UNIranLogoUNFlagblue
United Nations Iran
سازمان ملل متحد در ایران
UNIranLogoIranFlag larg

08/05/2017 - Hamshahri newspaper cited UNDP's activities in Iran

دولت ژاپن مبلغ یک میلیون دلار برای احیای دریاچه ارومیه به دفتر توسعه ملل متحد اهدا کرد. این پنجمین کمک مالی دولت ژاپن به دفتر توسعه ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران است.

به گزارش مهر، مراسم امضای این توافقنامه هفته گذشته در سازمان حفاظت محیط‌زیست و با حضور عیسی کلانتری، رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست، هیرویاسو کوبایاشی، سفیر ژاپن در ایران و آناماری کارلسون، نماینده موقت برنامه توسعه ملل متحد در تهران برگزار شد.

از سال ۲۰۱۴، دولت ژاپن سالانه مبلغ یک‌میلیون دلار برای این پروژه اختصاص داده است. این کمک مالی در قالب طرح حفاظت از تالاب‌های ایران که با همکاری دفتر توسعه ملل متحد و سازمان حفاظت محیط‌زیست ایران در حال اجراست، پرداخت می‌شود.

کمک مالی یک میلیون دلاری، امکان توسعه بیشتر طرحی با نام «مشارکت در احیای دریاچه ارومیه با الگوسازی مشارکت جوامع محلی در انجام فعالیت‌های کشاورزی پایدار و حفاظت از تنوع زیستی گونه‌های در معرض خطر» را فراهم می‌کند. این پروژه کاملا در راستای برنامه‌های دولت جمهوری‌اسلامی ایران و همچنین ستاد احیای دریاچه ارومیه است.

 دریاچه ارومیه از طریق ارتقای کشاورزی پایدار و کاهش میزان مصرف آب توسط کشاورزان حاشیه دریاچه و جوامع محلی احیا می‌شود. بر این اساس، جوامع محلی و کشاروزان با روش‌های جدید تلاش می‌کنند تا آب کمتری مصرف کنند.

این امر باعث می‌شود تا استفاده از آفت‌کش‌ها و کودهای مصنوعی نیز کاهش یابد. این طرح باعث کاهش ۳۵درصدی در مصرف آب کشاورزی می‌شود و ‌آب صرفه‌جویی شده به دریاچه ارومیه اختصاص می‌یابد. علاوه بر این، کاهش ۴۰درصدی میزان مصرف کودهای شیمیایی را سبب می‌شود.

دست‌اندرکاران این طرح تلاش می‌کنند تا مدل معیشت جایگزین را از طریق صندوق‌های اعتباری خُرد و پرداخت برای خدمات اکوسیستمی ارائه دهند. این مدل به‌عنوان مکانیسم مکمل برای تنوع شغلی و سازگاری بهتر با تأثیرات تغییرات آب و هوایی در منطقه است.

Read more...

اردیبهشت 96 - تاکید فائو و ستاد احیای دریاچه ارومیه بر اهمیت گفتگو های بین المللی برای نجات این دریاچه

فائو و ستاد احیای دریاچه ارومیه با برگزاری کارگاهی دو روزه (7-6 اردیبهشت 1396) در دانشگاه ارومیه بر اهمیت گفتگو های بین المللی با هدف حمایت از فرآیند نجات دریاچه ارومیه در قالب برنامه یکپارچه مدیریت پایدار منابع آب در حوضه این دریاچه تاکید کردند.

به گزارش دفتر نمایندگی فائو در جمهوری اسلامی ایران، بیش از 100 کارشناس بین‌المللی و ایرانی و همچنین نمایندگان نهادهای مرتبط دولت ایران در این نشست حضور داشتند.

