UNIranLogoUNFlagblue
United Nations Iran
سازمان ملل متحد در ایران
UNIranLogoIranFlag larg

شهریور 96 - حضور حصیر ایرانی در جشنواره روستای ایروان

بازنشر: خبرگزاری مهر

به گزارش خبرنگار مهر جشنواره روستا، شانزده سپتامبر ۲۰۱۷ مصادف با بیست و پنج شهریور ۱۳۹۶ در اینگلیش پارک ایروان ارمنستان با حضور کشاورزان محلی، تعاونی های زنان محلی، سازمانهای بین المللی و موسسات غیردولتی حفاظت از طبیعت برگزار شد.

در افتتاحیه این مراسم وزیر کشاورزی ارمنستان، سفیر آلمان، مدیر موسسه توسعه ای اتریش، شهردار ایروان، مدیر شبکه سمنهای محیط زیستی حوزه قفقاز و رییس هیات مدیره موسسه توسعه پایدار هرمد سخنرانی کردند.

موسسه توسعه پایدار هرمد به عنوان تنها نماینده جمهوری اسلامی ایران در جشنواره روستا با هدف معرفی توانمندی زنان روستایی به نمایش و عرضه دستبافت زنان روستایی پروژه های مورد حمایت برنامه کمکهای کوچک محیط زیست جهانی و نیز حصیرهای هنری بافته شده توسط زنان و مردان محلی استانهای سیستان و بلوچستان، هرمزگان، بوشهر، خوزستان، یزد و کرمان اقدام کرد.

این آثار هنری روستایی با توجه به نامگذاری امسال از سوی سازمان میراث فرهنگی به نام سال حصیر و نیز حضور برنامه کمکهای کوچک تسهیلات محیط زیست جهانی عمران ملل متحد قریب به پانزده سال در جزیره قشم با هدف ایجاد معیشت پایدار جوامع محلی انتخاب و در این رویداد برون مرزی به نمایش درآمده بود.

وزیر کشاورزی ارمنستان ضمن بازدید از غرفه موسسه توسعه پایدار هرمد، هنر بکار رفته در این آثار را ستود.

ارایه کمپوست تولید شده توسط زنان محلی روستای اسبوکلای مازندران و روستای کفشگیری گلستان نیز از دیگر محصولات عرضه شده در این رویداد بین المللی  روستایی بود.

زنان روستایی در پروژه مشترک موسسه توسعه پایدار هرمد و برنامه کمکهای کوچک تسهیلات محیط زیست جهانی عمران ملل متحد که با مشارکت تشکلهای محلی خانه جوان فرید و همیاران طبیعت اسبوکلا انجام شد با هدف کاهش حجم پسماند و کاهش انتشار متان اقدام به تبدیل تر زباله خانگی و کشاورزی به کمپوست و استفاده از آن در کشاورزی ارگانیک برای تولید محصول سالم کردند.

جشنواره روستا در بخش اختتامیه خود، با اهدا لوح تقدیری از حضور موثر موسسه توسعه پایدار هرمد در راستای معرفی توانمندی جوامع روستایی کشور ایران در این رویداد تقدیر به عمل آورد.

Read more...

18 Sep 2017 - Iranian Mats find their way in Yerevan's Rural Festival

A Rural Festival that was focused on Sustainable Livelihoods was held in Yerevan (Armenia) with presence of local farmers, local women cooperatives, international agencies, and environmental NGOs.

According to the Mehr News Agency, the Rural Festival was held on September 16th 2017 in English Park of Yerevan, Armenia with presence of local farmers, local women cooperatives, international agencies, and environmental NGOs.

Hormod Sustainable Development Institute was the only representative from I.R. Iran in the Rural Festival aiming to introduce the capacities of the rural women, by exhibiting some of the handicrafts and products developed by projects supported through GEF SGP at UNDP Iran, along with other rural products from Sistan-Baluchestan, Hormozgan, Bushehr, Khuzestan, Yazd and Kerman provinces of Iran.

It is worth mentioning that this year has been announced as the "Year of the Mat" by the Deputy for Handicrafts of the Cultural Heritage Organization, so part of the rural products presented from Iran were related to this art, but also some of the handicrafts presented were produced with support of GEF SGP-UNDP projects in Qeshm Island, as a result of capacity building and sustainable rural livelihood projects.

