United Nations Iran
سازمان ملل متحد در ایران
UNIranLogoIranFlag larg

Items filtered by date: Tuesday, 25 June 2019

25 June 2019 - Progress of the World’s Women 2019-2020: Families in a Changing World Key Messages

Families are a critical part of the landscape that defines our world. Although the experience of family life is essentially universal, families themselves do not take one form, and nor should they.

Laws, policies and social norms can create and reinforce fundamental gender inequalities in family relationships, which impacts on broader societies. With this Report, UN Women calls on governments, civil society and the private sector to recognize the rich diversity of families, and to work together to advance women’s rights and ensure that all families can flourish.

UN Women’s vision for families is as a home for equality and justice – a place where women can exercise choice and voice, and where women have physical safety and economic security. 


  • Families can be ‘make or break’ for women and girls when it comes to achieving their rights.

  • While families can be places of love, care and fulfillment, too often they are spaces where women and girls’ rights are violated, and their voices stifled.
    • 3 billion women and girls live in countries where rape within marriage is not explicitly criminalized
    • Around one third of married women in developing countries report having little or no say over their own healthcare
  • Women’s physical safety and economic security in families are frequently not guaranteed.
    • In 2017, an estimated 58 per cent of female victims of murder were killed by a member of their own family, amounting to 137 women every day.
    • In 40 countries with data, lone-mother households are on average twice as likely to live in poverty, compared to dual-parent households.[1]


  • Discriminatory family laws, policies and social norms deprive many women of the opportunity to make choices about marriage, motherhood and work.
    • More than one in five women aged 15-49 who want to use modern contraception are not able to do so.
    • Women do three times as much unpaid care and domestic work as men.
    • Marriage and motherhood penalties affect women’s labour force participation rates and income. Globally, just over half of married women aged 25-54 are in the labour force, compared to two thirds of single women.


  • Families are diverse and changing. To advance gender equality, laws and policies need to be based on the reality of how families live today.

  • Global data show great diversity in how families live together:
    • 38 per cent of households are couples living with children (of any age).
    • Extended families, which include other relatives, are also common, at 27 per cent.
    • Lone parent families are 8 per cent of households. The vast majority (84 per cent) are led by women, often juggling paid work, child rearing and potentially care of other dependents too.


  • Major demographic and social changes are transforming women’s family lives:
    • Age of marriage has increased in all regions. While in some regions, marriage remains universal, in others, women are delaying marriage, or choosing to cohabit first or instead of getting married.
    • Birth rates have declined in all regions - from 4.4 in the 1970s to 2.4 today - reflecting greater gender equality and women’s access to reproductive healthcare.
  • Ensuring that families are places of equality and justice is good for economies and societies, and has the potential to unlock progress on the Sustainable Development Goals.


  • Families, economies and governments are inter-dependent: each needs the other to flourish to achieve prosperous societies.
    • When girls are free to complete their education and can avoid early marriage and childbearing, they can enjoy improved health, find more rewarding employment and have greater decision-making power in their family lives.
    • Families are places where children and older people are cared for. Without this work to raise the next generation and take care of those in need, economies and societies would grind to a halt.


  • Progress on many of the SDGs depends on promoting gender equality within families.
  • Achieving SDG 5, gender equality and the empowerment of all women and girls, requires the elimination of violence and harmful practices, ensuring women have equal access to economic resources, and promoting shared responsibility for unpaid care work.
  • The SDGs on eliminating poverty and hunger, improving health and education and promoting sustainable economic growth also depend on the advancement of women at home and in society.


  • UN Women calls for a comprehensive family-friendly policy agenda, based on human rights, to advance gender equality in diverse families, so that women and girls:


  • Can exercise choice and voice in their lives:
    • Equal family laws are needed to ensure that women can choose whether, when and who to marry; that provide the possibility of divorce if needed; and enable women’s access to family resources.
    • Investments in public services are critical, especially education and reproductive healthcare, so that women’s and girls’ life choices are expanded, and they can make informed choices about sex and childbearing.


  • Are assured of physical safety:
    • Laws and policies must be implemented to eliminate all forms of violence against women and girls, which often occurs in the context of families.
    • Access to justice and support services for survivors, as well as substantial austerity-proof investments in prevention programmes to address the causes of violence are essential.


  • Are guaranteed economic security:
    • Gender-responsive social protection systems are needed for all (irrespective of migration status), including paid maternity and parental leave; social transfers for all families with children, with extra support for lone parents; and adequate pensions.
    • High-quality care services for children, older and disabled persons support families to care, enable women and men with care responsibilities to access paid work, and generate quality employment in the care sector.


  1. These policies are a sound – and affordable – investment for countries that want to build successful economies and societies, in which women and girls can achieve their rights and all families can thrive.

 A study commissioned for this Report found that most countries could implement a package of policies, including cash transfers, healthcare, and care services for children and older people for less than 5 per cent of GDP.



[1] The 40 countries in this sample are high and upper middle-income countries.

  • Published in Other

تیر 98 - پیشرفت زنان جهان 2019-2020: خانواده‌ها در دنیای در حال تغییر"

خانواده‌ها بخش مهمی از چشم‌اندازی هستند که جهان ما را تعریف می‌کند. اگرچه زندگی خانوادگی اساسا تجربه‌ای جهانی است، خانواده‌ها همه‌گی دارای یک فرم و یک شکل واحد نیستند، و نباید هم باشند.
قوانین، سیاست‌ها و هنجارهای اجتماعی می‌توانند نابرابری‌های جنسیتی بنیادین و اساسی را در روابط خانوادگی ایجاد کرده و استحکام بخشند، که در نهایت بر جوامع وسیع‌تر نیز تاثیر می‌‌گذارند. نهاد زنان سازمان ملل متحد، توسط این گزارش، از دولت‌ها، جامعه مدنی و بخش خصوصی دعوت می‌کند که تنوع غنی خانواده‌ها را به رسمیت شناخته، از طریق همکاری با یکدیگر حقوق زنان را ارتقا بخشند و اطمینان حاصل کنند که تمامی انواع خانواده‌ها رشد کرده و شکوفا شوند.  

چشم‌انداز نهاد زنان سازمان ملل متحد برای خانواده‌ها به عنوان خانه‌ای برای برابری و عدالت،  مکانی است که زنان بتوانند انتخاب کردن و صدا بودن را تمرین کرده و ایمنی فیزیکی و امنیت اقتصادی داشته باشند.