در این کارگاه که توسط دفتر نمایندگی فائو در جمهوری اسلامی ایران، برنامه احیای دریاچه ارومیه و مؤسسه تحقیقات دریاچه ارومیه در دانشگاه ارومیه برگزار شد، 16 کارشناس ایرانی و بین‌المللی به ارائه آخرین تحقیقات و ایده‌های خود درباره مدیریت منابع آبی حوضه آبریز دریاچه ارومیه پرداختند.

این کارگاه اولین نشست از مجموعه‌ کارگاه‌های مشابه است که راه را برای همکاری مشترک و ثمربخش بین تمام ذینفعان ملی و بین‌المللی فراهم می‌سازد. 

آقای فابیو گریتا، مشاور ارشد بین المللی فائو آقای فابیو گریتا، مشاور ارشد بین المللی فائو

پروژه فائو با عنوان "برنامه یکپارچه مدیریت پایدار منابع آب در حوضه دریاچه ارومیه" که با حمایت تقریبا 4 میلیون دلاری دولت ژاپن در حال انجام است، توسط تیم عملیاتی و مدیریتی فائو و به صورت کاملاً ادغام‌شده در ساختار موجود برنامه‌ی احیای دریاچه‌ی ارومیه ودر قالب همکاری نزدیک با شرکای مختلفی که بر اساس الزامات چندتخصصی انتخاب شده‌اند، به اجرا درخواهدآمد.

فابیو گریتو، مشاور ارشد بین‌المللی فائو، در سخنان آغازین خود گفت: «این پروژه گفتگوی بین بهترین کارشناسان داخلی و خارجی را تسهیل می‌کند تا به عنوان یک تیم درباره روش‌ها بحث کرده، ابزارها را ارائه کرده و گزینه‌ها را ارزیابی کنند."

این پروژه به یک سیستم کشاورزی و روستایی پایدارتر و پربازده‌تر و با تاب‌آوری بیش‌تر در برابر تغییرهای اقلیمی و دارای اثر کلی مثبت بر محیط زیست و تعادل آب (ورود – خروج) دریاچه‌ی ارومیه کمک خواهد کرد.

Read more...

27 April 2017 - FAO and ULRP Highlight International Dialogue to Support Restoration of Urmia Lake

FAO and Urmia Lake Restoration Program (ULRP) conducted a two-day workshop (26-27 April 2017) at Urmia University to highlight the importance of international dialogue to support the restoration process of the Lake.

According to a press release published by the FAO Representation in the Islamic Republic of Iran, the workshop is attended by more than 100 international and Iranian experts and officials.

The workshop that follows with series of other similar workshops intended to pave the path of a joint and fruitful collaboration with all national and international stakeholders.

During the workshop that is was organized by the FAO Representation in the Islamic Republic of Iran, Urmia Lake Restoration Program (ULRP) and Urmia Lake Research Institute of Urmia University, 16 international and national experts presented their latest researches and ideas on sustainable water resources management in the Urmia Lake basin.

Mr. Fabio Grita, FAO Senior International ConsultantMr. Fabio Grita, FAO Senior International Consultant

“This project will facilitate the dialogue among the best qualified national and international experts, in order to work as one team to discuss methods, present tools and evaluate options,” said Fabio Gritto, FAO’s Senior International Advisor, in his opening remarks.

FAO’s Integrated Programme for Sustainable Water Resources Management in the Urmia Lake Basin is a project financed by an approximately $4 million donation from government of Japan, will be implemented through an FAO operating and management team, fully integrated within the existing governance of the ULRP and in close cooperation with different partners, selected on the basis of multidisciplinary requirements.

The project will contribute to more sustainable, productive and climate change resilient agricultural and rural systems with a positive impact on the environment in general and on the water balance (inflow-outflow) of the Urmia Lake.

Read more...

10 April 2017 - New Japanese grant gives hope for sustained recovery in Lake Urmia

There is now hope for the sustained restoration of Lake Urmia. 

