گمان می‌رود گسترده‌تر بوده و تهدید بزرگی علیه پرورش این نوع ماهی در سطح جهانی است.»

این بیماری نرخ بالایی از مرگ‌ومیر داشته و شیوع آن در تایلند منجر به مرگ تقریبا 90 درصد ذخایر ماهی تیلاپیا شد. ماهی‌های آلوده به ویروس اشتهای کمی دارند، حرکات‌شان کند است، دچار ضایعات پوستی، اختلالات در چشم و کدری عدسی هستند. از آنجایی که آزمایش‌های معتبری در زمینه شناسایی ویروس دریاچه تیلاپیا وجود دارند، باید از این آزمایش‌ها برای تشخیص دلیل مرگ‌ومیرهای غیرمنتظره استفاده شود.

تیلاپیا دومین آبزی مهم از نظر حجم تولید غذا، شغل و درآمد داخلی و صادراتی برای میلیون‌ها نفر شامل پرورش‌دهندگان خرد است. قیمت مقرون به صرفه، رژیم غذایی متنوع، تحمل در برابر روش‌های پرورش متراکم و مقاومت بالا در برابر بیماری‌ها این نوع ماهی را تبدیل به یک منبع مهم پروتئین بالاخص برای کشورهای در حال توسعه و مصرف‌کنندگان فقیر کرده است. چین، اندونزی و مصر سه تولید کننده عمده تیلاپیا هستند.

 

 

Read more...

28 May 2016 - FAO issues alert over lethal virus affecting popular tilapia fish

Though not a human health risk, Tilapia Lake Virus as a highly contagious disease is spreading among farmed and wild tilapia that threats one of the world's most important fish for human consumption, Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO) warned.

According to a press release published by the FAO Representation in the Islamic Republic of Iran, The outbreak should be treated with concern and countries importing tilapias should take appropriate risk-management measures - intensifying diagnostics testing, enforcing health certificates, deploying quarantine measures and developing contingency plans - according to a Special Alert released today by FAO's Global Information and Early Warnings System.

Tilapia Lake Virus (TiLV) has now been confirmed in Colombia, Ecuador, Egypt, Israel and Thailand.

While the pathogen poses no public health concern, it can decimate infected populations. In 2015, world tilapia production, from both aquaculture and capture, amounted to 6.4 million tonnes, with an estimated value of USD 9.8 billion, and worldwide trade was valued at USD1.8 billion.

It is not currently known whether the disease can be transmitted via frozen tilapia products, but "it is likely that TiLV may have a wider distribution than is known today and its threat to tilapia farming at the global level is significant," GIEWS said in its alert.

The disease shows highly variable mortality, with outbreaks in Thailand triggering the deaths of up to 90 percent of stocks. ‌Infected fish often show loss of appetite, slow movements, dermal lesions and ulcers, ocular abnormalities, and opacity of lens. As a reliable diagnostic test for TiLV is available, it should be applied to rule out TiLV as the causal agent of unexplained mortalities.

Tilapias are the second most important aquaculture species in volume terms providing food, jobs and domestic and export earnings for millions of people, including many smallholders.

Their affordable price, omnivorous diet, tolerance to high-density farming methods and usually strong resistance to disease makes them an important protein source, especially in developing countries and for poorer consumers. China, Indonesia and Egypt are the three leading aquaculture producers of tilapia.

 

Read more...

خرداد 96 - فائو ابزار جدیدی برای پایش بیماری های جنگل‌ در ایران معرفی کرد

فائو با همکاری سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور کارگاه آموزشی پنج روزه‌ای (31 اردیبهشت – 4 خرداد) در کرج (استان البرز) برگزار کرد تا از این طریق زمینه بهره برداری از نرم‌افزار Collect Earth، به عنوان یک ابزار تحلیل مکانی‌-فضایی رایگان و منبع‌باز، در نقشه‌برداری و پایش جنگل‌های ایران فراهم شود. 

به گزارش دفتر نمایندگی سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) در جمهوری اسلامی ایران، فابیو گریتا، نماینده موقت فائو در ایران، در سخنان آغازین خود در این کارگاه آموزشی تأکید کرد که نرم‌افزار Collect Earth می‌تواند یک سیستم بسیار کارآمد برای پایش منظم منابع جنگلی پدید آورده و همچنین به عنوان پلت‌فرمی برای تبادل دانش بین کشورهایی که این سیستم را پیاده‌ کرده‌اند، عمل کند.