While visiting the Iranian booth, the Minister of Agriculture of Armenia praised the art in these rural handicrafts. Also compost produced by rural women of Esbukola in Mazandaran and Kafshgiri village in Golestan province were presented. In fact, Hormod Institute and GEF SGP-UNDP already implemented a joint project in collaboration with Farid Youth House and Nature Supporters of Esbukola, where rural women helped reduce waste and methane emissions by converting household waste and agricultural waste to compost, and using it further for organic agriculture and production of healthier crops.

In the closing ceremony, the Rural Festival organizers officially acknowledged Hormod Sustainable Development Institute for giving a speech in the inauguration ceremony, for active participation in the event and for introducing the capacities of the rural communities of Iran in this event.

Read more...

14 June 2017 - Birth of Hawksbill Turtles on the shores of the Persian Gulf

Hawksbill Turtles are critically endangered species.  This is mostly due to human and natural impacts.  They are accidentally captured and threatened by fishing nets.  Fox is a natural predator. Despite the turtle’s international protected status, Hawksbill eggs are still eaten around the world. 

However, in some corners of the world, there still exists some safe havens for the Hawksbill Turtles, and a number of committed partners – including Global Environmental Facility Small Grants Programme (GEF/SGP) –  with the support of the local community are working together to reverse the destiny of this endangered species.

Shib Deraz village located in the South of Iran in Qeshm Island has become a safe spot through the controlling of natural and human disturbances on the beach where Hawksbill Turtles come to make nest for their eggs.

Every year from late February to late June, the intact gentle slopes of the southern shores of the Persian Gulf hosts hundreds of Hawksbill Turtles that come to lay their eggs.  After about two months a small black nose appears shyly from the sand on the nest, this means that the eggs have been hatched.

20170614 undp01Hawksbill Turtles are critically endangered species

This year, the hatching of Hawksbill Turtles coincided with International Day for Biological Diversity and commemoration of Ocean Conference.  The “Ocean Celebration” ceremony was organized by UNIC Tehran in cooperation with the Department of Environment of Qeshm Free Zone and Hormod Sustainable Development Institute.  The GEF/SGP Community Conserved Turtle Site was chosen for this event.

Government officials, UN representatives, the local community and the media gathered in Shib Deraz to discuss and showcase their efforts aimed at protection of the marine environment. 

The UNDP-GEF/SGP Marine and Coastline projects were initiated in Qeshm Island in 2001 with the aim of persevering the coral reefs, enhancing the local knowledge on the importance of protecting the eggs of the critically endangered Hawksbill Turtles and through their empowerment and active participation protecting the related territories and  habitats of this endangered species.

As a result of these efforts In Shin Deraz village, every year between 4,000 to 5,000 eggs of Hawksbill Turtles have been safely protected, hatched and released to the azure waters of the Persian Gulf. 

 

Read more...

27/12/2016 - IRNA cited UNDP/SGP's activities

به گزارش گروه علمی ایرنا، حضور این گونه در ایران تاکنون دراستان های کرمان، سیستان و بلوچستان و هرمزگان به ثبت رسیده است، در بررسی های انجام شده از سال 1387 تا کنون نشان می دهد که جمعیت این گونه در برخی از مناطق در حال کاهش و در برخی مناطق تغییر چندانی نکرده است، در این پژوهش ها تخمین زده می شود که تعداد خرس های سیاه کمتر از 300 قلاده در ایران است که چندان امیدوارکننده نیست.خرس سیاه آسیایی هم اکنون در فهرست سرخ اتحادیه جهانی حفاظت (IUCN) قرار دارد. 

به اعتقاد کارشناسان امر وضعیت خرس سیاه بلوچی مانند یوزپلنگ ایرانی است بنابراین برای ادامه حیات نیازمند حمایت است بر این اساس انجمن حافظان حیات وحش بدون مرز در تلاش است تا راهکارهای عملی مناسبی را برای حفاظت این گونه و زیستگاههایش در استان کرمان و سیستان و بلوچستان معرفی کند. کارشناسان این مجموعه پژوهش های میدانی که در برگیرنده رژیم غذایی گونه، تعارضات خرس و انسان، شناسایی زیستگاه ها و پراکنش گونه، برآورد تراکم خرس سیاه و بررسی مطلوبیت زیستگاه های آن و غیره را از سال 1387 تاکنون انجام داده اند که در حال حاضر این فعالیت ها ادامه دارد.