 زمانی که بحث دستیابی زنان و دختران به حقوق‌شان مطرح است خانواده‌ها می‌توانند عامل ترقی و پیشرفت و یا شکست و ناتوانی و عدم موفقیت باشند.

--در حالی‌که خانواده‌ها می‌توانند مامنی برای عشق، توجه و تحقق حقوق باشند، در اکثر مواقع فضایی هستند که حقوق زنان و دختران در آن‌ها نقض شده و صدایشان خاموش می‌شود.


-سه میلیارد زن و دختر در کشورهایی زندگی می‌کنند که رابطه جنسی اجباری پس از ازدواج به روشنی و صراحت جرم‌انگاری نشده است.

-در گزارش‌های مرتبط با کشورهای در حال توسعه حدود یک سوم از زنان متاهل اختیار مراقبت‌های بهداشتی خود را ندارند.   

--ایمنی فیزیکی و امنیت اقتصادی زنان در خانواده‌ها به ندرت تضمین می‌شود.

 -در  2017، میزان 58 درصد از زنان قربانی جنایت شده اند یعنی به وسیله یکی از اعضای خانواده خود به قتل رسیدند که بالغ بر 137 زن در هر روز را شامل می‌شدند.

-مطابق داده‌ها در 40 کشور، خانواده‌هایی که توسط مادران تنها اداره می‌شوند امکان زندگی در فقر را دو برابر بیشتر از خانواده‌هایی که هر دو والد در آن حضور دارند تجربه می‌کنند.

 --قوانین تبعیض‌آمیز خانوادگی، سیاست‌ها، هنجارها و قواعد اجتماعی امکان تصمیم‌گیری و انتخاب را از زنان بسیاری در زمینه ازدواج، مادر شدن و انتخاب شغل سلب می‌کند.

-بیش از یک پنجم زنان بین 15 تا 49 سال که مایل به پیشگیری از بارداری هستند، قادر به انجام چنین کاری نیستند.  

-سهم زنان در انجام کار در خانه و بدون دریافت دستمزد سه برابر مردان است. 

-ازدواج و مادر شدن به قیمت کاهش نرخ مشارکت زنان به عنوان نیروی کار و درآمد ایشان تمام می‌شود. در سطح جهانی، تنها حدود نیمی از زنان متاهل بین 25 تا 54 سال کار می‌کنند، این در حالی‌ست که دو سوم از زنان مجرد جزو نیروی کار محسوب می‌شوند.  

  -خانواده‌ها متنوع و در حال تغییر هستند. برای پیشرفت و رشد برابری جنسیتی، قوانین و سیاست‌ها باید بر اساس واقعیت و نحوه زندگی امروز خانواده‌ها تعیین شوند.

--داده‌های جهانی تنوع گسترده‌ای را در نحوه زیست امروز خانواده‌ها با یکدیگر نشان می‌دهند:

--38 درصد خانواده‌ها زوج‌هایی هستند که با فرزندان خود زندگی می‌کنند (در سنین متفاوت).

--خانواده‌های گسترده‌ که شامل سایر بستگان و فامیل نیز می‌شوند همچنان رایج هستند و 27 درصد از انواع خانواده‌ها را تشکیل می‌دهند.

--خانوارهای تک والد هشت درصد از خانواده‌ها را تشکیل می‌دهند. اکثریت قریب به اتفاق این خانواده‌ها (84 درصد) توسط زنانی اداره می‌شوند که در اغلب  مواقع در حال دست و پنجه نرم کردن با کار خارج از منزل، تربیت فرزندان و احتمالا رسیدگی به سایر وابستگان به طور همزمان هستند.

--تغییرات عمده جمعیتی و اجتماعی در حال دگرگون‌سازی زندگی خانوادگی زنان هستند:

--سن ازدواج در تمام مناطق افزایش یافته است. در حالی‌که در بعضی مناطق ازدواج همچنان پدیده‌ای فراگیر باقی مانده است، در برخی نواحی دیگر زنان ازدواج را به تاخیر انداخته یا زندگی با طرف مقابل (بدون عقد قرارداد ازدواج) را به ازدواج ترجیح می‌دهند.

--کاهش نرخ تولد در بسیاری مناطق – از 4.4 در دهه 1970 به 2.4 در حال حاضر – نشان‌دهنده برابری بیشتر جنسیتی و دستیابی زنان به مراقبت‌های بهداشتی در زمینه باروری است.

-حصول اطمینان از این‌که خانواده‌ها مکانی برای برابری و عدالت باشند برای اقتصاد و جوامع نیز خوب و سودآور است، و همچنین دارای توان بالقوه لازم برای ایجاد گشایش در روند پیشرفت آرمان‌های توسعه پایدار است.

--خانواده‌ها، اقتصادها و دولت‌ها به یکدیگر وابسته‌اند: هر کدام برای شکوفا شدن و دستیابی به کامیابی به دیگری نیازمند است.

-زمانی که دختران برای ادامه تحصیل آزاد باشند و از ازدواج زودهنگام و بچه‌دار شدن اجتناب ورزند می‌توانند از سلامت بیشتری بهره برده، شغلی با ارزش‌تر یافته و قدرت بیشتری در تصمیم‌گیری‌ها در زندگی خانوادگی خود داشته باشند.

-خانواده‌ها فضاهایی هستند که در آن‌ها از کودکان و افراد مسن مراقبت به عمل می‌آید. بدون این تلاش برای پرورش نسل آینده و مراقبت از نیازمندان، اقتصاد و جوامع ناچار به ایست و توقف می‌شوند.

-پیشرفت کردن در تعداد زیادی از آرمان‌های توسعه پایدار به ارتقای برابری جنسیتی در خانواده‌ها وابسته است.

-دستیابی به آرمان پنجم، برابری جنسیتی و توانمندسازی تمام زنان و دختران، نیازمند حذف خشونت و اعمال زیان‌آور، تضمین دسترسی برابر زنان به منابع اقتصادی، و ارتقا وضع تقسیم مسئولیت مربوط به امور مراقبتی است که دستمزدی به آن‌ها تعلق نمی‌گیرد.