وی در ادامه افزود که فعالیت تأثیرگذار ایران در عملیاتی ساختن این سیستم راه را برای تقویت نقش این کشور به منظور ارتقای همکاری منطقه‌ای جنوب-جنوب در این موضوع خاص هموار خواهد ساخت.

گریتا گفت: «فائو آخرین تکنولوژی نقشه‌برداری و پایش جنگل‌ها با استفاده از نرم‌افزار اطلاعات ‌مکانی‌-فضایی، را به جمهوری اسلامی ایران ارائه می‌کند.»

در این کارگاه آموزشی جولیو مارچی، کارشناس جنگلداری مکانی- ‌فضایی فائو، طی چهار روز 30 نفر از کارشناسان وزارت جهاد کشاورزی را آموزش خواهد داد.

کارگاه آموزشی Collect Earth در چارچوب یکی از پروژه‌های فائو در ایران با عنوان «تقویت سازگاری جنگل‌های زاگرس در مقابل خشکیدگی بلوط و جنگل‌های خزری در مقابل بیماری آتشک شمشاد و همچنین ایجاد سیستم ملی پایش جنگل» برپا شده و هدف از آن ایجاد یک سیستم پایش ملی کارآمد جنگل‌ به منظور ارزیابی دقیق‌تر تأثیر و چگونگی رشد خشکیدگی در جنگل‌های منطقه زاگرس و خزر است.

نرم‌افزار Collect Earth یک ابزار منبع‌باز رایگان و با کاربری آسان است که در بخش جنگلداری سازمان‌ فائو تهیه شده است. این نرم‌افزار از طریق تحلیل بصری تکمیلی تصاویر ماهواره‌ای رایگان، پایش اراضی را انجام می‌دهد.

این سیستم از تکنولوژی‌های گوگل به مانند Google Earth، Earth Engine، و نیز دیگر تصاویر با وضوح بسیار بالا که در Landsat، Sentinel 2 و دیگر وب‌سایت‌ها وجود دارد، استفاده می‌کند.

در این کارگاه عمدتا کارکنان فنی وزارت جهاد کشاوری، سازمان محیط زیست و دیگر ذینفعان مربوطه آموزش می‌بینند. 

Read more...

22 May 2017 - FAO Introduces a New Tool to Monitor Forest Diseases in Iran

FAO, in collaboration with the Forest, Range and Watershed Organization of Iran conducted a five-day workshop (21- 25 May) in Karaj (Alborz Province) to introduce the “Collect Earth” software application for forest mapping and monitoring, as a free and open source geospatial analysis tool.

According to a press release published by the FAO Representation in the Islamic Republic of Iran, in his opening remarks, Fabio Grita, the FAO Representative ad interim to Iran highlighted that Collect Earth could be a very effective system for monitoring forest resources on regular basis and could also serve as platform for exchanging knowledge with the other countries that have adopted the same system.

He underscored that effective engagement of Iran in making this system operational would pave the way for strengthening the role of this country in promoting South-South Cooperation at a regional level in this specific thematic area.

“FAO is bringing to the Islamic Republic of Iran the state-of-the-art technology on forest mapping and monitoring by using geospatial information software tools”, Grita said.

Giulio Marchi, the FAO Geospatial Forestry Officer is the instructor of the workshop and he will train 30 government officers from the Ministry of Agriculture Jihad for the next four days.

The Collect Earth workshop is organized within the framework of the FAO project entitled “Assistance to Strengthening the Resilience of Zagros Forests to Oak Decline and Caspian Forests to Boxwood Blight and Development of National Forest Monitoring System in the Islamic Republic of Iran” and aims to build an effective national forest monitoring system for undertaking more accurate assessment of the impact and evolution of the dieback in the Zagros and Caspian forests.

Collect Earth is a user-friendly Free and Open Source Software, developed in FAO-Forestry, for land monitoring through the augmented visual interpretation of freely available satellite images.

The system builds on Google technologies such as Google Earth, Earth Engine and the availability of Landsat, Sentinel 2 and other very high resolution images.