Water – albeit thinly spread – is now covering a significant amount of the lake’s formerly dried-out surface.  Much more than it was two years – or even one year – ago.  And while the lake’s biosphere is still in critical condition, there have been sustained and relentless improvements in recent months to re-fill the lake.  As a result, the destiny of the world’s once-second-largest saltwater body is much brighter than at any time in the past decade.

Situated in North West of Iran, Lake Urmia  is part of a unique biodiversity rich ecosystem of also freshwater wetlands and rivers that are essential to the livelihoods of more than 5 million people living in the basin.  This Ramsar Site – which is also a UNESCO Biosphere Reserve and a National Park – had been shrinking at an alarming rate.  Three years ago the lake contained only 0.5 billion cubic meters (bcm) of water – down from the massive 30 bcm it used to contain when full.  In terms of surface area covered, the lake’s 5000 square kilometer surface had dwindled to 500 km2 in 2013.  Now it is back to 2,300 km2  - although much of this water is very thinly spread.

The reversal is due to the combined efforts of multiple actors at local, national and international level.  The prospects for a restoration are now stronger than anytime since the lake started to be emptied – 20 years ago – as a result of intense dam construction and the diversion of water for agriculture.

The signing ceremony took place at the Department of Environment The signing ceremony took place at the Department of Environment

The reasons for the replenishment are threefold: first the deliberate release of water from dams.  Second, the canal drainage to un-silt the feeder rivers.  Third, better water management among the farming communities nestled in the Lake Urmia basin.  It is this latter effort which is likely to be the most impactful in the long run.  And this is where the combination of local, national and international efforts has been concentrated.

The work is centred on a project undertaken by UNDP and funded by Japan which seeks to promote ecosystem management of the farming techniques and thereby save water.  This project has just benefitted from another generously contribution of US$ 1 million from Japan.  This brings the total funding from Japan to $4m in 4 years.

The signing ceremony for the 4th phase of the project took place on 9th April at the Department of Environment (DOE) in the presence of Vice-President and Head of DOE, Dr. Masoumeh Ebtekar, Deputy Ambassador of Japan to Iran, Mr. Hideo Suzuki and the UN Resident Coordinator and UNDP Resident Representative in Iran, Mr. Gary Lewis.

The contribution is implemented as a component of UNDP’s ongoing Conservation of Iranian Wetlands Project  – a project in which UNDP is partnering with Iran’s Department of Environment.

The project has been active for many years, but engagement with communities to start the new farming practices started in earnest 4 years ago with the original Japanese grant.

Speaking at the ceremony. Mr. Lewis said: “I have been privileged to live in Iran for four years and during this period I have visited Lake Urmia multiple times and I have been able to witness the changing situation of the lake with my own eyes.”

He added: “The first time I visited the lake I was shocked.  I saw dry, empty, white salt-bed. I heard wind howling.  I saw it blowing the salt all around and dumping on the agriculture lands beyond the lake, all around the edges.  But six weeks a when I went back, I saw something different.  Returning to the barren landscape after almost four years, I was able to see water.  Not nearly enough, but much more than last time.  The lake is reviving.  And this revival is the result of an immensely successful collaborative effort involving many players – some Iranian, some foreign.  Life has returned to the dying Salt Lake and the effort to restore what had been broken is succeeding.”

Mr. Lewis then shared some data with the attendees and referred to the lake dimensions in the years 1997, 2013 and 2017 to illustrate the improving situation.  Please see below table for facts and figures.   

Lake Urmia dimensions throughout the yearsLake Urmia dimensions throughout the years

Mr. Suzuki also spoke at the event, stating: “Taking into consideration the critical situation of Lake Urmia and the importance of reviving the lake, in January 2017 the Government of Japan decided to renew its commitment to restoring Lake Urmia and support the efforts of the Government of Iran and UNDP.”

Mr. Suzuki added: “The restoration of the lake will not happen overnight, however we can see that the condition of Lake Urmia is better today than it was three years ago.  This is the result of the efforts of all those who joined forces to revive Lake Urmia.  We hope that the contribution from the Government of Japan can enhance the living conditions of those residing around Lake Urmia basin.”