-آرمان‌های توسعه پایدار در مورد از بین بردن فقر و گرسنگی، بهبود وضع سلامت و آموزش و ترویج رشد اقتصادی پایدار نیز به پیشرفت زنان در خانه و جامعه بستگی دارد.

       -نهاد زنان سازمان ملل متحد خواستار برنامه‌ای فراگیر بر پایه سیاست دوستار خانواده و بر اساس اصول حقوق بشر است تا برابری جنسیتی را در انواع خانواده‌ها ارتقا دهد تا زنان و دختران:

-بتوانند به تمرین انتخاب و صدا بودن (بیان خواسته‌ها و مطالبه‌گری) در زندگی خویش بپردازند:

-تدوین قوانین برابر خانوادگی لازم است تا اطمینان حاصل شود که زنان حق انتخاب در مسائل مربوط به ازدواج خود دارند، آیا تمایل به ازدواج دارند یا خیر، با چه کسی و چه زمانی ازدواج کنند؛ در صورت نیاز امکان طلاق و جدا شدن وجود داشته باشد؛ و برای دسترسی به منابع خانوادگی دارای اختیار باشند.

-سرمایه‌گذاری در خدمات عمومی، به ویژه آموزش و بهداشت بارداری برای بسط گستره انتخاب زنان و دختران ضروری‌ست، تا بتوانند انتخاب‌های آگاهانه در مورد ارتباط جنسی و فرزندآوری داشته باشند.  

-حصول اطمینان از امنیت فیزیکی:

-قوانین و سیاست‌ها باید برای حذف هر شکل از خشونت علیه زنان و دختران اجرا و ایفا شوند که در بیشتر اوقات در بستر خانواده اتفاق می‌افتند.

-دسترسی به عدالت و خدمات حمایتی برای بازماندگان، همچون بررسی‌های بنیادین اثبات‌کننده دشواری‌های اقتصادی در برنامه‌های پیش‌گیرنده، برای بیان علل خشونت ضروری است.

-امنیت اقتصادی تضمین شده:

-وجود نظام ‌های حفاظت اجتماعی بر پایه جنسیت برای همگان لازم و ضروری ا‌ست (بدون توجه به وضعیت مهاجرت)، شامل مرخصی زایمان با حقوق برای هر دو نفر از والدین؛ نقل و انتقالات اجتماعی برای تمام خانواده‌های دارای فرزند، با حمایت بیشتر برای خانواده‌های تک والد؛ و حقوق بازنشستگی کافی.

-خدمات مراقبتی با کیفیت بالا برای کودکان، افراد مسن و دارای ناتوانی و کم‌توانی جسمی، خانواده‌ها را در راستای نگهداری، توانمندسازی زنان و مردان سرپرست، برای دسترسی به کار با درآمد و ایجاد برابری استخدامی در بخش نگهداری حمایت می‌کند.

-این سیاست‌گذاری‌ها سرمایه‌گذاری‌های مستدل – و مقرون به صرفه – برای کشورهایی‌است که قصد ساخت اقتصاد و جوامع موفقی را دارند که در آن‌ها زنان و دختران به حقوق خود دسترسی داشته و تمام خانواده‌ها بتوانند رشد کنند.

--در مطالعه‌ای که برای نگارش این گزارش انجام شد مشخص شد که بیشتر کشورها می‌توانند یک سری کامل از سیاست‌ها شامل انتقال و واگذاری پول نقد، مراقبت‌های بهداشتی و خدمات مراقبت از کودکان و افراد مسن را با کمتر از پنج درصد از تولید ناخالص داخلی خود تامین نمایند.


25 June 2019 - New UN Women report puts forth policy agenda to end gender inequalities within families

“Progress of the World’s Women 2019-2020: Families in a Changing World” examines how the transformations in families impact women’s rights, and reveals most countries can afford family-friendly policies

TEHRAN, 25 June 2019 (UNIC) -- As women’s rights have advanced over the past decades, families around the world have become a place of love and solidarity but also one where fundamental human rights violations and gender inequalities persist, according to UN Women’s new flagship report, Progress of the World’s Women 2019-2020: Families in a Changing World,” published at UN Headquarters in New York on 25 June 2019.

Around the world, we are witnessing concerted efforts to deny women’s agency and their right to make their own decisions in the name of protecting ‘family values’. Yet, we know through research and evidence that there is no ‘standard’ form of family, nor has there ever been,” said UN Women Executive Director, Phumzile Mlambo-Ngcuka. “This report counters that pushback by showing that families, in all their diversity, can be critical drivers of gender equality, provided decision-makers deliver policies rooted in the reality of how people live today, with women’s rights at their core.”

Anchored in global data, innovative analysis and case studies, the report shows the diversity of families around the world and provides robust recommendations to ensure that laws and policies support today’s families and meet the needs of all their members, especially women and girls, with analysis of what it would cost to implement them.

Among the trends observed:

  • the age of marriage has increased in all regions, while birth rates have declined, and women have increased economic autonomy;
  • Globally, a little over one third (38 per cent) of households are couples living with children; and extended families (including other relatives) are almost as common (27 per cent);
  • The vast majority of lone-parent families, which are 8 per cent of households, are led by women, often juggling paid work, child-rearing and unpaid domestic work. Same-sex families are increasingly visible in all regions.

As the report shows, families can be places of care, but can also bring conflict, inequality and, far too often, violence. Today, three billion women and girls live in countries where rape within marriage is not explicitly criminalized. But injustice and violations take other forms as well. In one out of five countries girls do not have the same inheritance rights as boys, while in others (a total of 19 countries) women are required by law to obey their husbands. Around one third of married women in developing countries report having little or no say over their own healthcare.

Women continue to enter the labour market in large numbers, but marriage and motherhood reduce their labour force participation rates, and the income and benefits that come with it. Globally, just over half of married women aged 25-54 are in the labour force, compared to two-thirds of single women, and 96 percent of married men, new data in the report shows. A major driver of these inequalities is the fact that women continue to do three times as much unpaid care and domestic work as men in the absence of affordable care services.

The report sheds some positive light on parental leave, with an increase of its intake by fathers, particularly in countries where specific incentives, such as ‘daddy quotas’, are in place that reserve a non-transferable portion of the leave for them on a ‘use it or lose it’ basis.