این موسسه با همکاری صندوق کمک های کوچک مردمی(SGP) فعالیت میدانی در جهت جلب مشارکت جوامع محلی شهرستان نیکشهر با محوریت صنایع دستی بومی و با رویکرد حفاظت از خرس سیاه و جبران بخشی از خسارت وارد شده توسط این گونه به مردم محلی از سال 1392 تا کنون در حال انجام است.

به طور کلی افزایش آگاهی کشاورزان و دامداران در خصوص نحوه مواجه با خرس سیاه، کاهش تعارضات خرس با انسان از طریق پرداخت بخشی از ضرر و زیان، تشکیل صندوق مالی با رویکرد تامین بخشی از هزینه های درمانی افراد آسیب دیده و حفاظت از خرس سیاه از طریق تغییر نگرش جامعه محلی برخی از اهداف این پروژه است. 

بر این اساس هادی فهیمی مدیر عامل موسسه حافظان حیات وحش بدون مرز که یک تشکل مردم نهاد است روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار علمی ایرنا گفت: پراکنش خرس سیاه بلوچی فقط در ایران و پاکستان گزارش شده و از نظر حفاظتی این زیرگونه بدلیل روند نزولی جمعیت و از بین رفتن زیستگاههای این گونه در آستانه انقراض قرار دارد. 

وی افزود: از این رو برای حفاظت از این گونه ارزشمند، پروژه مطالعاتی در خصوص وضعیت خرس سیاه در استان سیستان و بلوچستان با همکاری اداره کل حفاظت محیط زیست استان در سال 1390 آغاز کردیم، شواهد این پژوهش نشان داد که به لحاظ وضعیت معیشتی که اغلب مردم بومی در این مناطق دارند تعارض خرس با مردم به نوعی حادتر از سایر استان ها است.

فهیمی گفت: مردم این مناطق از نظر معیشتی بسیار ضعیف هستند و وقتی که خرس به دام و یا نخلستان های آنها آسیب وارد می کند جبران خسارت وارده برایشان بسیار دشوار است از این رو نسبت به این حیوان نگرشی منفی دارند. 

مدیر عامل موسسه حافظان حیات وحش بدون مرز اظهار کرد: بدتر از این ، زمانی که فردی مورد حمله حیوان قرار می گیرد و زخمی می شود، جبران هزینه های درمانی هم به مراتب دشوارتر است، حمله گاه و بیگاه خرس ها به انسان در طبیعت اجتناب ناپذیر است که اغلب ناشی از ترس حیوان از انسان و یا نزدیک شدن عمدی یا غیر عمد انسان ها به آنها است.

وی ادامه داد: وقتی چنین اتفاقی رخ می دهد اخبار این روبه رویی ها تا صدها کیلومتر در این مناطق پخش شده و برای بسیاری که اطلاع چندانی در مورد این گونه ندارد سبب نگرانی می شود، چه بسا اگر این افراد خرسی را در طبیعت ببیند اقدام به از بین بردن آن می کنند که مبادا در آینده این اتفاق ناخوشایند برای آنها تکرار شود از این رو دیدگاه بخشی از مردم منطقه نسبت به حضور این حیوان به گونه ای است که همواره در صدد نابودی آن هستند. 

وی افزود: این خرس از گیاهی به نام ' داز' که در این منطقه رشد می کند تغذیه می کند از سوی دیگر اهالی بومی منطقه هم از برگ های این گیاه برای تهیه صنایع دستی مختلف از جمله کفش، سبد، طناب، جارو و انواع ظروف و غیره استفاده می کنند، به عبارتی تنوع تولید محصول از این گیاه به حدود 70 تا 80 نوع می رسد. 

وی با تاکید بر اینکه گیاه داز هم برای مردم منطقه و هم خرس یک گیاه استراتژیک است ادامه داد: بر این اساس تلاش کردیم یک هماهنگی بین این دو مقوله ایجاد کنیم به این صورت که آمدیم یک سری از افراد بومی را که اقدام به بافت صنایع دستی از گیاه داز می کنند و بخشی از آنها را می فروشند را با همکاری میراث فرهنگی اداره نیکشهر و اداره محیط زیست این شهرستان در قالب گروه هدف قرار دادیم.