“This new grant will enable the expansion of the project”, Mr. Suzuki said.  The chart below outlines the project’s growth over the past 4 years.  However, even with the expansion, it will still reach fewer than half of the basin’s farming communities.  Expansion is therefore needed.

In terms of impact, the water-saving techniques are often extremely simple – such as improved irrigation techniques (instead of totally flooding a field, the water is targeted to the specific trees or shrubs) and planting crops which require less water.  The combined effect, in the farming communities piloting the project has been to save one-third of the water which can re-enter the lake.  Paradoxically, they have also improved yields across the board by 40 per cent on average.

Originally the project was initiated in 41 villages around the basin of the lake.  This new contribution will expand the area covered with these techniques to cover a total of 110 villages. 

Local community engagement through different phases of the restoration projectLocal community engagement through different phases of the restoration project

The Ministry of Agriculture will now take over extension services for the original 41 villages.

In her concluding remarks, Dr. Ebtekar said: “Join cooperation between the Government of Japan and the DOE show that international cooperation in the field of environment is really important and much needed.  International organizations such as the UN play a key role in the protection of environment and exchange of knowledge and best practices among nations.”

Dr. Ebtekar added: “What we have accomplished together through this trilateral cooperation can be used in other parts of the country as well.” 

Media were present at the project document signing ceremony Media were present at the project document signing ceremony

Read more...

اسفند 95 - دریاچه ارومیه آرام آرام به زندگی باز می گردد

یادداشتی از گری لوییس هماهنگ کننده مقیم سازمان ملل متحد و نماینده دفتر توسعه ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران

به مناسبت روز جهانی آب

زندگی، به دریاچه نمک شمال غرب ایران که زمانی در حال خشک شدن بود بازگشته است. این دریاچه و تلاش ها برای برای بازگرداندن چیزی که در آستانه نابود شدن بود موفقیت آمیز بوده است.

بعد از حدود چهار سال به جایی بازگشتم که قبلا چشم اندازی خشک داشت. اما این بار آب را میتوانستم ببینم. نه به اندازه کافی، اما بسیار بیشتر از چیزی که دفعه ی قبل دیده بودم . دریاچه در حال احیا شدن است و دلیل اصلی این احیا نتیجه یک مشارکت موقق همگانی است که بازیگران زیادی در آن نقش داشته اند که برخی از آنها ایرانی و بعضی دیگر خارجی هستند.  دریاچه ارومیه زمانی بزرگترین دریاچه ایران و همچنین در زمان پر آبی، دومین دریاچه آب شور دنیا بود. اما به دلیل مداخلاتی فزاینده انسانی در طول 60 سال گذشته، نظیر ساخت سدها بر روی رودخانه های تغذیه کننده دریاچه، جریان آب ورودی از حوضه آبریز به دریاچه نمک منحرف شده بود. و به همین سادگی دریاچه خشک شد. دریاچه ارومیه به دست ما انسان ها در حال نابود شدن بود.

20170301 opedgary02

این تصاویرعکس هایی است که من از فرایند مرگ پر درد این دریاچه در سال 2013 گرفتم. 

20170301 opedgary03

20170301 opedgary04

20170301 opedgary05

20170301 opedgary06

من به یاد دارم که بر روی سطحی بی آب، نمکی، و مرده ایستاده بودم و این منظره همان بستر دریاچه بود که دلیل بی آبی نمایان شده بود. آب رفته بود اما باد نه. این باد تمام نمک های بستر دریاچه را بلند کرده و به اطراف پخش می کرد. به خاطر باد زیاد دانه های نمک به صورت من برخورد می کرد و وارد ریه های من و زمین های کشاورزی اطراف دریاچه می شد. تصویری که می دیدم صحنه ای بود که در تصوراتم از سیاره مریخ تجسم می کردم.