It also puts a spotlight on the challenges that women and their families face when they migrate. Unjust regulations mean that not all families have the right to family reunification and they are often excluded from access to public services. When women’s migration status is tied to their partners, it can be difficult or impossible for them to escape violent relationships.

The report calls on policymakers, activists and people in all walks of life to transform families into places of equality and justice—where women can exercise choice and voice, and where they have physical safety and economic security.

Some of the recommendations put forth by the report to achieve this include:


  • Amending and reforming family laws to ensure that women can choose whether, when and who to marry; that provide the possibility of divorce if needed; and enable women’s access to family resources.
  • Recognizing diverse partnership forms, to protect women’s rights in both cohabiting and same sex partnerships.
  • Investing in public services, especially education and reproductive healthcare, so that women’s and girls’ life choices are expanded, and they can make informed choices about sex and childbearing.
  • Paid parental leave, and State support for the care of children and older persons, must be considered in crafting comprehensive social protection systems that can help to sustain families.
  • Ensuring women’s physical safety by implementing laws and policies to eliminate all forms of violence against women and girls and providing access to justice and support services for survivors of violence.


An analysis produced for this report found that most countries could implement a package of policies, including income support throughout the life course, healthcare, and care services for children and older persons for less than 5 per cent of GDP.

Ensuring that families serve as a home for equality and justice is not only a moral imperative, but essential for the achievement of the Sustainable Development Goals (SDGs), the world’s most comprehensive agenda to ensure human progress.


The main global facts and figures from the report can be found here.

Insightful regional fact sheets and stories of change featuring civil society initiatives in various countries, along with seven data sets and complimentary videos, are available here.

Interviews are available, please contact: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Follow the Report launch press conference on Tuesday 25 June 2019 at 11.00 a.m. ET, webcast live on UN Women); or see the archived video on UN Web TV.

Follow @UN_Women on Twitter and join the conversation using the hashtags #WomensProgress2019 and #FamiliesOfToday.



The Progress of the World’s Women report series, a periodic thematic investigation of women's rights since 2000, seeks to spur change in laws, policies and programmes, creating an enabling environment for women and girls to realize their rights.

Progress of the World’s Women 2019-2020 coincides with UN Women’s “Generation Equality: Realizing women’s rights for an equal future” campaign—in the lead up to the 25th anniversary commemoration of the Beijing Declaration and Platform for Action of 1995, which is considered to be one of the most visionary agendas for the empowerment of women and girls, everywhere. Despite some progress, many challenges remain for women’s rights.

  • Published in Other

25 June 2019 - Drug Control Headquarters’ hold a ceremony on International World Drug Day

Tehran, 25 June 2019- The Drug Control Headquarters (DCHQ) of the Islamic Republic of Iran organized a ceremony in recognition of the International Day against Drug Abuse and Illicit Trafficking. The ceremony attended by high-rank officials from the Government, including Dr. Mohammad Javad Zarif, Minister of Foreign Affairs and Dr. Hesamodin Ashna, Advisor to President and Head of Center for Strategic Studies as well as members of the international community.

20190602 UNODC2H.E. Dr. Mohammad Javad Zarif, Islamic Republic of Iran Minister of Foreign Affairs

The event, held on 24 June 2019 in the Drug Control Headquarters premises, aimed to celebrate the International World Drug Day as well as communicate the message of commitment of the Iranian government on drug control challenges.

Dr. Eskandar Momeni, Secretary General of Drug Control Headquarters, during his opening remarks, highlighted the drug challenge as a transnational issue which is combined with organized crime, corruption, money laundering, extremism and terrorism. He also referred to the financial and human cost that the Islamic Republic of Iran is paying for controlling drug entrance to Iran and preventing its transit from Iran’s western borders. Dr. Momeni further called for prioritizing Alternative Livelihood programmes in the plans of the global community; technical support and provision of equipment for countries in the transit routes and enhancing information exchange among countries.

20190602 UNODC3Brig. Gen. Mohammad Massoud Zabedian, Head of Anti-Narcotics Police receiving appreciation letter

Dr. Mohammad Javad Zarif, Minister of Foreign Affairs, addressing the audiences highlighted the annual cost for implementing the drug supply demand reduction activities in Iran which is around 300 million dollars. He also opposed to the attempts for legalization of drugs and mentioned that such issues is not welcomed by the Islamic Republic of Iran. Supporting the mission of UNODC and confirming its leading role in drug control and organized crime, Dr. Zarif stated that the traditional European donors have refrained from supporting Iran.  

20190602 UNODC5Mr. Alexander Fedulov, UNODC Iran Country Representative

In his remarks, Mr. Alexander Fedulov, UNODC Iran Country Representative, reaffirmed joint commitment to a collective action for reducing illicit production and trafficking of narcotic drugs and psychotropic substances and highlighted UNODC active role in the Islamic Republic of Iran since 1999 with respect to capacity building and technical assistance and considered Iran as a strategic drug control and crime prevention partner in the region.


For more information please contact:

Hossein Asgarian (Mr.), Programme Officer,

UNODC Country Office in the Islamic Republic of Iran

Tel.: +98 21 88 87 83 77-81,

email: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

  • Published in Drugs

تیر 98 - بزرگداشت روز جهانی مبارزه با مواد مخدر توسط ستاد مبارزه با مواد مخدر "

تهران، 25 ژوئن 2019 – ستاد مبارزه با مواد مخدر جمهوری اسلامی ایران به مناسبت روز جهانی مبارزه با سوء مصرف و قاچاق موادمخدر بزرگداشتی برگزار نمود. در این مراسم مقامات عالی رتبه دولتی از جمله دکتر محمد­ جواد ظریف، وزیر امور خارجه، و دکتر حسام الدین آشنا، مشاور رئیس جمهور و رئیس مرکز مطالعات استراتژیک و همچنین اعضاء جامعه بین المللی حضور بهم رساندند.

 این مراسم در روز 24 ژوئن 2019 در محل ستاد مبارزه با موادمخدر با هدف بزرگداشت روز جهانی مبارزه با موادمخدر و همچنین اعلام تعهد دولت ایران در خصوص چالش کنترل موادمخدر برگزار گردید.