The training has geared toward technical staff mostly from the Ministry of Agriculture Jahad, Department of Environment (DoE) and other relevant stakeholders.

 

Read more...

16 May 2016 - Iran launches its first National Strategic Plan to step up the battle against climate change

Iran launched a national strategic plan today aimed at helping the country to adapt and mitigate to risks from climate change.

The plan, developed in line with the Kyoto Protocol on reducing greenhouse gas emissions and the Paris Agreement to combat Climate Change, will guide how Iran moves forward on sustainable socio-economic development.

“The launch of this national strategic plan reflects Iran’s strong political will in achieving sustainable development,” said Dr. Masoumeh Ebtekar, Vice-President and Head of Iran’s Department of the Environment.

Dr. Masoumeh Ebtekar, Vice President and Head of the Department of EnvironmentDr. Masoumeh Ebtekar, Vice President and Head of the Department of Environment

“This plan is the result of the collective work between people, the United Nations, universities and the media” she added. 

Across the nation, Iran faces multiple environmental challenges such as shortage of water, land degradation, desertification, and loss of biodiversity. In some areas, the shortage of water has been so acute it has forced people to migrate. In other regions desertification has affected livelihoods and has caused severe sand and dust storms affecting wide swathes of the country.

The impact of climate change is not only being felt in Iran but across the world, and the overwhelming weight of scientific evidence points to human influence as the cause.

In his speech at the event, Gary Lewis, UN Resident Coordinator and UNDP Resident Representative, said that for every man-made problem lies a man-made solution.

“We see from the long sweep of human history, that problems gets solved if we do two things.  The first is to know, the second is to act on the basis of the evidence that we know. That is what I see happening here today,” said Mr. Lewis. “By launching this plan Iran now becomes one of a very small number of countries that is acting in this evidence-based way.  The UN – and specifically UNDP – is extremely proud to be involved with Iran in this journey to both mitigate and adapt to climate change.”: https://goo.gl/VFdghl

Mr. Gary Lewis, UN Resident Coordinator and UNDP Resident Representative (left), Dr. Ali Nazaridoust, Head of Programme  and Assistant Resident Representative (right) Mr. Gary Lewis, UN Resident Coordinator and UNDP Resident Representative (left), Dr. Ali Nazaridoust, Head of Programme and Assistant Resident Representative (right)

Also speaking at the event was Dr. Saeed Motessadi, Deputy Head of the Department of Environment who stated: “Iran ranks among the top 10 countries in the production of greenhouse gases.  We should not be waiting for disaster to strike, we should plan ahead and the national strategic plan will guide the country towards the right path to overcome these challenges.” 

The event took place at the Department of Environment in the presence of government officials, members of Iran’s academia and the media.

 

Read more...

اسفند 95 - دریاچه ارومیه آرام آرام به زندگی باز می گردد

یادداشتی از گری لوییس هماهنگ کننده مقیم سازمان ملل متحد و نماینده دفتر توسعه ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران

به مناسبت روز جهانی آب

زندگی، به دریاچه نمک شمال غرب ایران که زمانی در حال خشک شدن بود بازگشته است. این دریاچه و تلاش ها برای برای بازگرداندن چیزی که در آستانه نابود شدن بود موفقیت آمیز بوده است.

بعد از حدود چهار سال به جایی بازگشتم که قبلا چشم اندازی خشک داشت. اما این بار آب را میتوانستم ببینم. نه به اندازه کافی، اما بسیار بیشتر از چیزی که دفعه ی قبل دیده بودم . دریاچه در حال احیا شدن است و دلیل اصلی این احیا نتیجه یک مشارکت موقق همگانی است که بازیگران زیادی در آن نقش داشته اند که برخی از آنها ایرانی و بعضی دیگر خارجی هستند.  دریاچه ارومیه زمانی بزرگترین دریاچه ایران و همچنین در زمان پر آبی، دومین دریاچه آب شور دنیا بود. اما به دلیل مداخلاتی فزاینده انسانی در طول 60 سال گذشته، نظیر ساخت سدها بر روی رودخانه های تغذیه کننده دریاچه، جریان آب ورودی از حوضه آبریز به دریاچه نمک منحرف شده بود. و به همین سادگی دریاچه خشک شد. دریاچه ارومیه به دست ما انسان ها در حال نابود شدن بود.