وی گفت: ما در تلاشیم تا با معرفی محصولات تولید شده از گیاه داز به سایر استان ها درصدد بازاریابی مناسب آنها هستیم تا از این طریق تاثیر مناسبی در معیشت مردم بومی ایجاد کنیم و از طرفی بخشی از سود حاصل از فروش محصولات وارد صندوق حمایتی از خرس سیاه شود تا در آینده بتوان از این طریق بخشی از هزینه افراد آسیب دیده از خرس سیاه را پرداخت کرد. 

فهیمی افزود: یکی از کارهایی که در این زمینه در دست پیگیری است بیمه بی نام برای افراد آسیب دیده از حمله خرس سیاه در 3 استان است تا هزینه های درمانی افرادی که به علت حمله خرس آسیب دیده اند بدون صرف زمان زیاد جبران شود. 

وی اظهار کرد: می دانیم که سازمان حفاظت محیط زیست متولی حفاظت از گونه های حیات وحش است و خرس ها هم یکی از این گونه هایی است که به کمک و حمایت نیاز دارند، اما ورود این سازمان برای جبران خسارات مردم آسیب دیده بسیار زمان بر است زیرا چند نمونه موجود نشان می دهد که جبران خسارت آنها یک دوره زمان بر و طاقت فرسا برای آسیب دیدگان محسوب می شود که حداقل بین یک تا دو سال طول می کشد تا مبلغی جهت جبران ضرر و زیان به دست افراد آسیب دیده برسد، از این رو ما در تلاشیم تا به دنبال راهکاری برای کوتاه کردن این زمان هستیم. 

فهیمی ادامه داد: بر این اساس با همکاری یک تشکل محیط زیستی دیگر(موسسه میراث پارسیان) با بیمه دانا وارد گفت و گو و مذاکره شدیم و قرار شد برای 10 تا 15 نفر در سال بیمه بی نام تهیه شود، بعد از برآورد قیمت مشخص شد که مبلغ بیمه تا حدودی بالا است و این موسسه که یک تشکل غیر دولتی است از عهده آن بر نمی آید بنابراین تنها راه این بود که سازمان حفاظت محیط زیست متولی این امر شود و همانند اقدامی که برای یوزپلنگ و پلنگ انجام داد برای خرس سیاه بلوچی هم انجام دهد که این فعالیت در سازمان حفاظت محیط زیست در حال بررسی است. 

وی گفت: در این میان ما کارهای خود را دنبال می کنیم و صندوق حمایت از خرس سیاه را ایجاد کردیم تا درصدی از درآمد فروش صنایع دستی با هدف جبران خسارت مردم منطقه به این صندوق واریز شود و گردانندگان آن افراد سرشناس محلی باشند که بخش نهایی شدن ایجاد این صندوق در حال پیگیری است. 

فهیمی افزود: همچنین در این مدت بازاریابی برای این صنایع دستی انجام شد که مراکزی در تهران، اصفهان و شیراز برای فروش این محصولات شناسایی شدند.

وی گفت: در حال رایزنی با افراد محلی هستیم تا این جریان به صورت پایدارتری دنبال شود و بعد از مدتی ما کنار بکشیم و کار به دست اهالی منطقه اداره شود که انجام آن نیازمند صرف زمان بیشتری در این خصوص است. 

وی درباره پراکندگی گیاه داز و احتمال نابودی آن بر اثر برداشت زیاد گفت: مردم بومی از پنیر ( موادی نرم و شیری رنگ در داخل تنه درخت)، میوه و برگ آن استفاده می کنند و خرس های سیاه هم از پنیر و میوه آن می خورند، بنابراین زمانی که انسان برگ گیاه را برداشت می کند به منزله هرس آن است و موجب رشد بیشتر آن می شود بنابراین مشکلی برای آن ایجاد نمی شود. 

فهیمی به پراکنش گیاه داز اشاره کرد و افزود: یک رشته کوه بزرگ به نام مکران از بلوچستان پاکستان تا ایران (بلوچستان ایران، جنوب استان کرمان و شرق تا مرکز استان هرمزگان ) امتداد دارد که به زیستگاه بلوچی معروف است که تقریبا گیاه داز در اغلب این مناطق دیده می شود.