20190602 UNODC2جناب آقای دکتر محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران

 دکتر اسکندر مؤمنی، دبیرکل ستاد مبارزه با موادمخدر، در سخنان افتتاحیه خود چالش موادمخدر را به عنوان چالشی فراملی بیان نمودند که با جرایم سازمان یافته، فساد، پول شویی، افراطی ­گرایی و تروریسم در هم آمیخته است. وی همچنین به هزینه های مالی و انسانی که جمهوری اسلامی ایران برای کنترل ورود موادمخدر به ایران و ترانزیت آن به مرزهای غربی کشور پرداخت می نماید، اشاره کرد. دکتر مومنی همچنین از جامعه جهانی درخواست نمود تا برنامه های معیشت جایگزین، حمایت فنی و ارائه تجهیزات برای کشورهای مسیر ترانزیت و تقویت تبادل اطلاعات میان کشورها را در اولویت برنامه های خود قرار دهند.

20190602 UNODC3سردار محمد مسعود ضابطیان، رئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر، در حال دریافت تقدیرنامه

 دکتر محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ، در سخنرانی خود خطاب به حضار، بر هزینه های سالانه ایران برای فعالیت های مقابله با عرضه مواد که بالغ بر 300 میلیون دلار است، تأکید نمود. وی همچنین به تلاش برای قانونی سازی موادمخدر اعتراض و اعلام نمود چنین اقدام هایی مورد قبول جمهوری اسلامی ایران نمی باشد. دکتر ظریف همچنین اعلام نمود که حمایت­کنندگان سنتی اروپایی از ایران در این خصوص حمایت نمی­کنند.

 20190602 UNODC5آقای الکساندر فدولوف، نماینده دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد

آقای الکساندر فدولوف، نماینده کشوری دفتر مقابله با موادمخدر و جرم سازمان ملل متحد در ایران، در سخنرانی خود بار دیگر بر تعهد مشترک برای اقدامی جمعی به منظور کاهش تولید غیرقانونی و قاچاق موادمخدر و روان­گردان تأکید نمود و نقش فعال دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد  در جمهوری اسلامی ایران را از سال 1999 در خصوص ظرفیت سازی و حمایت فنی یادآوری کرد و همچنین ایران را شریکی راهبردی در منطقه در موضوعات کنترل موادمخدر و پیشگیری از جرم دانست.


برای دریافت اطلاعات بیشتر:
حسین عسگریان، کارشناس ارشد برنامه
 دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد در ایران   
تلفن: 81 ـ 77 83 87 88 (21 ـ 0098)   
فاکس: 00 67 79 88 (21 ـ 0098)   
پست الکترونیکی: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.


تیر 98 - گزارش تازه‌ نهادِ زنانِ سازمان‌ ملل متحد، دستور کار سیاستی برای پایان بخشیدن به نابرابری‌های جنسیتی در درون خانواده‌ها ارائه می‌دهد"

"پیش‌رفتِ زنانِ جهان ۲۰۱۹-۲۰۲۰: خانواده‌ها در جهانی در حال تغییر" بررسی می‌کند که تغییرات به وجود آمده درخانواده‌ها چگونه حقوق زنان را تحت تاثیر قرار داده  است، همچنین نشان می‌دهد که اکثر کشورهای جهان می‌توانند از پس هزینه‌های  سیاست‌های دوستار خانواده بر آیند.

 تهران 4 تیر 1398 (مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد) -- بر اساس گزارش "پیش‌رفتِ زنانِ جهان ۲۰۱۹- ۲۰۲۰: خانواده‌ها در جهانی در حال تغییر"، که به وسیله نهادِ زنان سازمان ملل متحد سه شنبه 4 تیر 1398 در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک  منتشر شد، هم‌زمان با پیشرفت هایی که حقوق زنان طی دهه گذشته‌ داشته است، خانواده‌ها به محیطی سرشار از عشق و هم‌بستگی تبدیل شده‌اند؛ اما با همه این‌ها، خانواده‌‌‌ها هنوز محیطی هستند که نقض حقوق بشر و نابرابری‌های جنسیتی در آن ها ادامه دارد.

پومزیله ملامبو–نوکا، رییس نهادِ زنان سازمان ملل متحد، می گوید در سراسر جهان، شاهد تلاش‌های هماهنگ‌شده‌ای هستیم که به نام دفاع از "ارزش‌های خانوادگی" در جهت زدودن عاملیت و حق زنان در تصمیم‌گیری برای خود، تلاش می‌کنند. اما از تحقیقات و شواهد دریافته‌ایم که "معیار" نمونه از خانواده وجود ندارد و تا به حال نیز وجود نداشته است. وی افزود: این گزارش قادر است تا با این تلاش‌های هماهنگ‌شده، مقابله کند.با نشان دادن این‌که خانواده‌ها با همه‌ تنوع‌ موجود، به شرط وجود سیاست‌هایی از جانب تصمیم‌گیران بر پایه‌ شیوه‌ واقعی زندگی کنونی مردم و قرار گرفتن حقوق زنان در هسته این سیاست‌ها، می‌توانند نیروهای پیش برنده مهمی در زمینه‌ برابری جنسیتی باشند.

این گزارش، با بهره‌گیری از داده‌های جهانی، تحلیل‌های نوآورانه و مطالعات موردی، تنوع خانواده‌ها در سراسر جهان را نشان می‌دهد و پیشنهادهایی باپشتوانه در مورد قوانین و سیاست‌هایی که می‌توان برای حمایت از خانواده‌های امروزی و سازگار با نیاز تمامی اعضای آن به خصوص زنان و دختران وضع کرد، به همراه برآوردهایی از هزینه  عملی‌کردن آن‌ها، ارائه می‌دهد.

 از جمله روندهای مشاهده شده:

 -سن ازدواج در همه‌ مناطق جهان افزایش داشته، در حالی که نرخ زاد و ولد در حال کاهش بوده است و زنان استقلال اقتصادی را افزایش داده‌اند؛

-کمی بیش از یک سوم خانوارها در سراسر جهان را زوج‌هایی تشکیل می‌دهند که با کودکان زندگی می‌کنند (۳۸ درصد)؛ خانواده‌های گسترده (شامل بستگان دیگر) نیز تقریباً به همین مقدار رواج دارند (۲۷ درصد)؛

-اکثریت بزرگی از خانواده‌های تک‌والد که ۸ درصد از خانوار‌ها را شامل می‌شوند را زنانی می‌گردانند که معمولاً کار در ازای پول، تربیت کودک و کارهای بدون مزد درخانه را با هم انجام می‌دهند.