به یاد دارم که در سفر قبل از خودم پرسیدم زندگی روزانه در این دشت نمکی برای ساکنین و  کشاورزان حاشیه دریاچه ارومیه چه حالی میتواند داشته باشد. 

همچنین به یاد دارم که به این موضع فکر می کردم که خشکی این دریاچه حداقل دو پیامد مهم به همراه خواهد داشت. اول اینکه، نمک بستر دریاچه به هوا خواهد رفت و محصولات و زمین های کشاورزی اطراف  را در بر می گیرد و در عین حال همه این زمین ها خود به منبع تولید بادهای نمکی در مقیاس و شعاعی بزرگتر خواهند شد. دوم اینکه باید انتظار بیماری مردم را نیز داشته باشیم. برای مثال، در مجاورت دریای آرال  خشک شده در آسیای مرکزی ما مردمی را می بینیم که به حساسیت های گوناگون، بیماری های ریوی متفاوت از جمله سرطان دچار شده اند.

اما نکته سوم مخرب دیگری هم در این داستان وجود دارد. با کم شدن دسترسی کشاورزان به آب، آنها چاه های عمیق تری برای دسترسی به سفره های آب زیر زمینی حفر می کنند و برداشت بی رویه از این سفره های آبی باعث می شود تا آبهای شور به این چاه ها نفوذ کنند. این امر سبب می شود تا دسترسی مردم حتی به آب آشامیدنی نیز کم شود. بنابراین ما با پدیده "طوفان بزرگ نمک" روبرو می شویم که سلامت و معیشت مردم را تهدید می کند. 

دو هفته پیش پس از فرود هواپیما در شهر ارومیه پس از پرواز یک ساعته با خودم فکر می کردم با چه منظره ای روبرو می شوم. در مورد بهبود وضعیت دریاچه خبرهایی شنیده بودم. اما بعضی از خبرها بعد از درخواست مدرک برای اثبات آنها کم رنگ می شوند. باید با چشمان خودم می دیدم.

همین طور که به سمت دریاچه می رفتیم نور خورشید روی چیزی شروع به تابیدن کرد که در آخرین سفرم آنجا نبود.

آب. عمیق نبود. اما برای پوشش سطح نمکی دریاچه که صحنه های ویران گری را خلق کرده بود، کافی بود. همان طور که روی پل در حال رانندگی بودیم درخشش نور خورشید روی آب بیشتر شد.

این ها تصاویری است که آن روز صبح دیدم.

20170301 opedgary07

20170301 opedgary08

 باید اعتراف کنم اینقدر خوشحال شدم که چشمانم پر از اشک شادی شد. با خودم فکر کردم پس مشکلات زیست محیطی که بدست ما انسان ها خلق شده اند قابل حل هستند. و اینجا یک نمونه برای این ادعا وجود دارد. ابتدا باید کمی آمار در این زمینه با شما در میان بگذارم.

زمانی که دریاچه پر بود، برای فرض حدود 20 سال پیش، تخمین زده می شود که حدود 30 میلیارد متر مکعب آب در آن وجود داشت. در بدترین شرایط که حدود 3 یا 4 سال پیش بوده است این مقدار به حدود نیم میلیارد متر مکعب آب شور رسید. این عدد امروز 2.5 میلیارد متر مکعب آب است. روند کاهش مرگ بار آب معکوس شده است. مقدار آب ماه به ماه افزایش می یابد.

به دلیل اینکه میزان بارش باران و برف در سال های اخیر تغییر زیادی نکرده است، باید به دنبال دلایل دیگری باشیم تا ببینیم دریاچه چرا در حال پُر شدن است.