20170301 opedgary02

این تصاویرعکس هایی است که من از فرایند مرگ پر درد این دریاچه در سال 2013 گرفتم. 

20170301 opedgary03

20170301 opedgary04

20170301 opedgary05

20170301 opedgary06

من به یاد دارم که بر روی سطحی بی آب، نمکی، و مرده ایستاده بودم و این منظره همان بستر دریاچه بود که دلیل بی آبی نمایان شده بود. آب رفته بود اما باد نه. این باد تمام نمک های بستر دریاچه را بلند کرده و به اطراف پخش می کرد. به خاطر باد زیاد دانه های نمک به صورت من برخورد می کرد و وارد ریه های من و زمین های کشاورزی اطراف دریاچه می شد. تصویری که می دیدم صحنه ای بود که در تصوراتم از سیاره مریخ تجسم می کردم.

به یاد دارم که در سفر قبل از خودم پرسیدم زندگی روزانه در این دشت نمکی برای ساکنین و  کشاورزان حاشیه دریاچه ارومیه چه حالی میتواند داشته باشد. 

همچنین به یاد دارم که به این موضع فکر می کردم که خشکی این دریاچه حداقل دو پیامد مهم به همراه خواهد داشت. اول اینکه، نمک بستر دریاچه به هوا خواهد رفت و محصولات و زمین های کشاورزی اطراف  را در بر می گیرد و در عین حال همه این زمین ها خود به منبع تولید بادهای نمکی در مقیاس و شعاعی بزرگتر خواهند شد. دوم اینکه باید انتظار بیماری مردم را نیز داشته باشیم. برای مثال، در مجاورت دریای آرال  خشک شده در آسیای مرکزی ما مردمی را می بینیم که به حساسیت های گوناگون، بیماری های ریوی متفاوت از جمله سرطان دچار شده اند.

اما نکته سوم مخرب دیگری هم در این داستان وجود دارد. با کم شدن دسترسی کشاورزان به آب، آنها چاه های عمیق تری برای دسترسی به سفره های آب زیر زمینی حفر می کنند و برداشت بی رویه از این سفره های آبی باعث می شود تا آبهای شور به این چاه ها نفوذ کنند. این امر سبب می شود تا دسترسی مردم حتی به آب آشامیدنی نیز کم شود. بنابراین ما با پدیده "طوفان بزرگ نمک" روبرو می شویم که سلامت و معیشت مردم را تهدید می کند. 

دو هفته پیش پس از فرود هواپیما در شهر ارومیه پس از پرواز یک ساعته با خودم فکر می کردم با چه منظره ای روبرو می شوم. در مورد بهبود وضعیت دریاچه خبرهایی شنیده بودم. اما بعضی از خبرها بعد از درخواست مدرک برای اثبات آنها کم رنگ می شوند. باید با چشمان خودم می دیدم.

همین طور که به سمت دریاچه می رفتیم نور خورشید روی چیزی شروع به تابیدن کرد که در آخرین سفرم آنجا نبود.

آب. عمیق نبود. اما برای پوشش سطح نمکی دریاچه که صحنه های ویران گری را خلق کرده بود، کافی بود. همان طور که روی پل در حال رانندگی بودیم درخشش نور خورشید روی آب بیشتر شد.

این ها تصاویری است که آن روز صبح دیدم.

20170301 opedgary07

20170301 opedgary08

 باید اعتراف کنم اینقدر خوشحال شدم که چشمانم پر از اشک شادی شد. با خودم فکر کردم پس مشکلات زیست محیطی که بدست ما انسان ها خلق شده اند قابل حل هستند. و اینجا یک نمونه برای این ادعا وجود دارد. ابتدا باید کمی آمار در این زمینه با شما در میان بگذارم.

زمانی که دریاچه پر بود، برای فرض حدود 20 سال پیش، تخمین زده می شود که حدود 30 میلیارد متر مکعب آب در آن وجود داشت. در بدترین شرایط که حدود 3 یا 4 سال پیش بوده است این مقدار به حدود نیم میلیارد متر مکعب آب شور رسید. این عدد امروز 2.5 میلیارد متر مکعب آب است. روند کاهش مرگ بار آب معکوس شده است. مقدار آب ماه به ماه افزایش می یابد.