همان‌گونه که گزارش خاطرنشان می‌کند، خانواده‌ها می‌توانند محیطی سرشار از حمایت باشند، اما خانواده می‌تواند با خود درگیری، نابرابری، و مقدار زیادی از خشونت به همراه داشته باشد. امروزه، سه میلیارد زن و دختر در کشورهایی زندگی می‌کنند که تجاوز زناشویی به طور واضح جرم‌انگاری نشده است. اما ناعدالتی‌ها و نقض حقوق اشکال دیگری نیز پیدا می‌کند. از میان هر پنج کشور در یکی، دختران از حقوق وراثت یکسانی با پسران بهره‌مند نیستند؛ در برخی دیگر از کشورها (در کل ۱۹ کشور) قانون، زنان را مجبور به پیروی از همسران خود می‌کند. حدود یک سوم زنان مزدوجِ کشورهای در حال توسعه گزارش کرده اند که به میزان کم یا هیچ اختیاری برای انتخاب جهت مراقبت‌های بهداشتی خود ندارند.

ورود زنان در دسته‌های بزرگ به بازار کار ادامه دارد، اما ازدواج و مادر شدن نرخ مشارکت زنان در نیروی کار و درآمد و امتیازهایی که از این طریق به دست می‌آید را کاهش می‌دهد. داده‌های جدیدی که در گزارش آمده است نشان می‌دهد در سراسر جهان، در قیاس با دو سوم زنان مجرد و ۹۶ درصد از مردان ازدواج کرده‌‌ای که در نیروی کار حضور دارند، تنها کمی بیش از نیمی از زنان مزدوجِ ۲۵ تا ۵۴ سال حضور دارند. یکی از عوامل بزرگی که منجر به این نابرابری‌ها شده این است که زنان، در غیاب خدمات مراقبتی مقرون به صرفه، سه برابر بیشتر از مردان دست به انجام کارهای خانه و خدمات مراقبتی بدون مزد می‌زنند.

این گزارش چشم‌انداز مثبتی از مرخصی زایمان ارائه می‌دهد. تعداد بیشتری از پدران از این مرخصی استفاده می‌کنند؛ به خصوص در کشورهایی که مشوق‌های خاصی نظیر "سهمیه بابا" در نظر گرفته شده است که قسمتی غیر قابل انتقال از مرخصی زایمان را بر پایه‌ اصل "از مرخصی استفاده کن وگرنه باطل می شود" برای پدران در نظر دارد.

این گزارش هم‌چنین به چالش‌هایی توجه کرده است که زنان و خانواده‌هایشان در هنگام مهاجرت با آن روبه رو می‌شوند. مقررات ناعادلانه بدین معنی است که همه‌ خانواده‌ها قادر به اتحاد مجدد خانواده نیستند و اغلب از دسترسی به خدمات عمومی منع می‌شوند. هنگامی که وضعیت مهاجرتی زنان به شرکای زندگی شان گره خورده است، رهایی از روابط خشونت‌آمیز برای زنان دشوار و یا ناممکن می‌شود.

گزارش، از همه سیاست‌گذاران، کنش‌گران و مردم درخواست دارد تا خانواده‌ها را به محیطی برای برابری و عدالت تبدیل کنند؛ جایی که زنان بتوانند انتخاب کنند و صدایشان شنیده شود، جایی که زنان در آن از ایمنی جسمی و امنیت اقتصادی برخوردار با شند.

 برخی از پیشنهادهایی که گزارش برای دست‌یابی به این هدف ارائه داده است شامل این موارد می‌شود:

-ترمیم و اصلاح قوانین خانواده برای اطمینان‌یافتن از این‌که زنان می‌توانند هر زمان که خواستند با کسی که می‌خواهند ازدواج کنند ؛ اطمینان‌یافتن از وجودِ امکانِ طلاق در هر زمان که لازم شد؛ هم‌چنین برقراری دسترسی زنان به منابع خانوادگی.

-سرمایه‌گذاری در خدمات عمومی، به ویژه در حوزه‌های آموزش و سلامت باروری، برای گسترش انتخاب‌های زندگیِ زنان و دختران و برای این‌که بتوانند انتخاب‌های حساب‌شده‌ای درباره‌ روابط جنسی و فرزندآوری داشته باشند.

-مرخصی زایمان با حقوق و حمایت دولتی از مراقبت از کودکان و سالمندان باید برای تاسیس نظام‌های فراگیر تامین اجتماعی بررسی شوند که می‌توانند به تقویت خانواده‌ها منجر شوند.

-تضمین ایمنی جسمی زنان با اجرای قوانین و سیاست‌هایی که تمامی اشکال خشونت علیه زنان و دختران را از بین می‌برد و برای قربانیان خشونت، دسترسی به عدالت و خدمات حمایتی فراهم می‌کند.

در تحلیلی که برای این گزارش تهیه شده نشان داده شده است که بیشتر کشورها قادرند تا با کم‌تر از ۵ درصد تولید ناخالص داخلی‌شان، بسته‌ای از سیاست‌هایی که شامل کمک‌هزینه‌ در طول زندگی، مراقبت‌های بهداشتی، و نظام‌های مراقبتی برای کودکان و سالمندان می‌شود را عملی کنند.

اطمینان‌یافتن از این‌که خانواده‌ها مرکزی برای عدالت و برابری باشند نه تنها از نظر اخلاقی ضروری است، بلکه برای دستیابی به آرمان‌های توسعه‌ پایدار، فراگیرترین برنامه‌ موجود در جهان برای تضمین پیشرفت بشری، نیز لازم است.



 سری گزارش‌های پیش‌رفتِ زنانِ جهان، بررسی‌های دوره‌ای و موضوعی درباره‌ حقوق زنان از سال ۲۰۰۰ را شامل می‌شود و به دنبال ایجاد تغییرات در قوانین، سیاست‌ها و برنامه‌ها است تا محیط مساعدی ایجاد شود تا زنان و دختران در آن حقوق‌ خود را تحقق بخشند.