سه دلیل اصلی وجود دارد. اول کارهای مهندسی است که در خصوص بازکردن مسیر آب رودخانه های منتهی به دریاچه  انجام شده است. دوم رها سازی آب سدهایی است که در  حوضه آبریز و مجاورت دریاچه قرار دارد.  سوم و از همه سخت تر تغییر مدیریت آب در حوزه آبریز دریاچه به خصوص بین کشاروزان است. و البته مسدود کردن چاه های غیر مجاز نیز در این زمینه بی تاثیر نبوده است.  

در ادامه آمار و ارقام دیگری را با شما به اشتراک می گذارم. سه یا چهار سال قبل، زمانی که وضعیت آب در بدترین شرایط خود قرار داشت، تنها 500 کیلومتر مربع از 5 هزار کیلومتر مربع سطح دریاچه با آب پوشیده بود. این مقدار امروز به 2هزار و 300 کیلومتر مربع رسیده است. باید گفت که این حجم آب بسیار کم عمق است و به همین دلیل بسیار سریع تبخیر می شود. اما بیشتر از قبل آب در دریاچه وجود دارد و از حدود 6 میلیارد تن نمک و غبار حفاظت می کند. به خاطر حضور همین آب این نمک ها به راحتی وارد هوا، ریه، چشمان و محصولات کشاورزی مردم نمی شود.

رویکرد سوم – مدیریت بهتر منابع آب – تلاش های بی وفقه و زمان زیادی را از آن خود کرد. اما شواهد نشان می دهد که ثمر بخش بوده است.  احیا دریاچه ارومیه با مشارکت کلیه ذینفعان دولتی و غیردولتی و بویژه جوامع محلی امکان پذیر است و در این فرایند  تلاش های زیادی در راستای تغییر نقش کشاورزان در فرایندهای تصمیم گیری و روش های کشاورزی آنها صورت پذیرفته است. کشاورزان باید با توجه به اهمیت نقششان در صرفه جویی آب هنگام کاشت گندم، جو، میوه و سبزیجات از ابزار آلات جدید و روش های جدید کاشت استفاده می کردند.    

روش های جدید بسیار ساده هستند: تغییر ابعاد مزرعه به قطعات کوچکتر که به حفظ بیشتر آب کمک می کنند. تغییر روش ابیاری غرقابی به آبیاری قطره ای که مستقیم محصولات را هدف قرار می دهد و به همین دلیل آب هدر نمی رود. امتناع از شخم زدن های عمیق که باعث هدر رفتن آب می شود. معرفی گونه های مقاوم در برابر خشکسالی و شخم زدن بقایای گیاهی به جای سوزاندن آنها.

برخی مزارع به دلایل یاد شده توانسته اند تا 40 درصد در مصرف آب صرفه جویی کنند.

در اینجا آخرین آمار و ارقام اطمینان بخش را با شما در میان می گذارم. با توجه به شرایط عادی هیدرولوژیکی دریاچه به طور میانگین حداکثر 5.4 متر عمق دارد که این مقدار در قسمت های شمالی به  حداکثر 15 متر می رسد.  زمانی که دریاچه در بدترین شرایط خود قرار داشت متوسط عمق آب تقریبا به عدد صفر رسیده بود. زمانی که شرایط حال حاضر دریاچه را با همین موقع در سال گذشته مقایسه می کنیم 6 سانتی متر افزایش آب را می بینیم. افزایش میزان آب ماهیانه و پایدار بوده است.

پروژه ای که روش های بهینه مدیریت آب را معرفی کرده است توسط برنامه توسعه ملل متحد اجرا می شود. این طرح در  استان  های آذربایجان غربی و شرقی و با تمرکز بر روی شهرها و روستاهای اطراف دریاچه ارومیه اجرایی شده است و و تلاش می کند با همکاری نزدیک با جوامع محلی، کشاورزان و دستگاه های دولتی ملی و محلی و بر اساس "رویکرد زیست بومی" اقدام نماید.