به دلیل اینکه میزان بارش باران و برف در سال های اخیر تغییر زیادی نکرده است، باید به دنبال دلایل دیگری باشیم تا ببینیم دریاچه چرا در حال پُر شدن است.

سه دلیل اصلی وجود دارد. اول کارهای مهندسی است که در خصوص بازکردن مسیر آب رودخانه های منتهی به دریاچه  انجام شده است. دوم رها سازی آب سدهایی است که در  حوضه آبریز و مجاورت دریاچه قرار دارد.  سوم و از همه سخت تر تغییر مدیریت آب در حوزه آبریز دریاچه به خصوص بین کشاروزان است. و البته مسدود کردن چاه های غیر مجاز نیز در این زمینه بی تاثیر نبوده است.  

در ادامه آمار و ارقام دیگری را با شما به اشتراک می گذارم. سه یا چهار سال قبل، زمانی که وضعیت آب در بدترین شرایط خود قرار داشت، تنها 500 کیلومتر مربع از 5 هزار کیلومتر مربع سطح دریاچه با آب پوشیده بود. این مقدار امروز به 2هزار و 300 کیلومتر مربع رسیده است. باید گفت که این حجم آب بسیار کم عمق است و به همین دلیل بسیار سریع تبخیر می شود. اما بیشتر از قبل آب در دریاچه وجود دارد و از حدود 6 میلیارد تن نمک و غبار حفاظت می کند. به خاطر حضور همین آب این نمک ها به راحتی وارد هوا، ریه، چشمان و محصولات کشاورزی مردم نمی شود.

رویکرد سوم – مدیریت بهتر منابع آب – تلاش های بی وفقه و زمان زیادی را از آن خود کرد. اما شواهد نشان می دهد که ثمر بخش بوده است.  احیا دریاچه ارومیه با مشارکت کلیه ذینفعان دولتی و غیردولتی و بویژه جوامع محلی امکان پذیر است و در این فرایند  تلاش های زیادی در راستای تغییر نقش کشاورزان در فرایندهای تصمیم گیری و روش های کشاورزی آنها صورت پذیرفته است. کشاورزان باید با توجه به اهمیت نقششان در صرفه جویی آب هنگام کاشت گندم، جو، میوه و سبزیجات از ابزار آلات جدید و روش های جدید کاشت استفاده می کردند.    

روش های جدید بسیار ساده هستند: تغییر ابعاد مزرعه به قطعات کوچکتر که به حفظ بیشتر آب کمک می کنند. تغییر روش ابیاری غرقابی به آبیاری قطره ای که مستقیم محصولات را هدف قرار می دهد و به همین دلیل آب هدر نمی رود. امتناع از شخم زدن های عمیق که باعث هدر رفتن آب می شود. معرفی گونه های مقاوم در برابر خشکسالی و شخم زدن بقایای گیاهی به جای سوزاندن آنها.

برخی مزارع به دلایل یاد شده توانسته اند تا 40 درصد در مصرف آب صرفه جویی کنند.

در اینجا آخرین آمار و ارقام اطمینان بخش را با شما در میان می گذارم. با توجه به شرایط عادی هیدرولوژیکی دریاچه به طور میانگین حداکثر 5.4 متر عمق دارد که این مقدار در قسمت های شمالی به  حداکثر 15 متر می رسد.  زمانی که دریاچه در بدترین شرایط خود قرار داشت متوسط عمق آب تقریبا به عدد صفر رسیده بود. زمانی که شرایط حال حاضر دریاچه را با همین موقع در سال گذشته مقایسه می کنیم 6 سانتی متر افزایش آب را می بینیم. افزایش میزان آب ماهیانه و پایدار بوده است.

پروژه ای که روش های بهینه مدیریت آب را معرفی کرده است توسط برنامه توسعه ملل متحد اجرا می شود. این طرح در  استان  های آذربایجان غربی و شرقی و با تمرکز بر روی شهرها و روستاهای اطراف دریاچه ارومیه اجرایی شده است و و تلاش می کند با همکاری نزدیک با جوامع محلی، کشاورزان و دستگاه های دولتی ملی و محلی و بر اساس "رویکرد زیست بومی" اقدام نماید.