«پیش‌رفتِ زنانِ جهان ۲۰۱۹- ۲۰۲۰» با پویش "نسل برابری: تحقق بخشی به حقوق زنان برای آینده‌ای برابر" نهادِ زنانِ سازمان ملل متحد (دربیست و پنجمین سالگرد اعلامیه پکن  ۱۹۹۵، که به عنوان یکی از خوش‌بینانه‌ترین برنامه‌های توان‌بخشی به زنان و دختران در همه‌جا شناخته می‌شود) هم‌زمان شده. با وجود برخی از پیشرفت ها، چالش‌های زیادی پیشِ روی حقوق زنان پا برجاست.





25 June 2019 - ‘Homes for equality in a changing world’

By Phumzile Mlambo-Ngcuka, UN Under-Secretary-General and Executive Director, UN Women 

What’s a family? Classically, we think of a mother, a father and the children. The father goes out to work, the mother takes care of the children, maybe she works part time, at home or close to home so she can be there when the children get back from school. It’s a common formula in advertising, movies and the media. It’s the pattern of romance plots, the story of song lyrics, the image for illustrations in schoolbooks. It’s comforting, stable, predictable. And it’s wrong, for the majority of families in the world.

Progress of the World’s Women 2019-2020, Families in a Changing World, UN Women’s flagship report, launched on 25 June, explodes the myth of the ‘nuclear’ family once and for all. Globally, a couple with children makes up only about one third of households worldwide. The other two thirds of the families of the world don’t fit the stereotype. Families remain the central unit of our societies. However without full clarity on how they are composed, the policies that determine their support are aimed at a minority, in many instances missing the most needy.

We need a reality check. This report provides one.

What is missing from the picture?  The vast scale of single mothers bringing up society’s future generations is one aspect: there are more than 100 million lone mothers in the world today. They are 84 per cent of all single parents. As populations age, there are increasing number of older people living alone. In Europe and North America, more than one quarter of households are single-person, often elderly people, living on their own. At the other end of the scale, extended families that have drawn in other relatives who need care or support have become almost as common as couples with children, especially in sub-Saharan Africa and Southern Asia, making up another one third of the families in the world.

All governments recognize the importance of families, and their role as the building blocks of societies and economies. But these findings pose a burning question for policymakers: do their policies sufficiently respond to the realities of how families live today? The answer in many cases must be ‘no’. That matters deeply, because it means that families are not receiving the support they need, and within those families, it is women and girls that are most disadvantaged by this failure.

Let’s take one example: the chronic policy neglect of child care services for women who go out to work. One of the big shifts of the past half century has been the entry of women from all walks of life into the labour force. It has changed our workplaces and economies beyond recognition, yet the male breadwinner model dominates policy design – despite the reality that most families need two earners. This matters for all families, but it has particularly harsh financial outcomes for lone mother families who have to do the earning and the caring on their own.  Data from 40 countries tells us that lone mothers are twice as likely to live in poverty as ‘couple’ families.

The other reality check for policymakers in considering how to view the family, is the evidence that home is where women and girls often meet lethal violence and their first experience of discrimination that normalizes it for a lifetime. Although globally, rates are declining, some 12 million girls are married in childhood every year. In 2017, every single day, 137 women were killed by a family member. Around one third of married women in developing countries report having little or no say over their own healthcare. Families can be places of love, caring and sharing, but they can also fail girls and women. While cherishing families, we must also see them clearly for what they are.

 We now know the family to be richly diverse in composition across the world. Yet that variety is not accommodated in family laws and policies, which urgently need reform. This means amendments to ensure that women can make choices about marriage and motherhood. It means laws that prohibit harmful practices like child marriage and other forms of violence, including marital rape, as well as services to enable women to leave violent relationships if they need to. And it means a package of social policies, including not only care services, but also family benefits, delivered directly into women’s pockets.

With this report, UN Women is calling on governments, civil society and the private sector to recognize the important diversity of families. We must implement the policies needed to make households a home for equality and justice for women, and for all.

  • Published in Other

تیر 98 - خانه هایی برای برابری در دنیای رو به تغییر"

به قلم پومزیله ملامبو–نوکا ، معاون ویژه‌ دبیرکل و مدیر اجرایی نهاد زنان سازمان ملل متحد

خانواده چیست؟ به طور سنتی، به یک مادر، یک پدر و فرزندان می اندیشیم. پدر بیرون از خانه کار می کند، مادر از فرزندان نگهداری می کند، هم چنین شاید به شکل پاره وقت کار کند، در خانه یا نزدیک آن، بنابراین می تواند هنگامی که فرزندان از مدرسه باز می گردند آنجا باشد. این یک روش مشترک در تبلیغات، فیلم ها و رسانه است. الگوی قطعات عاشقانه، داستان متن آوازها و نمونه ای برای تصاویرکتاب های مدارس است. آرامش بخش، پایدار و قابل پیش بینی است و برای اکثر خانواده ها در جهان، اشتباه است.

گزارش مهم "پیش‌رفتِ زنانِ جهان ۲۰۱۹-۲۰۲۰: خانواده‌ها در جهانی در حال تغییر" منتشر شده در 25 ژوئن، یکبار و برای همیشه افسانه‌ خانواده‌ هسته‌ای را نابود می کند. در جهان، همسران دارای فرزند، تنها حدود یک سوم خانواده ها را پوشش می دهند. دو سوم باقی مانده، با این کلیشه انطباق ندارند. همچنان، خانواده ها واحد مرکزی جوامع ما هستند. اگر چه، بدون روشن بودن چگونگی ایجاد آنها، سیاست هایی که حمایت خود را تعیین     می کنند اکثریت را هدف گرفته اند، در حالی که  در نمونه های بسیاری نیازمند ترین را فراموش می کنند.

ما به بررسی واقعیت نیاز داریم که این گزارش شامل یکی هست.

این تصویر چه چیزی کم دارد؟ یک جنبه، مقیاس وسیعی از مادران مجردی است که نسل های آینده‌ جامعه را پرورش می دهند. در دنیای امروز، بیش از یکصد میلیون مادر تنها (مجرد یا بیوه) وجود دارند. آنان 84 درصد از کل والدین مجرد هستند. درحالی که جمعیت ها رشد می کنند، تعداد افراد مسن تری که تنها زندگی می کنند رو به افزایش است. در اروپا و آمریکای شمالی، بیش از یک چهارم خانواده ها شامل یک نفرهستند، اکثرا افراد مسن، که به تنهایی زندگی می کنند. در سوی دیگر این مقیاس، خانواده های گسترده با سایر آشنایانی که نیاز به نگهداری یا حمایت دارند ترکیب شده اند. این ها به اندازه همسران دارای فرزند، به ویژه در جنوب صحرای آفریقا و آسیای جنوبی رایج شده اند و یک سوم دیگر از خانواده های جهان را پوشش می دهند.