وی درباره خواب زمستانی خرس سیاه گفت: خرس سیاه خواب زمستانی دارد اما زمان و مدت آن در مناطق مختلف متفاوت است، اطلاعات زیادی از خواب زمستانی این حیوان در اختیار نداریم اما اهالی بومی می گویند این حیوان در رشته کوه های جبال بارز و بحر آسمان در استان کرمان، دو تا سه ماه از سال دیده نمی شود، آن منطقه از نظر زیستگاهی با دیگر زیستگاه های خرس سیاه متفاوت است چون ارتفاع آن از 1500 متر شروع و به 2800 متر می رسد اما در بلوچستان(جنوب استان سیستان و بلوچستان) ارتفاع زیستگاه های خرس از 500 متر شروع و در نهایت به 1500 متر می رسد.80 درصد نمایه های جمع آوری شده از این گونه در این مناطق نشاندهنده این موضوع است، بنابراین وضعیت خواب زمستانی آنها هم با توجه به شرایط زیستگاهی و دسترسی آنها به منابع غذایی می تواند متفاوت باشد. 

فهیمی درباره شبگرد بودن این حیوان گفت: خرس سیاه اغلب در شب ها فعالیت دارد چون احساس امنیت بیشتری می کند تا در روز، اما اگر توله داشته باشد و در منطقه امنیت کافی باشد گاهی اوایل صبح هم دیده می شود اما به طور کلی شبگرد است. 
مدیر عامل موسسه حافظان حیات وحش بدون مرز تاکید کرد: طرح حفا‌ظت از خرس سیاه آسیایی در قالب افزایش تولید صنایع دستی و تغییر نگرش مردم منطقه نسبت به خرس سیاه همچنان ادامه دارد.

علمی 9014**1440
خبرنگار: کیمیا عبدالله پور** انتشار: معصومه گلشن

 

Read more...

آبان 95 - نگاهی به جشنواره تجربیات موفق محیط زیستی

بیست سالی است که در ایران تشکل های مدنی به طور جدی برای حفظ محیط زیست تلاش می کنند، اما باید گفت که آنان هرگز حامی مطمئنی نداشته اند و با مشکلات فراوان مالی و غیره روبرو بوده‌اند.

خبرگزاری مهر، گروه جامعه-نعمت الله امیریان*: روز سه‌شنبه ۱۱ آبان ۱۳۹۵ نقطه عطفی بود برای سازمان های مردم نهاد و تشکل های محلی فعال در زمینه محیط زیست به دلیل این که پس از سال ها تلاش بی وقفه تعدادی از فعالیت های انجام شده توسط معاون محترم رییس جمهور و ریاست محترم سازمان حفاظت محیط زیست، سرکار خانم دکتر ابتکار، مورد تقدیر و تشکر قرار گرفتند. جشنواره تجربه های موفق از ساعت ۱۰ تا ۱۲ در سالن همایش های بین المللی سازمان حفاظت محیط زیست برای اولین بار توسط دفتر آموزش و مشارکت های مردمی برگزار شد.

در این جشنواره که بالغ بر ۱۰۰ طرح محیط زیستی شرکت کرده بودند، ۳۵ طرح برتر انتخاب و جوایزی با مشارکت بخش خصوصی به آنان اهدا شد. به جرئت می توان گفت بیش از جوایز نقدی یا کالایی، آنچه که بیش از هر چیز تشکل ها و فعالان محیط زیست کشور را راضی و خوشحال خواهد کرد، الگوبرداری سازمان های دولتی و غیره از این طرح های موفق است. در حقیقت بیست سالی است که در ایران تشکل های مدنی به طور جدی برای حفظ محیط زیست از جمله حفظ و احیا جنگل، مرتع، دریا، تالاب و مناطق خشک کویری تلاش می کنند، اما باید گفت که آنان هرگز حامی مطمئنی نداشته اند و با مشکلات فراوان مالی و غیره روبرو بوده اما همچنان به تلاش های خود ادامه داده اند. بخش عمده کار در این تشکل های مردمی به صورت خودجوش و داوطلبانه انجام می شود و آن چه موتور محرک آنهاست، انگیزه برای «بهبود وضعیت محیط زیست کشور» است. همانطور که در اصل پنجاه قانون اساسی هم آمده است «حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسل های بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند، وظیفه عمومی تلقی می گردد.»