در ادامه یک فرایند هفت ساله برای معرفی این رویکرد جدید مدیریتی در احیای دریاچه ارومیه و  بدنبال کمک های سخاوتمندانه ی دولت ژاپن در سال های اخیر و همچنین استفاده از منابع مالی دولت در سطوح ملی و استانی این طرح در 90 روستا با موفقیت اجرا شده است و تنها توانسته است که 10 درصد  زمین های کشاورزی حاشیه دریاچه ارومیه  پوشش دهد. با این حال، در مناطقی که طرح کشاورزی پایدار در حال اجراست، یک سوم در مصرف آب صرفه جویی می شود، آبی که در گذشته و با روش های غلط هدر میرفت. حالا این آب فرصت بازگشت به دریاچه ارومیه را دارد.

تلاش های برنامه توسعه ملل متحد و سازمان حفاظت محیط زیست برای حفاظت از تالاب های ایران از جمله دریاچه ارومیه از حدود 12 سال پیش آغاز شده است  و با حمایت مالی دولت ژاپن در سه فاز متوالی سرعت و قدرت بیشتری گرفت و در این مرحله با فراهم کردن فضای مناسب برای مشارکت و همکاری کشاروزان، تعاونی ها و دستگاه های ذیربط دولتی  روش های جدید کشاورزی پایدار مدل جدیدی از مشارکت ذینفعان در راستای احیا دریاچه ارومیه تمرین و معرفی گردید. در این طرح همچنین روش های معیشت جایگزین برای زنان با استفاده از اعتبارات خرد و حفاظت از تنوع زیستی بعنوان بخش های تکمیلی مورد توجه قرار گرفته است.  

در حال حاضر این پروژه در حاشیه دریاچه ارومیه و در مناطقی که بیشترین آسیب را دیده اند، فعالیت می کند. برنامه بلند مدت این است که سطح پوشش 10 درصد را بیشتر کنیم و پروژه به سایر مناطق حوضه آبریز گسترش یابد. تلاش های این پروژه در سطوح مختلف بویژه در سطوح ملی و بین المللی مورد توجه بسیاری قرار گرفته است زمانی که ارومیه را به مقصد تهران ترک می کردم سه درس آموخته مهم را در ذهنم مرور می کردم.

اول، ما با مشکلات زیست محیطی بزرگی در ایران روبرو هستیم. اما می توانیم چیزی را که خراب کرده ایم، درست کنیم. و دریاچه ارومیه می تواند مثال واضحی برای این موضوع باشد.

دوم، عموم مردم باید در مورد مسایل زیست محیطی آگاه شده و در مورد آنها صحبت کنند. سازمان ملل متحد در سال 2016 طوماری حاوی 1.7 میلیون امضا را دریافت کرد که مردم طی آن خواستار توجه ویژه به دریاچه ارومیه شده بودند. فشار زیادی روی دوش ما بود. از این گونه حرکت های اجتماعی باید استقبال و و بر اساس آنها تلاش کنیم.  

سوم و در آخر مشکلات زیست محیطی به تنهایی حل نخواهند شد. در مورد دریاچه ارومیه دستگاه های دولتی و نهادهای عمومی راهبری فرایند را بعهده گرفتند، اقدامات با کمک جوامع محلی و بومی متاثر از موضوع اجرایی شد و در برخی موارد کمک های جامعه بین الملل (مانند حمایت های فنی دفتر توسعه ملل متحد و کمک های مالی دولت ژاپن) به حل این مشکل کمک بسیاری کرد. اتفاقی که در دریاچه ارومیه در حال وقوع است مثالی برای الهام گرفتن همه ماست. هم در داخل ایران و هم در خارج.

 

Read more...
Subscribe to this RSS feed

UN Offices in Iran

News and Stories

Resources

UN Offices Stories

UN Offices Stories

About Us

Follow Us

×

Sign up to keep in touch!

Be the first to hear about our new stories and job vacancies from UN in Iran and our partners.

Check out our Privacy Policy & Terms of use
You can unsubscribe from email list at any time