تمام حکومت ها اهمیت خانواده ها و نقش‌ شان را به عنوان سنگ بنای جوامع و اقتصادها به رسمیت می شناسند. اما این یافته ها یک پرسش بنیادین برای سیاست گذاران ایجاد می کند:

آیا سیاست های آنان به واقعیت های زندگی امروز خانواده ها، به طور کارآمد پاسخ می دهند؟

پاسخ در بسیاری از موارد منفی است. این موضوع بسیار مهم است، زیرا به این معناست که خانواده ها حمایتی را که نیاز دارند دریافت نمی کنند و در میان این خانواده ها، زنان و دختران بیشترین ضرر را از این عدم موفقیت متحمل می شوند.

 بگذارید یک نمونه بیاوریم: سیاست مزمن غفلت از خدمات نگهداری از کودک برای زنانی که کار می کنند. یکی از جهش های بزرگ نیم سده گذشته، ورود زنان از همه  گروه ها در این عرصه به عنوان نیروی کار است. اگرچه این موضوع محل کارها و اقتصادهایمان را فراتر از صرف شناسایی تغییر داده‌اند، هنوز نمونه‌ مرد نان‌آور با وجود این واقعیت یعنی نیازخانواده ها به دو درآمد، بر چینش سیاست ها چیره است. این برای همه‌ خانواده ها اهمیت دارد، اما به طور خاص پیامد های اقتصادی سنگینی دارد، برای مادران تنهایی که همزمان نگهداری از فرزند و کسب درآمد را بر دوش می کشند. داده ها از 40 کشور، به ما       می گویند که مادران تنها نزدیک به دوبرابر نسبت به خانواده ای ذوجی در فقرزندگی      می کنند.

راه های دیگر بررسی واقعیت برای سیاست گذاران در نظر داشتن نگاهی به خانواده است، به عنوان گواهی بر این که خانه جایی است که زنان و دختران اکثرا خشونت مرگبار و نخستین تجربه تبعیض را در آن درک می کنند که آن را برای تمام عمر عادی می کند. هرچند به طور جهانی نرخ ها رو به کاهش اند، هرسال نزدیک به 12 میلیون دختربچه ازدواج می کنند. در 2017 هرروز، 137 زن توسط یکی از افراد خانواده کشته شده است. نزدیک به یک سوم زنان متاهل در کشورهای پیشرفته، درباره عدم یا کاستی توجه به سلامت شخصی شان گزارش می دهند. خانواده ها می توانند هم مکانی برای عشق، نگهداری و به اشتراک گذاری باشند و هم موجب عدم موفقیت دختران و زنان شوند. همزمان با گرامی داشتن خانواده ها باید به آنها برای آنچه که هستند، به روشنی بنگریم .

اکنون می دانیم که خانواده ها از نظر روش ایجاد در جهان بسیار گوناگون هستند. هنوز این گوناگونی در قوانین و سیاست های خانواده وارد نشده اند و به گونه ای ضروری باید تغییر کنند. این یعنی اصلاحاتی برای اطمینان از اینکه زنان درباره‌ ازدواج و مادری (مادر شدن و مادری کردن) می توانند تصمیم بگیرند. این به معنای قوانینی است که فعالیت های آسیب رسان همچون: کودک-همسری و دیگر شکل های خشونت شامل رابطه جنسی اجباری پس از ازدواج را ممنوع کنند. به علاوه خدماتی که امکان رها کردن رابطه های خشونت بار را به زنان بدهد. همه این ها یعنی یک بسته کامل سیاست های اجتماعی، نه تنها خدمات حفاظتی بلکه فرستادن مستقیم منافع خانواده به جیب زنان.

با این گزارش، نهاد زنان سازمان ملل متحد، دولت ها، جوامع مدنی و بخش های خصوصی را به شناسایی اهمیت گوناگونی خانواده ها فرا می خواند. ما باید سیاست هایی را اجرا کنیم که در راستای تبدیل خانواده ها به خانه ای برای برابری و آزادی زنان و همگان باشد.


25 June 2019 - UNICEF and Edge Business Group signs a Memorandum of Understanding

Tehran, 25 June - UNICEF Iran and Edge Business Group formed a brand-new partnership in a ceremony held in UNICEF Iran Office on Tuesday 25th June 2019. A Memorandum of Understanding was signed by Dr Will Parks, UNICEF Iran Representative, and Ms. Leili Gerami, CEO of Edge Business Group.

This new partnership contributes to UNICEF's country programme for children in Iran through various initiatives including Innovations for Children, and Child-focused Corporate Social Responsibility. UNICEF works with the private sector in Iran to enhance the welfare of children in line with national priorities.

  • Published in Other

تیر 98 - امضاء تفاهم نامه میان یونیسف و گروه کسب و کار "اج"

تهران، 4 تیر ماه 1398 - یونیسف ایران و گروه کسب و کار 'اج' در طی مراسمی که در دفتر یونیسف در ایران در روز چهارم تیر ماه نود و هشت، برگزار شد، مشارکت جدیدی را آغاز کردند.

این تفاهم نامه توسط نماینده یونیسف در ایران، دکتر ویل پارکس و مدیر عامل گروه کسب و کار 'اج'، خانم لیلی گرامی به امضا رسید.

این مشارکت جدید به برنامه کشوری یونیسف برای کودکان در ایران از طریق ابتکارات مختلف شامل نوآوری برای کودکان و مسئولیت اجتماعی شرکتی با محوریت کودکان کمک خواهد کرد.

یونیسف با بخش خصوصی در ایران برای افزایش رفاه کودکان در راستای اولویت های ملی همکاری می کند.

Subscribe to this RSS feed

UN Offices in Iran

News and Stories


UN Offices Stories

UN Offices Stories

About Us

Follow Us


Sign up to keep in touch!

Be the first to hear about our new stories and job vacancies from UN in Iran and our partners.

Check out our Privacy Policy & Terms of use
You can unsubscribe from email list at any time