علاوه بر این، آنچه که در این جشنواره جلب توجه نمود، تعدد طرح ها و تشکل هایی بود که در برنامه کمک های کوچک تسهیلات محیط زیست جهانی (GEF/SGP/UNDP) شکل گرفته و در دهه گذشته مورد حمایت، آموزش و توان افزایی قرار گرفته بودند. از این جمله می توان به طرح هایی در زمینه حفظ و احیا تالاب سیران گلی، ایجاد مسیر سبز در کوهستان پراو، حفظ گونه های منحصر به فرد گیاهی (مانند کرفس کوهی) و جانوری (مانند لاک پشت فراتی، خرس سیاه بلوچی، هوبره، لاک پشت پوزه عقابی ساحل شیب دراز) و تبدیل پسماند به کمپوست در جنگل های هیرکانی، احیا جنگل های بلوط توسط عشایر قشقایی فارس و بازتاب آن در نگاره های بومی و صنایع دستی اشاره نمود. برنامه کمک های کوچک از سال ۱۳۸۰ در دفتر عمران سازمان ملل در ایران شروع به کار کرد و حمایت از تشکل های محلی و سازمان های مردم نهاد برای ارتقا محیط زیست را در دستور کار خود قرار داد. این برنامه طرح های مختلف محیط زیستی را در مناطق مختلف کشور مورد حمایت قرار داد تا جایی که تا به امروز بیش از دویست طرح در ایران با مشارکت سازمان های مردم نهاد و تشکل های محلی به اجرا گذاشته شده اند. جالب این که تقریبا یک سوم تشکل هایی که در جشنواره انتخاب شدند، تشکل هایی بودند که از سال ها پیش با برنامه کمک های کوچک کار کرده و تجارب ارزشمندی را در حفظ و احیا سرزمین و تنوع زیستی به دست آورده بودند. آیا می توان گفت که جشنواره تجربیات موفق محیط زیستی امروز، جشنی بود برای موفقیت الگوی برنامه کمک های کوچک در ایران؟

با توجه به تعدد تشکل ها و طرح های موفق جشنواره که از همکاران برنامه کمک های کوچک نیز بوده اند، این پرسش پیش می آید که چه عناصری در این برنامه وجود داشته تا منجر به موفقیت هایی از این دست شده است؟ بدون شک یکی از ارکان این برنامه که در موفقیت طرح هایش موثر بوده، نگاه «پایین به بالا» و «مشارکت مدار» است. در این برنامه کلیه فعالیت ها از پروژه نویسی تا اجرا و گزارش دهی و ارزیابی توسط ذی نفعان اصلی از جمله جوامع محلی انجام می گیرد، رویکردی که کمتر در سازمان های دولتی و بخش خصوصی یا دانشگاهی مورد توجه قرار می گیرد. همچنین ایجاد ارتباط افقی بین ذی نفعان اصلی در سطح محلی و ایجاد ارتباط عمودی با لایه های بالایی (برنامه ریزی و سیاست گذاری)، از نوآوری های این برنامه در جهان است. تاکید بر روش های تحقیق میدانی و کیفی، بهره جویی از دانش بومی و سرزمینی مردم و نزدیک شدن «علم و عمل» در این برنامه، دستیابی به منافع جمعی و چند منفعتی و پایداری فعالیت های محیط زیستی را تسهیل می کند. امید است با توجه به دستاوردهای ارزشمند این طرح ها و تشکل ها، و موفق ارزیابی شدن این الگو، شاهد تغییر نگاه دولتمردان، بخش خصوصی و دانشگاهیان در حفاظت و احیا محیط زیست کشور باشیم و پتانسیل بزرگ مشارکت مردم و جوامع محلی، دانش بومی و سرزمینی و نقش آن در بهبود وضعیت محیط زیست کشور را باور کنیم و آن را عملا به کار بگیریم.

* برنده جایزه سازمان ملل متحد در زمینه راه‌اندازی مدارس طبیعت

 

Read more...
Subscribe to this RSS feed

UN Offices in Iran

News and Stories

Resources

UN Offices Stories

UN Offices Stories

About Us

Follow Us

×

Sign up to keep in touch!

Be the first to hear about our new stories and job vacancies from UN in Iran and our partners.

Check out our Privacy Policy & Terms of use
You can unsubscribe from email list at any time