در ادامه یک فرایند هفت ساله برای معرفی این رویکرد جدید مدیریتی در احیای دریاچه ارومیه و  بدنبال کمک های سخاوتمندانه ی دولت ژاپن در سال های اخیر و همچنین استفاده از منابع مالی دولت در سطوح ملی و استانی این طرح در 90 روستا با موفقیت اجرا شده است و تنها توانسته است که 10 درصد  زمین های کشاورزی حاشیه دریاچه ارومیه  پوشش دهد. با این حال، در مناطقی که طرح کشاورزی پایدار در حال اجراست، یک سوم در مصرف آب صرفه جویی می شود، آبی که در گذشته و با روش های غلط هدر میرفت. حالا این آب فرصت بازگشت به دریاچه ارومیه را دارد.

تلاش های برنامه توسعه ملل متحد و سازمان حفاظت محیط زیست برای حفاظت از تالاب های ایران از جمله دریاچه ارومیه از حدود 12 سال پیش آغاز شده است  و با حمایت مالی دولت ژاپن در سه فاز متوالی سرعت و قدرت بیشتری گرفت و در این مرحله با فراهم کردن فضای مناسب برای مشارکت و همکاری کشاروزان، تعاونی ها و دستگاه های ذیربط دولتی  روش های جدید کشاورزی پایدار مدل جدیدی از مشارکت ذینفعان در راستای احیا دریاچه ارومیه تمرین و معرفی گردید. در این طرح همچنین روش های معیشت جایگزین برای زنان با استفاده از اعتبارات خرد و حفاظت از تنوع زیستی بعنوان بخش های تکمیلی مورد توجه قرار گرفته است.  

در حال حاضر این پروژه در حاشیه دریاچه ارومیه و در مناطقی که بیشترین آسیب را دیده اند، فعالیت می کند. برنامه بلند مدت این است که سطح پوشش 10 درصد را بیشتر کنیم و پروژه به سایر مناطق حوضه آبریز گسترش یابد. تلاش های این پروژه در سطوح مختلف بویژه در سطوح ملی و بین المللی مورد توجه بسیاری قرار گرفته است زمانی که ارومیه را به مقصد تهران ترک می کردم سه درس آموخته مهم را در ذهنم مرور می کردم.

اول، ما با مشکلات زیست محیطی بزرگی در ایران روبرو هستیم. اما می توانیم چیزی را که خراب کرده ایم، درست کنیم. و دریاچه ارومیه می تواند مثال واضحی برای این موضوع باشد.

دوم، عموم مردم باید در مورد مسایل زیست محیطی آگاه شده و در مورد آنها صحبت کنند. سازمان ملل متحد در سال 2016 طوماری حاوی 1.7 میلیون امضا را دریافت کرد که مردم طی آن خواستار توجه ویژه به دریاچه ارومیه شده بودند. فشار زیادی روی دوش ما بود. از این گونه حرکت های اجتماعی باید استقبال و و بر اساس آنها تلاش کنیم.  

سوم و در آخر مشکلات زیست محیطی به تنهایی حل نخواهند شد. در مورد دریاچه ارومیه دستگاه های دولتی و نهادهای عمومی راهبری فرایند را بعهده گرفتند، اقدامات با کمک جوامع محلی و بومی متاثر از موضوع اجرایی شد و در برخی موارد کمک های جامعه بین الملل (مانند حمایت های فنی دفتر توسعه ملل متحد و کمک های مالی دولت ژاپن) به حل این مشکل کمک بسیاری کرد. اتفاقی که در دریاچه ارومیه در حال وقوع است مثالی برای الهام گرفتن همه ماست. هم در داخل ایران و هم در خارج.

 

Read more...
Subscribe to this RSS feed

UN Offices in Iran

News and Stories

Resources

UN Offices Stories

UN Offices Stories

About Us

Follow Us

×

Sign up to keep in touch!

Be the first to hear about our new stories and job vacancies from UN in Iran and our partners.

Check out our Privacy Policy & Terms of use
You can unsubscribe from email list at any time